jump to navigation

290 Οκτώβριος 29, 2005

Posted by Lida in Greek IT.
6 Σχόλια

Με αφορμή αυτό το άρθρο του J95.
Δέχομαι τελευταία πολύ συχνά επισκέψεις από το google από αναζητήσεις που περιέχουν τις φράσεις»τεστ iq» η»τεστ ικανοτήτων». Ο λόγος φαίνεται να είναι ένα μικρό αρθρακι πάνω στην χρησιμότητα αυτών των τεστ στις συνεντεύξεις. Σε όσους πέφτουν σε αυτό το blog ψάχνοντας γενικές πληροφορίες γύρω από τα IQ test μπορούν να επισκεφθούν την wikipedia για μια πρώτη εισαγωγή πάνω στο θέμα. Όσοι ενδιαφέρονται για τα τεστ ικανοτήτων σε σχέση με τις συνεντεύξεις για επιλογή προσωπικού ας επισκεφτούν τα sites των πανεπιστημίων Sussex και Kent όπου μπορούν να βρουν πολλές πληροφορίες και δείγματα. Δεν γνωρίζω κανένα καλό ελληνικό link για το συγκεκριμένο θέμα. Όποιος ξέρει κάτι ας μου πει για να το προσθέσω.

Πρέπει να πω ότι προσωπικά δεν έχω καμία εμπιστοσύνη σε αυτά τα τεστ. Η βαθμολογία μου σε όσα έχω κάνει κατά καιρούς κυμαίνεται από 97 μέχρι 184 (!!?!!!?!). Επιπλέον θεωρώ την χρήση τους για την αξιολόγηση υποψηφίων για θέσεις εργασίας παράλογη, ειδικά σε ότι αφορά»δημιουργικά» επαγγέλματα όπως προγραμματιστές, μηχανικούς, αρχιτέκτονες κλπ. Έχω λάβει μέρος σε δυο συνεντεύξεις που περιελάμβαναν αυτού του είδους τεστ, η τελευταία μάλιστα ήταν σε μορφή group interview που είναι κατά την γνώμη μου εντελώς απαράδεκτη. Αυτά τα τεστ απαιτούν παρά πολύ χρόνο για να ολοκληρωθούν και δεν αποδεικνύουν τίποτα απολύτως για την προσωπικότητα του υποψηφίου και την ικανότητα του να αντεπεξέρθει στης συνθήκες εργασίας στον»πραγματικό» κόσμο. Αν ο χρόνος που καταναλώνεται σε αυτού του είδους τις εξετάσεις (μπορεί να φτάσουν και τις 3-4 ώρες διάρκεια) δίνονταν σε προσωπικές συνεντεύξεις από έμπειρους επαγγελματίες ο εργοδότης θα μπορούσε να έχει μια εξαιρετικά λεπτομερή εικόνα για τον υποψήφιο και κατ’ επέκταση να γνωρίζει αν πραγματικά είναι κατάλληλος η όχι για την θέση. Πιστεύω ότι οι εταιρίες που χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους στις διαδικασίες αξιολόγησης ενδιαφέρονται να προσλάβουν ανθρώπους που ανήκουν στην χρυσή μετριότητα. Που μπορούν δηλαδή, μέσες άκρες, να βγάζουν πέρα την δουλειά χωρίς να έχουν ιδιαίτερες απαιτήσεις από τον εαυτό τους και από την εταιρία που δουλεύουν. Συνήθως πληρώνουν κάτι δεκάρες με τον βασιλιά απάνω και οι δυνατότητες ανάδειξης που προσφέρουν είναι από –100 μέχρι 0. Αν νομίζεται ότι αυτού του είδους οι θέσεις σας ταιριάζουν μπορείτε να δοκιμάσετε την τύχη σας. Αν δεν είσαστε ο τύπος του»μεροδούλι μεροφάι»,»ας βρούμε μια θεσούλα να έχουμε το κεφαλάκι μας ήσυχο» και θέλετε κάτι παραπάνω από την ζωή σας avoid at all costs.

Υ.Γ.1 Πιστεύω ότι τα μόνα τεστ που ίσως έχουν κάποιο ουσιαστικό λόγο ύπαρξης είναι αυτά που έχουν δημιουργηθεί ειδικά για την θέση στην οποία απευθύνεται ο υποψήφιος. Ένα παράδειγμα τέτοιου τεστ είναι το GLAT του Google. Όποιος θέλει ας το δοκιμάσει.

Υ.Γ.2 Συμβαίνει να είμαι δυσλεξική. Το πρόβλημα αυτό αναγνωρίστηκε ουσιαστικά μόνο αφού πήγα στην Αγγλία (το τεστ το έκανα όταν ήδη βρισκόμουν στο δεύτερο έτος των σπουδών μου). Πέρασα όλα τα σχολικά έτη σαν μαθήτρια κάτω του μέσου όρου ακούγοντας συνεχώς διόλου κολακευτικά σχόλια από καθηγητές και συμμαθητές. Δεν νομίζω ότι υπάρχει περίοδος της ζωής μου που να μισώ τόσο όσο αυτά τα χρόνια.

Advertisements

289 Οκτώβριος 10, 2005

Posted by Lida in Greek IT.
15 Σχόλια

Πριν λίγο καιρό είχα γράψει στο forum ένα άρθρο περί αγγελιών όπου περιέγραφα τις διαφορές των μικρών αγγελιών για θέσεις πληροφορικής στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η κυριότερη διαφορά μεταξύ τον δύο είναι ότι οι πρώτες δεν περιέχουν σχεδόν ποτέ συγκεκριμένες πληροφορίες για το ύψος του μισθού και των όποιων άλλων παροχών είναι διατεθειμένος να δώσει ο εργοδότης. Κατέληγα στο ότι ο λόγος που γίνεται αυτό είναι μείωση του ανταγωνισμού μεταξύ των εταιριών και η ευκολότερη εκμετάλλευση του υποψηφίου εργαζομένου μιας και το πόσο ευνοϊκή θα είναι μια τυχόν προσφορά για πρόσληψη εξαρτάται πολύ περισσότερο από τις διαπραγματευτικές ικανότητες του, παρά από τις όποιες αντικειμενικές δυνατότητες και προσόντα.

Τα πράγματα ως συνήθως δεν είναι τόσο απλά.

Ακόμη και στην Ελλάδα συμβαίνει κατά καιρούς μια εταιρία να κάνει δελεαστική προσφορά σε κάποιον εργαζόμενο άλλης εταιρίας. Αυτή η πρακτική είναι συχνότατη στο εξωτερικό μιας και οι ικανοί είναι περιζήτητοι παντού και σε όλους τους τομείς. Αν τυχόν αυτό γίνει αντιληπτό από την εταιρία στην οποία εργάζεται ήδη ο υποψήφιος, και αν όντως θεωρείται αξιόλογος , τότε η συνηθέστερη πρακτική είναι να του προταθεί κάποια ευνοϊκότερη προσφορά για να πειστεί να παραμείνει. Έτσι λειτουργεί ο ανταγωνισμός. Όταν κάποιος αξίζει, φροντίζεις να του δώσεις κάτι καλύτερο από τον ανταγωνιστή σου ώστε να μην τον χάσεις.

Λογικό δεν είναι;

Ναι, αλλά εδώ κύριε είναι Ελλάδα, και εμείς δεν μασάμε από αυτά.

Σε πρόσφατη παρόμοια περίπτωση, η εταιρία όχι μόνο δεν αντιπρότεινε κάτι καλύτερο αλλά απείλησε την άλλη εταιρία με έμμεσες η άμεσες κυρώσεις αν προχωρούσε με την ανταγωνιστική προσφορά προς τον συγκεκριμένο εργαζόμενο της η αν προσπαθούσε να προσεγγίσει άλλους στο μέλλον.

Το περιστατικό αυτό έμαθα ότι δεν είναι μοναδικό. Αυτού του είδους η πρακτική συνηθίζεται μεταξύ εταιριών, μικρών και μεγάλων. Μάλιστα κυρίες και κύριοι, αυτή είναι η αντίληψη που έχουν περί ανταγωνισμού οι ελληνικές εταιρίες. Θα μπορούσε κανείς να ισχυριστεί ότι η συγκεκριμένη πρακτική εφαρμόζεται έτσι ώστε να «μην χαλάει η πιάτσα» και να παραμένουν οι μισθοί χαμηλά, αλλά δεν έχω αποδείξεις για να στηρίξω την συγκεκριμένη διαπίστωση. Δεν θα μου έκανε εντύπωση όμως αν ισχύει.

288 Οκτώβριος 4, 2005

Posted by Lida in Uncategorized.
2 Σχόλια

Μου διηγήθηκαν πρόσφατα δύο πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες (η μια μάλιστα προέρχεται από εταιρία που ήμουν παλαιότερα) από τον μαγικό κόσμο της ελληνικής αγοράς πληροφορικής. Κάποια στιγμή πρέπει να καθίσω να και να μαζέψω όλα αυτά τα μικρά περιστατικά που έχω ακούσει (και βιώσει) κατά καιρούς και να γράψω ένα άρθρο με τίτλο «Μαγκιά, κλανιά και excel: Το πορτρέτο του έλληνα manager». Θα έχει αρκετό ενδιαφέρον πιστεύω. Αρκεί να βρω το κέφι κάποια στιγμή..(που δεν το βλέπω).