jump to navigation

Apocalypse Pony Νοέμβριος 23, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
1 comment so far

Το ιδανικό δώρο για τα παιδιά αυτά τα Χριστούγεννα. Πωλούνται και σαν σετάκι με το Θηρίο της Ξηράς, το Θηρίο της Θάλασσας και την Πόρνη της Βαβυλώνας. Μετανοείτε.

Robot Chicken: Star Wars Νοέμβριος 22, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
1 comment so far

 Αυτά είναι…!…

Υ.Γ. Τα δύο Star Wars Spoofs μπορείτε να τα βρείτε στο Piratebay μαζί με τα υπόλοιπα επεισόδια του Robot Chicken.

Dead Space Νοέμβριος 15, 2008

Posted by Lida in Games, Uncategorized.
5 Σχόλια

Dead Space

Space Horror με story παρόμοιο με αυτό του System Shock 2. Δεν λέω, πολύ καλά γραφικά, μπόλικο gore, το strategic dismemberment εχει κάποιο ενδιαφέρον σαν ιδέα άλλα δεν είμαι σίγουρη αν το χρησιμοποίησαν με τον καλύτερο τρόπο όπως και τα features stasis (ένα είδος bullet time) και kinesis (τηλεκινηση). Επίσης παρόλο που φαίνεται ότι έχει μπει αρκετή δουλειά στο gameplay και το interface δεν ξέρω αν το 3rd person view βολεύει σε ένα τόσο κλειστοφοβικό περιβάλλον. Υπήρξαν αρκετές φορές που η οπτική γωνία της «κάμερας» με εμπόδιζε να γυρίσω για να δω τι συμβαίνει πίσω μου ενώ 2-3 necromorphs ετοιμάζονταν να μου ξεριζώσουν το κεφάλι. Μπορεί απλά να έχω συνηθίσει το gameplay των FPS και χρειάζεται κάποιος χρόνος προσαρμογής. Πάντως από ατμοσφαίρα καλά παει και είναι αρκετά σημεία που κλάνεις πόμολα άλλα νομίζω ότι συχνά τα quests και το περιβάλλον μοιάζουν να επαναλαμβάνονται χωρίς λόγο. Ούτε το σενάριο λέει και πολλά πράγματα. Αφήνουν στο τέλος ένα hint ότι θα έχει συνέχεια και ελπίζω να είναι κάπως καλύτερη. Συμπέρασμα: Φέρτε πίσω την Shodan.

Bonus «You gotta to be fucking kidding» video.

Αν και το feel του παιχνιδιού πλησιάζει περισσότερο στις ταινίες Alien και Event Horizon τα necromorphs πρέπει μάλλον να έχουν σχεδιαστεί με βάση την δουλειά που είχε κάνει o Rob Bottin στο The Thing του John Carpender. Μου θύμισε σε αρκετά σημεία τις απίστευτες μεταμορφώσεις της ταινίας που έχουν σχεδιαστεί και εκτελεστεί πολύ πριν την εμφάνιση των ψηφιακών εφέ και που πιστεύω ότι μπορούν να «περάσουν» άνετα στο κοινό ακόμη και σήμερα. Για του λόγου το αληθές η περίφημη σκηνή όπου το πλάσμα προσπαθεί να ξεφύγει με ένα ομολογουμένως πολύ έξυπνο αντιπερισπασμό από τον MacReady.

Αν δεν την έχετε δει αξίζει τον κόπο να την νοικιάσετε η να την κατεβάσετε.

Αιωνία η μνήμη.. Νοέμβριος 15, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
2 Σχόλια

Έχω βαρεθεί να διαβάζω κάθε χρόνο κακομοίρηδες που ανακοινώνουν τον επικείμενο θάνατο των blogs. Μου φαίνεται ότι θα πρέπει να αρχίσουμε να ανησυχούμε για το μέλλον του blogging όταν θα πάψουν να εμφανίζονται τέτοιου είδους δημοσιεύματα.

Υ.Γ. Βρείτε το μόνοι σας στο buzz. Δεν κάθομαι τώρα να βάζω link σε μαλακίες.

I.O.U.S.A. Νοέμβριος 5, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
3 Σχόλια

«Debt is the slavery of the free.»
Publilius Syrus

Τα σημαντικότερα πρόβληματα που θα αντιμετωπίσει ο επόμενος πρόεδρος της Αμερικής είναι το τεράστιο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο και το εξωτερικό χρέος. Το ντοκιμαντέρ I.O.U.S.A. που βγήκε στις αίθουσες περίπου ένα μήνα πριν το Μεγάλο Μπαμ! του Σεπτεμβρίου, αναλύει με ένα εξαιρετικά απλό και κατανοητό τρόπο το πρόβλημα. Νομίζω πως αξίζει να το δουν όλοι και κυρίως οι Έλληνες μιας και και το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν παει πίσω. Μέχρι στιγμής δεν έχω καταφέρει να βρω ολόκληρη την ταινία σε torrent. Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να δει την παρακάτω 30λεπτη περίληψη.

Επιτέλους…. Νοέμβριος 5, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

319769837v1_350x350_front

Clusterf@ck to the Poor House:Epilogue Νοέμβριος 4, 2008

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Η μεγάλη βουτιά έχει πια τελειώσει. Το πολύ πολύ τα χρηματιστήρια να συνεχίσουν να  να παριστάνουν για λίγο το τρενάκι του λουναπαρκ μέχρι να σταθεροποιηθούν στο τέλος του χρόνου. Η παγκόσμια ύφεση είναι πια εδώ και θα φάμε ολόκληρο το 2009 (τουλάχιστον) μαζί της. Το μόνο σίγουρο είναι ότι μας περιμένει πολύ σκάψιμο μέχρι να ξαναδούμε φως.

Τα Clusterf@ck to the Poor House posts (part 1, part2,part 3) ήταν απλά μια ανάλαφρη προσπάθεια να βάλω σε κάποια σειρά όλες τις πληροφορίες που μαζεύω εδώ και αρκετό καιρό. Βασίστηκα μόνο σε όσα άρθρα έχω διαβάσει που, κατά την γνώμη μου πάντα, διαθέτουν επιχειρήματα που μπορούν να σταθούν. Αλλά πέρα από αυτά που βλέπουμε στα ρεπορτάζ και τα δημοσιεύματα, νομίζω ότι η αλλαγές που έγιναν στην αμερικάνικη και παγκόσμια οικονομία ειδικά τα τελευταία 10 χρόνια ίσως να είχαν καταλυτική επίδραση και στην ίδια την επιχειρηματικότητα.

Εδώ και μερικά χρόνια παρατηρώ στην δουλειά μου κάποια πράγματα που είναι κάπως ασυνήθιστα. Στις αρχές με μέσα του 2000 που ξεκίνησα να ασχολούμαι επαγγελματικά με την κινητή τηλεφωνία η αγορά στην Ευρώπη και την Ασία είχε ήδη πάρει φωτιά. Θυμάμαι πως την ίδια εποχή που έτυχε για διάφορους λόγους να  ασχοληθώ για λίγο και με την αγορά των ΗΠΑ είδα με έκπληξη ότι αυτή συγκριτικά βρισκόταν πίσω από τον ήλιο. Τα SMS και οι άλλες εφαρμογές που ήταν δεύτερη φύση εδώ και χρόνια για των μέσο Ευρωπαίο ήταν ακόμη άγνωστες λέξεις και έννοιες για τους Αμερικανούς χρήστες. Η απορύθμιση της αγοράς των τηλεπικοινωνιών που έγινε σχεδόν ταυτόχρονα και από τις δυο πλευρές του Ατλαντικού στα μέσα του 90 αντι να φέρει τις αμερικανικές εταιρίες στην Ευρωπαϊκή αγορά έφερε τις Ευρωπαϊκές στην Αμερικανική. Εταιρίες σαν την Motorola που είχαν βγάλει τις πρώτες συσκευές βρέθηκαν να παίζουν δεύτερο βιολί μπροστά στην Nokia και την Samsung. Σχεδόν όλα τα mobile startups ιδρύονται πια στην Ευρώπη. Παρόλο που τα τελευταία 2 χρόνια έχει καταφέρει να επιταχύνει τους ρυθμούς της, η αγορά της κινητής τηλεφωνίας στις ΗΠΑ μοιάζει ακόμη αρκετά πίσω και τεχνολογικά και επιχειρηματικά σε σχέση με αυτές τις Ευρώπης και της Ασίας ενώ ήταν ουσιαστικά η χώρα από την οποία ξεκίνησε η εμπορική εκμετάλλευση του μέσου.  Πως διάολο σχεδόν έχασε αυτό το τραίνο η πιο ανεπτυγμένη τεχνολογικά και οικονομικά χώρα στον κόσμο;

Και δεν είναι μόνο η κινητή τηλεφωνία. Συνεχώς πέφτω πάνω σε όλο και περισσότερους Αμερικανούς πληροφορικαριους (και όχι μόνο) που εργάζονται σε ευρωπαϊκές εταιρίες. Δεν μιλάμε για μεταθέσεις από τα κεντρικά άλλα για επαγγελματίες ( και μάλιστα αρκετά υψηλού επίπεδου) που πήραν την απόφαση να μεταναστεύσουν (στην Μ.Β. και την Ιρλανδία οι περισσότεροι) επειδή εκεί υπάρχουν περισσότερα ευκαιρίες, καλύτεροι μισθοί και οι συνθήκες εργασίας. Παρατηρώ όλο και περισσότερα από τα πιο υποσχόμενα startups είτε να χρηματοδοτούνται κυρίως από ευρωπαϊκά κεφάλαια είτε να ιδρύονται και να έχουν την βάση τους σε ευρωπαϊκές χώρες, μάλιστα εκτός του σκληρού πυρήνα (Αγγλία, Γαλλία,Γερμανία). Το ίδιο μοιάζει να ισχύει περισσότερο για τις νέες εταιρίες βιοτεχνολογίας και «πράσινης» ενέργειας (αιολική κλπ). Πέρα από κάποιους θύλακες που δημιουργήθηκαν σχετικά πρόσφατα σε πόλεις όπως το Pittsburgh οι ΗΠΑ ακόμη και σήμερα φαίνεται σχεδόν να αγνοούν τους δυο τομείς από όπου σχεδόν όλοι οι ειδικοί προβλέπουν ότι θα προέλθει η επόμενη τεχνολογική επανάσταση.

Όλα αυτά είναι περισσότερο μια γενική αίσθηση που προέρχεται από την επαγγελματική μου εμπειρία και την παρακολούθηση της αγοράς και όχι από κάποια ανάλυση αριθμών και στοιχείων. Και πραγματικά θα ήθελα να ήξερα αν κάποιος έχει μελετήσει αυτό το θέμα και αν φαίνεται να υπάρχει απομάκρυνση της Αμερικής τα τελευταία χρόνια από την καινοτομία και τις επιχειρηματικές εφαρμογές των νέων τεχνολογιών. Γιατί αν όντως ισχύουν αυτές οι παρατηρήσεις και δεν είναι απλά circumstantial evidence, πιστεύω ότι είναι άμεσα συνδεδεμένα με αυτά που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στον τομέα της οικονομίας. Η επικέντρωση των δημιουργικών δυνάμεων της Αμερικής στον χρηματοπιστωτικό τομέα νομίζω στέρησε σε πολύ μεγάλο βαθμό την πραγματική οικονομία από ποιοτικό ανθρώπινο δυναμικό και πόρους και έφερε μια στροφή προς την εύκολη απόκτηση κεφαλαίων χωρίς την προσπάθεια και τον χρόνο που επαιτεί η αναζήτηση ανταγωνιστικότερων λύσεων και η παράγωγη νέων καλύτερων προϊόντων. Αυτή η σταδιακή εγκατάλειψη της κουλτούρας της καινοτομίας ίσως είναι εξίσου σημαντική αν όχι σημαντικότερη από τη κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και πρέπει να βρεθεί κάποιος τρόπος να αντιστραφεί.

Κανένα δεν συμφέρει να μείνει πίσω τεχνολογικά η Αμερική. Ο σκοπός της άσκησης δεν είναι να χαμηλώσουν τα φώτα της τεχνολογικής ανάπτυξης στην μια γεωγραφική θέση για να ανάψουν στην άλλη (πχ. απο την Αμερική στην Ευρώπη η την Ασία) άλλα να συνεχίσει αυτή να εξελίσσεται εκεί που ήδη υπάρχει και να επεκτείνεται συνεχώς και σε άλλα μέρη. Και αυτό πιστεύω ότι θα επιτευχθεί αν όλα τα ήδη εξελιγμένα τεχνολογικά επιχειρηματικά κέντρα στης ΗΠΑ και αλλού συνεχίσουν να είναι υγιή και να ανταγωνίζονται μεταξύ τους με ίσους όρους και να αυξάνονται και να παράγουν όλο και περισσότερα και καλύτερα προϊόντα και υπηρεσίες. Ο σκοπός είναι να πηγαίνουμε όλοι πάντα μπροστά people!

Για το τέλος ας βάλω το τραγουδάκι των 10cc, Wall Street Shuffle. Γιατί η φτώχεια θέλει καλοπέραση

Υ.Γ. Ο τίτλος Clusterf@ck to the Poor House είναι εμπνευσμένος από το «ρεπορτάζ» του σατιρικού The Daily Show για την οικονομική κρίση. Τα βιντεακια των posts είναι αποσπάσματα από τις ταινίες Other Peoples Money, Glengary Glen Ross, Casino, Robocop, Trading Places, Austin Powers:International Man of Mystery και την τηλεοπτική σειρά Saturday Night Live. Πρόκειται για το έκτο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν με τον Buck Henry και τον μακαρίτη John Belushi που παίχτηκε στις 30/10/1976 στο τέλος περίπου τις πετρελαϊκής κρίσης (και 5 μέρες πριν από τις εκλογές που έφεραν τον Jimmy Carter στον λευκό οίκο).