jump to navigation

The Unbearable Lightness of Call of Duty Απριλίου 7, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Και που λές, εκεί που έψαχνα πάλι για κάτι άσχετο πέτυχα το παρακάτω καταπληκτικό βίντεο με θέμα το Call of Duty franchise. Είναι για μια λεπτομερέστατη ανάλυση που απαντά στη συνηθισμένη κριτική πως ολόκληρη η σειρά δεν είναι παρα ένα μάτσο άψυχα επαναλαμβανόμενα βίαια σαχλοπαίχνιδα. Παρόλο που δεν είμαι fan των military shooters και δεν έχω παίξει ποτέ Call of Duty μου ήταν πάντα πολύ δύσκολο να πιστέψω αυτή τη κατηγόρια. Γιατί σε μια τόσο ανταγωνιστική αγορά που βγάζει κάθε χρόνο δεκάδες (μην πω εκατοντάδες) παρόμοιους τίτλους, η συντριπτική επικράτηση αυτού του franchise δεν μπορεί να στηριχθεί στη δικαιολογία ότι “είναι το παιχνίδι που ξέρει ο περισσότερος κόσμος”.

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται μια σε βάθος ανάλυση αυτού του τύπου των ηλ. παιχνιδιών. Όμως είναι μια από τις ελάχιστες φορές που αυτός που την κάνει είναι ο ίδιος φανατικός gamer. Συνήθως αυτές οι αναλύσεις γίνονται από κοινωνιολόγους η ακαδημαϊκούς που κινούνται γύρω από το χώρο των πολιτισμικών σπουδών και που στην καλύτερη περίπτωση έχουν παίξει οι ίδιοι μόνο Candy Crush και FarmVille. Δυστυχώς δεν έχω κρατήσει κανένα δείγμα από αυτά τα “σοβαρά” άρθρα αλλά όσα έχω διαβάσει κατά καιρούς μπορούν άνετα να μπουν στη λίστα με τα πιο γελοία κείμενα στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Το συγκεκριμένο βίντεο δεν έχει καμία σχέση με αυτές τις βλακείες. Αν και δεν διαθέτει τα πιο υψηλά production values ξέρει για τι μιλάει, είναι εξαιρετικά καλογραμμένο, χρησιμοποιεί απλούς και κατανοητούς ορούς και πιστεύω πως έχει ενδιαφέρον ακόμα και για κάποιον που γνωρίζει ελάχιστα γύρω από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Υποψιάζομαι πως οι εναπομείναντες επισκέπτες αυτού του blog πρέπει να είναι όλοι φανατικοί gamers. Αλλά στην απίθανη περίπτωση που κάποιος ξέμπαρκος έχει πέσει σε αυτή τη σελίδα και ρωτήσει “Τι με ενδιαφέρει εμένα το χαζό χόμπι 5-6 ακοινώνητων πιτσιρικάδων;” η απάντηση είναι η εξής:

Το CoD είναι ίσως το πιο επιτυχημένο πολιτιστικό προϊόν στην ιστορία των ΗΠΑ. Από το 2003 η σειρά έχει φέρει στην Activision έσοδα που ξεπερνάνε τα 10 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ δολάρια (για σύγκριση τα συνολικά έσοδα από όλα τα προϊόντα Star Wars από το 1977 είναι 27 δις ) έχει πουλήσει συνολικά 175 εκατομμύρια αντίτυπα ενώ έχει περίπου 40 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες. Κάθε έκδοση από το 2012 και μετά φέρνει κάπου 500 εκατομμύρια δολάρια έσοδα από την πρώτη μέρα όταν υπερblockbuster όπως το Transformers:Age of Extinction μετά βίας ξεπερνάνε τα 100 εκατομμύρια δολάρια στο opening weekend. Αλλά πάνω από όλα Το Call of Duty είναι πια συνώνυμο με την έννοια ηλ. παιχνίδι. Είναι το video game που παίζουν ακόμα και άνθρωποι που δεν παίζουν video games και με το οποίο έχει μεγαλώσει παγκοσμίως μια ολόκληρη γενιά. Όποιος έχει έστω και το ελάχιστο ενδιαφέρων για το τι συμβαίνει γύρω του πρέπει να γνωρίζει τι είναι αυτό το πράγμα (και τα ηλ. παιχνίδια γενικότερα) αλλιώς δεν έχει την παραμικρή ελπίδα να καταλάβει το σύγχρονο κόσμο (μιλάω πολύ σοβαρά)

Υπάρχει όμως και κάτι ελληνικού ενδιαφέροντος σε όλα αυτά. Στην τελευταία έκδοση του παιχνιδιού Advanced Warfare υπάρχει μια πίστα που αναπαριστά τη Σαντορίνη. Παρόλο που ο χάρτης δεν αποδίδει με ακρίβεια την τοπογραφία των Φηρών (το Call of Duty δεν είναι ρεαλιστικό simulator σαν το Arma) η νησιώτικη αρχιτεκτονική, το περιβάλλον, τα γενικότερα χαρακτηριστικά και η αισθητική του νησιού έχουν μεταφερθεί με κάθε λεπτομέρεια. Για του λόγου το αληθές ρίξτε μια ματιά στο παρακάτω walkthrough video.

Ναι, αυτός στήν αρχη ειναι ο Kevin Spacey. Deal with it.

Πιστεύω (και θα ήθελα να μου πει κάποιος αν κάνω λάθος) πως το Mission 6: Manhunt είναι μια από τις μεγαλύτερες διαφημίσεις για τον ελληνικό τουρισμό τα τελευταία χρόνια. To Call of Duty: Advanced Warfare έχει πουλήσει μέχρι στιγμής πάνω από 4 εκατομμύρια κομμάτια. Πέρα όμως από το ίδιο το παιχνίδι υπάρχουν ένα σορό walkthrough video’s της πίστας στο Youtube και στο Twitch. Μερικά από αυτά τα βίντεο φτάνουν από 100 χιλ μέχρι και σχεδόν τα 1 εκατ. views. Σε αρκετά από αυτά ο παίκτης αλλά και οι θεατές στα σχόλια κάνουν λόγο για το πόσο όμορφο είναι το τοπίο του χάρτη

Από όσο γνωρίζω (πάλι μπορεί να κάνω λάθος) ούτε το Ελ. υπουργείο τουρισμού ούτε κανένας άλλος ελληνικός οργανισμός πλήρωσε για να μπει η Σαντορίνη στο CoD. Η τελευταία καμπάνια του ΕΟΤ που είδα αποτελούνταν από κάτι που μπορεί άνετα να ονομαστεί Το Πιο Βαρετό Βίντεο Του Κόσμου (το οποίο κόστισε αρκετά λεφτά) και 2-3 άλλα πραγματάκια που κυκλοφόρησαν στα social media. Μια πιθανή εξήγηση είναι πως κάποιοι από το design team της Sledgehammer Games η της Infinity Ward επισκέφτηκαν τη Σαντορίνη διακοπές τους, τους άρεσε σαν τοπίο και η ρυμοτομία εξυπηρετούσε τέλεια τη δομή ενός χάρτη FPS και έτσι αποφάσισαν να τη βάλουν στο παιχνίδι.

Χρειάζεται να προσεγγίσει η Ελλάδα τα AAA game studios και να τα κάνει μέρος της τουριστικής της καμπάνιας; Έτσι όπως είναι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν νομίζω πως υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα (και εν μέσω ολοκληρωτικής κατάρρευσης αυτά θα κοιτάμε;). Όμως το ελάχιστο που θα μπορούσε να κάνει είναι να μην ρίχνει με το «καλημέρα σας» στη φυλακή τους designers που επισκέπτονται τη χώρα για να μαζέψουν το υλικό που θα τους βοηθήσει στον σχεδιασμό των παιχνιδιών που αναπτύσσουν. Θα μου πεις “τι ζητάς και εσύ τώρα”.

Παγκόσμια ήμερα ποίησης 2015 Μαρτίου 21, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Το έχουμε ξαναπεί πως αυτό το blog ζει για τη ποίηση. Νομίζω πως το καταλληλότερο ποίημα για φετινό αφιέρωμα είναι ένα από τα αριστούργηματα του 20ου αιώνα τραγουδισμένο από το δημιουργό του, τον τιτανοτεράστιο Ian Fraser Kilmister

you know i’m going to lose and gambling’s for fools

But that’s the way I like it baby,

I don’t wanna live for ever,

Warning!

Το συγκεκριμένο τραγούδι αφορα μόνο τρελαμένος ροκάδες, πωρωμένους παίκτες, αδίστακτους επιχειρηματίες και τον Frank Underwood

Το συγκεκριμένο τραγούδι δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με βολεμένους κλαρινογαμπρους οικονομολόγους, άσχετα παιδάκια του κομματικού σωλήνα, ξοφλημένους της γενιάς του Πολυτεχνείου,όψιμους υπερασπιστές των «φτωχών» και «ευαίσθητες ψυχές» που το έχουν δει επανάσταση για να γεμίσουν το υπαρξιακό τους κενό

We Will All Go Together When We Go Μαρτίου 17, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Και το γλέντι της αντίστροφης μέτρησης αρχίζει. Κέφι, χορός, τραγούδι, μετρητές Geiger και ταμπλέτες ιωδιούχου καλλίου για όλους

All Stories Are Build On the Stories That Came Before Them Φεβρουαρίου 26, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Τώρα που έχει ηρεμήσει προσωρινά η κατάσταση είναι μια καλή ευκαιρία να βάλω εδώ δυο εξαιρετικά βιντεάκια που βρήκα ψάχνοντας για κάτι άσχετο (για κάποιο λόγο τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα τα έχω βρει ψάχνοντας για κάτι άλλο).  Είναι από το project ενός καλού κυριούλη που παρουσιάζει αναλυτικά μερικές από τις μυθολογικές και ιστορικές αναφορές που μπορεί να βρει κανείς σε γνωστά game franchises όπως το Fallout και το Mass Effect.

Hidden History of Fallout

Hidden History of Mass Effect

Το ολόκληρο το Fallout: New Vegas Tour που αναφέρεται στην αρχή του πρώτου βίντεο βρίσκεται καταγεγραμμένο σε αυτό το blog. Να πω εδώ ότι η Obsidian αλλά και η Bethesda Softworks (και άλλοι game developers) πριν ξεκινήσουν το σχεδιασμό παιχνιδιών που βασίζονται σε πραγματικές τοποθεσίες (η είναι βασισμένα σε πραγματικά φυσικά τοπία όπως  π.χ. το Skyrim) κάνουν εκτεταμένη on site έρευνα  

I Think Our Little Game Ends Here Φεβρουαρίου 19, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
10 comments

Smeug

Game Over

We’ll Meet Again Φεβρουαρίου 16, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Έτσι στο άσχετο μου ήρθε στο μυαλό η τελευταία σκηνή του Dr. Strangelove. Περίεργα πράγματα.

There Will Come Soft Rains Φεβρουαρίου 10, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Στην περιοχή Georgetown στο Fallout 3 μέσα σε ένα από τα ερειπωμένα σπίτια υπάρχει ένα μικρο διαμέρισμα που ονομάζεται McClellan family townhome (στο χάρτη εμφανίζεται μόνο ως Townhome). Μέσα σε αυτό υπάρχει ένα τερματικό που το μενού του περιέχει μεταξύ άλλων και την εντολή “Read Children Bedtime Poem”. Αν ο παίκτης επιλέξει αυτή την εντολή τότε το οικιακό ρομπότ που βρίσκεται δίπλα στο τερματικό ενεργοποιείται και αρχίζει να κινείται προς το παιδικό υπνοδωμάτιο Όταν φτάνει μπροστά στα κρεβάτια κουκέτες (πάνω στα όποια βρίσκονται οι σκελετοί δυο παιδιών) αρχίζει να απαγγέλλει το παρακάτω ποίημα

There will come soft rains and the smell of the ground,
And swallows circling with their shimmering sound;
And frogs in the pools, singing at night,
And wild plum trees in tremulous white,
Robins will wear their feathery fire,
Whistling their whims on a low fence-wire;
And not one will know of the war, not one
Will care at last when it is done.
Not one would mind, neither bird nor tree,
If mankind perished utterly;
And Spring herself, when she woke at dawn,
Would scarcely know that we were gone.

Όταν έπεσα για πρώτη φόρα μπροστά σε αυτό το περίεργο θέαμα είχα μείνει για αρκετά λεπτά να κοιτάω αποσβολωμένη την οθόνη. Αφού συνήλθα έψαξα να βρω λεπτομέρειες για το ποίημα και το σκετσακι/performance που το περιλαμβάνει

Τελικά βρήκα πως πρόκειται για την αναφορά των δημιουργών του Fallout 3 στο διάσημο διήγημα του Ray Bradbury There Will Come Soft Rains. Στη σύντομη αυτή ιστορία ένα αυτοματοποιημένο σπίτι κάπου στην Αμερική συνεχίζει αμέριμνο της καθημερινές του λειτουργίες χωρίς να γνωρίζει πως όλα τα μέλη της οικογένειας (McClellans) που το κατοικούσε έχουν χαθεί εδώ και καιρό (υπονοείται ότι υπήρξαν θύματα ενός πυρηνικού ολοκαυτώματος). Μεταξύ άλλων είναι προγραμματισμένο να απαγγέλλει κάποια συγκεκριμένη ώρα της ημέρας ποιήματα στην κ. McClellan και ανάμεσα σε αυτά τα ποιήματα είναι και το There Will Come Soft Rains της Sara Teasdale .

Ο λόγος που γίνεται αναφορά σε αυτό το έργο δεν είναι μονό το γεγονός ότι έχει σαν θέμα (όπως και το Fallout) μια ολοκληρωτική καταστροφή. Αυτό δεν είναι ιδιαίτερα πρωτότυπο. Η λογοτεχνία (και όχι μόνο) από αρχαιοτάτων χρόνων είναι γεμάτη με έργα που αφορούν το τέλος του κόσμου. Με ελάχιστες εξαιρέσεις οι ιστορίες αυτές είναι υπερπαραγωγές αλα Σέσιλ Μπι Ντε Μιλ γεμάτες τέρατα με 7 κεφάλια, πόρνες της Βαβυλώνας, ιππότες, σφραγίδες, σάλπιγγες, ανάσταση νεκρών και επικές μάχες όπου η τύχη της ανθρωπότητας είναι το επίκεντρο της υπερκόσμιας πάλης μεταξύ κακού και καλού

Στο There Will Come Soft Rains δεν συμβαίνει τίποτα από όλα αυτά. Τα γεγονότα και οι αιτίες της καταστροφής δεν έχουν καμία σημασία. Δεν υπάρχει καμία καταδίκη, καμία δικαίωση, καμία Νέα Ιερουσαλήμ. Το ανθρώπινο είδος απλά παύει να υπάρχει. Η ολοκληρωτική του εξαφάνιση δεν είναι παρα ένα από τα αμέτρητα extinction events ενός πανάρχαιου βιολογικού μηχανισμού που συνεχίζει αμέριμνος την πορεία του και που όχι μόνο δεν νοιάζεται για εμάς αλλά δεν γνωρίζει καν ότι βρισκόμαστε εδώ. Το όποιο δράμα της καταστροφής (αν υπάρχει καν δράμα) αφορά μόνο εμάς που διαβάζουμε την ιστορία (και που όλως τυχαίως ανήκουμε σε αυτό το είδος). Κανέναν άλλο.

Παρόμοιες αναφορές σε λογοτεχνικά έργα και ταινίες βρίσκονται διάσπαρτες μέσα στο παιχνίδι. Όμως η συγκεκριμένη γίνεται με τρόπο που δείχνει πως δεν πρόκειται για ένα απλό tip of the hat αλλά μια βαθιά, γεμάτη σεβασμό, υπόκλιση. Γιατί αυτό το μικρό και μάλλον αδιάφορο λογοτεχνικά ποίημα (μαζί με το διήγημα) συμπυκνώνει σε λίγες γραμμές τις πραγματικές διαστάσεις του ανθρώπινου είδους όπως αυτές αποκαλύφθηκαν από την εμπειρία των φοβερών καταστροφών και ανακαλύψεων του 20 αιώνα. Και η συνειδητοποίηση των πραγματικών μεγεθών του κόσμου, των δυνατοτήτων και της θέσης μας μέσα σε αυτόν είναι ένα από τα πρώτα βήματα προς την ενηλικίωση.

By the way, το ποίημα της Teasdale (αλλά και το διήγημα του Bradbury) βρίσκεται στο curriculum των σχολών μέσης εκπαίδευσης όλου του αγγλοσαξονικού κόσμου

ΥΓ. Έψαξα από περιέργεια να βρω αν υπάρχει ελληνική μετάφραση του There Will Come Soft Rains. Για κάποιο λόγο ενώ τα ερωτικά ποιήματα της Teasdale υπάρχουν μεταφρασμένα σε μπόλικα “αγγελοκρουσμένα” ελληνικά sites και blogs το συγκεκριμένο κατάφερα να το βρω μεταφρασμένο μόνο στο τέλος μιας παμπάλαιας και ξεχασμένης προσωπικής σελίδας. Χμ….

Beyond the Sea Φεβρουαρίου 1, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Και η περίεργη νοσταλγία για κάποια παλιά games συνεχίζεται. Σειρά έχει το Bioshock που για εμένα είναι μέσα στη λίστα με τα 5-10 καλύτερα παιχνίδια όλων των εποχών. Και από ότι φαίνεται θα παραμείνει εκεί για παρα πολύ καιρό ακόμα. Δεν άλλωστε τυχαίο που το Smithsonian Institute το επέλεξε σαν ένα από τα κυρία εκθέματα του The Art of Video Games

A Man Chooses, a Slave Obeys

!!!Major Spoiler Alert!!!

Αν δεν έχετε παίξει αυτό το παιχνίδι και έχετε σκοπό κάποια στιγμή να ασχοληθείτε μαζί του θα πρότεινα να μην συνεχίσετε το διάβασμα από εδώ και πέρα. Το spoiler που ακολουθεί αφορά ίσως το δεύτερο πιο εντυπωσιακό plot twist στην ιστορία των ηλεκτρονικών παιχνιδιών (το πιο εντυπωσιακό είναι βέβαια το plot twist του Knights of the Old Republic) και η αποκάλυψη του σίγουρα θα καταστρέψει την ένταση της στιγμής για όποιον παίξει για πρώτη φορά το παιχνίδι. Αν γνωρίζετε για τι μιλάω η απλά δεν έχετε σκοπό να παίξετε το παιχνίδι μπορείτε να συνεχίσετε.

Κάπου στα 2/3 του παιχνιδιού ο παίκτης ανακαλύπτει πως ο χαρακτήρας του στη πραγματικότητα δεν είναι ένας free agent αλλά ένα απλό πιόνι που κατασκευάστηκε αποκλειστικά για το παιχνίδι εξουσίας μεταξύ δυο απάνθρωπων μεγαλομανών που παλεύουν πάνω από τα υπολείμματα μιας κατεστραμμένης υποβρύχιας πόλης και πως όλες οι «ελεύθερες» επιλογές που έχει κάνει μέχρι εκείνη την στιγμή δεν ήταν παρα η εκτέλεση εντολών που ενεργοποιούνταν υποσυνείδητα με την κωδικοποιημένη φράση «would you kindly»

Έχει σημασία να πούμε ότι αυτό το στιγμιότυπο του παιχνιδιού είναι αυτό που λένε scripted. Ο παίκτης αν θέλει να συνεχίσει έχει μόνο μια προκαθορισμένη (από το ίδιο το παιχνίδι) επιλογή.

I Got Spurs That Jingle Jangle Jingle Ιανουαρίου 30, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Φοβερό αυτό το πράγμα που με έχει πιάσει τελευταία. Μετά το Fallout 3 ξαναεγκατέστησα το Fallout: New Vegas. Και αυτό στέκεται μια χαρά μην σου πω πως σε ότι αφορά το story είναι και καλύτερο απο το άλλο. Μπαίνει και αυτό στα highly recommended.

Τα ρέστα σας

Dear Hearts and Gentle People Ιανουαρίου 28, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Για κάποιο περίεργο λόγο μου ήρθε η όρεξη να ξαναεγκαταστήσω και να παίξω το Fallout 3.  Κάπου 7 χρόνια μετά την έκδοση του κρατιέται μια χαρά (η πρώτη εικόνα της κατεστραμμένης Washington έξω από το Vault 101 ακόμη με κάνει να ανατριχιάζω) . Αν δε το έχετε αξίζει να το αποκτήσετε ακόμη και τώρα  (νόμιμα η …όχι τόσο νόμιμα).

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.