jump to navigation

[Updated] Fuck You, It’s January! Ιανουαρίου 13, 2017

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Να, εδώ τα παλικάρια του Red Letter Media λενε τα πράγματα με το όνομα τους και μας δείχνουν μέσα σε 8 λεπτά πόσο έχει χρεοκοπήσει δημιουργικά ο σύγχρονος κινηματογράφος.

ENDLESS TRASH!!!!

Και μην μου πείτε “ναι αλλά υπάρχουν και ταινίες όπως το Arrival η το Sicario”. Ε και λοιπόν; Μπορούν 3-4 εξαιρετικές mainstream ταινίες να δικαιολογήσουν τους τόνους σκουπίδια που ξερνάνε στις αίθουσες τα μεγάλα studio μέσα στον πανικό τους να ανταγωνιστούν τα καινούρια μέσα (γκουχ γκουχ… διαδικτιακα streaming services και video games) και να κατακτήσουν τις τεράστιες αγορές της Ασίας; Sorry γατάκια αλλά όχι δεν μπορούν. Αυτό το πράγμα θα καταρρεύσει όπως κατέρρευσε στα 60’s το παλιό studio system. Είναι θέμα χρόνου.

By the way, όσοι ασχολείστε με τον κινηματογράφο αντι να κάθεστε να διαβάζετε κάτι αναλύσεις της πυρκαγιάς του στιλ “αντισυσχετισμενες εικόνες και μετααντιληπτική διαμεσολάβηση του μετακινηματογραφικού επηρεασμού” (πραγματικός τίτλος άρθρου, ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΠΛΑΚΑ) κάντε subscribe στο Red Letter Media. Είναι ένα από τα καλύτερα κανάλια στο youtube. Άντε μπράβο.

[Update] Νομίζω πως για να καταλάβει κανείς ακριβώς για τι μιλάνε οι κ.κ. Mike Stoklasa και Jay Bauman πρέπει να δεί και το παρακάτω βίντεο για το πως δουλεύει η παραγωγή και το box office (θα έλεγα να διαβάσετε και τα διευκρινιστικά σχόλια που υπάρχουν στην σελίδα του βίντεο στο youtube). Γιατί πάνω από όλα ο κινηματόγραφος είναι business γατάκια. Όχι μόνο ο κινηματόγραφος που παράγει το Hollywood αλλά όλες οι ταινίες που έχουν εκδοθεί ποτέ, ακόμη και τα αριστουργήματα (η “αριστουργήματα”) που κάνουν τους κουλτουρομπετοστοκους να παραληρούν. Όλες, ΟΛΕΣ, ζούνε η πεθαίνουν πάνω στα λογιστικά φύλλα ενός γραφείου παραγωγής. ‘Οποιος δεν το καταλαβαίνει αυτό δεν έχει καταλάβει τίποτα

Advertisements

A Christmas Carol Δεκέμβριος 19, 2016

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Επειδή έχουμε μπει πια στη τελική ευθεία για τα Χριστούγεννα ας ξαναβάλω εδώ ένα από τα πιο κατανυκτικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια που γράφτηκαν ποτέ. Γιατί νομίζω πως είναι πια προφανές πως μαζί το λυρισμό και την ποίηση αυτο το blog λατρεύει τη μεταφυσική και το υπαρξιακό μυστήριο.

Mr. Plinkett’s The Star Wars Awakens Review Οκτώβριος 5, 2016

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment
 
The movie business is exactly like professional gambling, except you hire the gambler. Usually some crazy kid with long hair… You give him $100 million dollars, and you say “Go to the tables, and come back with $500 million dollars.“
George Lucas
 

Έξι χρόνια μετά το τελευταίο Star Wars Review o Mr. Plinket (a.k.a ο Mike Stoklasa με την ομάδα της RedLetterMedia) επανέρχεται με το The Star Wars Awakens Review . Στην πραγματικότητα το video αυτό είναι περισσότερο μια ανάλυση για πως λειτουργεί το Hollywood πάρα κριτική για τη ταινία. Με το γνωστό του στιλ ο Plinket περιγράφει πως η σύγχρονη βιομηχανία του κινηματογράφου έχει μετατραπεί πια σε μια τεράστια, απόλυτα προβλέψιμη, εφιαλτική μηχανή που κάνει το διαβόητο Studio System που επικρατούσε απο το 1930 μέχρι το 1960 να μοιάζει με οικογενειακή βιοτεχνία από τα Κάτω Πετράλωνα. Επίσης αποδομεί την περίεργη προσπάθεια που έχει γίνει τα τελευταία χρόνια να δοθεί κύρος και αξία στα γελοία prequels (εντελώς τυχαία αυτή τη τάση εμφανίστηκε αμέσως μετά την αγορά του franchise από την Disney) και την απάτη που λέγεται Soft Reboot. Αξίζει να το δείτε αν είστε Star Wars fan η αν απλά σας ενδιαφέρει μια ξεκάθαρη ανάλυση που να εξηγεί γιατί ο κινηματόγραφος (σε αντίθεση με την τηλεόραση που γίνεται όλο και καλύτερη) είναι δημιουργικά μια τραγική σκιά του παλαίου του εαυτου. Σε έμενα από αυτό το review μένει η εικόνα του George Lucas, ενός ηττημένου και απογοητευμένου ανθρώπου που παρόλη την αλαζονεία και τον εγωισμό του ίσως δεν άξιζε τον εξευτελισμό που υπέστη τα τελευταία χρόνια.

Υ.Γ. Σε άλλα νέα, η CD Project Red, εκείνη η μικρή εταιρία που ξεκίνησε το 1994 από δυο τύπους στη Βαρσοβία έχει φτάσει ένα χρόνο μετά την έκδοση του Witcher 3: The Wild Hunt να αξίζει περίπου 1,3 δις δολάρια. Αυτά

Give The Devil Benefit Of Law Αύγουστος 30, 2016

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Για εντελώς άσχετους λόγους μου ξαναήρθε στο μυαλό αυτή η σκηνή από το εκπληκτικό «A Man for All Seasons» με τον μεγάλο Paul Scofield στο ρόλο του Sir Thomas More. Την είχα ποσταρει σε αυτό το blog πριν κάποια χρόνια. Ίσως να το κάνω ξανά και στο μέλλον

And when the last law was down, and the Devil turned ’round on you, where would you hide, Roper, the laws all being flat?

Noli Cedere Cognoscere Μαΐου 6, 2016

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Σαν όλους τους nerdουλες και εγώ έχω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου αυτή την ενοχλητική ανάγκη να μάθω πως δουλεύει η «μηχανή κάτω από το καπό» για κάθε αντικείμενο που με ενδιαφέρει. Το παλιό κακό καιρό οι τρόποι για να αποκτήσει κανείς γνώσεις γύρω από αυτά τα θέματα (χωρίς να μπει σε κάποια τεχνική η πανεπιστημιακή σχόλη) ήταν τα πανάκριβα ξενόγλωσσα βιβλία η κάτι περίεργες εκπομπές της αλήστου μνήμης εκπαιδευτικής τηλεόρασης (δεν κάνω πλάκα, θυμάμαι πως ανάμεσα στο «Follow Me» του BBC και τα παιδικά του στιλ «Τι είναι η φωτοσύνθεση» βάζαν σφήνα hardcore τεχνικά ντοκιμαντέρ για την βιομηχανική επεξεργασία του χάλυβα. Τρελή πώρωση!)

Σήμερα πιο εκτός από το Youtube όπου μπορεί να βρει κανείς τα πάντα υπάρχουν και τα περίφημα MOOC’s (Massive open online courses). Όταν πρώτοέμαθα την ύπαρξη του concept δεν πολύ πίστευα ότι γίνεται να δουλέψουν αποτελεσματικά. Ο αριθμός των online συμμετεχόντων μπορεί να φτάνει τις δεκάδες χιλιάδες και δεν μπορούσα να φανταστώ πως είναι δυνατή η σωστή επιτήρηση ενός τέτοιου αριθμού φοιτητών

Όμως πριν 2-3 χρόνια προσπαθούσα να βρω ένα καλό τρόπο να μάθω Scala και σχεδόν όλες οι διαθέσιμες πηγές πρότειναν σαν τη καλύτερη εισαγωγή στη γλώσσα το Functional Programming Principles in Scala του École Polytechnique Fédérale de Lausanne. Ο καλές κριτικές και το γεγονός ότι τη σειρά μαθημάτων τη δίδασκε ο ίδιος ο δημιουργός της Scala Martin Odersky με μου έδωσε την αφορμή να λάβω μέρος. Από τότε έχω πια πειστεί πως τα MOOC’s είναι το καλύτερο εργαλείο που υπάρχει αυτή τη στιγμή για αυτό που λένε «δια βίου μάθηση».

Το συγκεκριμένο course όπως τα περισσότερα τεχνικά on line προγράμματα σπουδών διατηρεί μέσες άκρες την κλασσική δομή «διάλεξη – ερωτήσεις πάνω στο θέμα της διάλεξης – εργασία» . Η μόνη διάφορα είναι πως ο έλεγχος και η βαθμολόγηση των απαντήσεων και της εργασίας γίνεται αυτόματα (yeap, η εργασία ανεβαίνει στο σύστημα του πανεπιστήμιου και περνάει από ειδικό parser που επιστρέφει στον φοιτητή τη βαθμολογία μαζί με σχόλια πάνω σε τυχόν λάθη και παραλήψεις). Προσωπικά βρίσκω αυτό το σύστημα πολύ βολικό αν και να πω τη μαύρη αλήθεια για το συγκεκριμένο μάθημα ο Odersky δεν είναι ο καλύτερός καθηγητής του κόσμου.

Φέτος αποφάσισα να ασχοληθώ με τα MOOC’s που έχουν σχέση με τα Video games. Για αρχή ξεκίνησα με το Introduction to Game Design του MIT Game Lab.

Αυτό έχει πιο «χίπικη» δομή από τα τεχνικά courses. Βασίζεται κυρίως σε συνεντεύξεις ανθρώπων που εργάζονται στη βιομηχανία ηλεκτρονικών παιχνιδιών ενώ ενθαρρύνει τη συζήτηση και τη συνεργασία μεταξύ των φοιτητών πάνω στις εργασίες που τους έχουν ανατεθεί. Δεν ξέρω ακόμη αν το συγκεκριμένο στιλ μου ταιριάζει άλλα τα σχόλια από παλαιότερους φοιτητές είναι θετικά. Μετά ακολουθεί το Computer Graphics απο το UC San Diego. Και εδώ πάλι έχουμε τη κλασσική δομή των τεχνικών σπουδών με 500 τόνους διανύσματα, εσωτερικά γινόμενα κλπ. Μου έλαχε στα γεράματα να ξαναφαω στη μάπα την αναλυτική γεωμετρία αλλά τι να κάνουμε αφού ο διανυσματικός χώρος είναι η βάση για σχεδόν όλα τα computer graphics (απο τα video games μέχρι το τρισδιάστατο αρχιτεκτονικό σχέδιο). Η τέχνη θέλει θυσίες γατάκια.

ΥΓ. Για τους Fallout fans υπάρχει και ένα έξτρα μπόνους από το Introduction to Game Design. Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι είναι course του MIT (το MIT εχει παίζει κεντρικό ρολό στο Fallout 4). Το περιεχόμενο του περιλαμβάνει και μια εξαιρετική (και σπάνια) συνέντευξη του ιδρυτή της Bethesda softworks Christopher Weaver. Ο Weaver είναι παλιουρας του IT από την εποχή που οι εταιρίες πληροφορικής στήνονταν με ένα commodore64, 10 κόλλες Α4, 3 συνδετήρες και το περισσευούμενο chinese takeaway που βρισκόταν στο ψυγείο του ιδρυτή και ξέρει πολύ καλά πως δουλεύει η «μηχανή» . Enjoy

PART 1

PAART 2

(Τα video είναι περασμένα σαν unlisted οπότε συγνώμη αν δεν μπορείτε να τα δείτε)

 

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης 2016 Μαρτίου 21, 2016

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, συνήθεια που έγινε λατρεία για το Lida’s Weblog. Συμμετέχω και φέτος στους εορτασμούς, αυτή τη φόρα με ένα ποίημα/στιχούργημα που ο δημιουργός του αποκάλεσε «a song about real pain». Μια εξαιρετικά λιτή και συγκινητική αποτύπωση της πανανθρώπινης εμπειρίας του πόνου και της λύτρωσης από ένα μεγάλο των blues.

PPPrrfprrr…SPLASH….everything is going to be alright

Santa Claus and the Ice Cream Bunny Δεκέμβριος 24, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

OK, το αφιέρωμα στις χειρότερες Χριστουγεννιάτικες ταινίες φέτος σοβάρεψε my lovelies. Τώρα που γυρίσαμε στη σκοτεινή πλευρά της δύναμης τα αστεία τελειώσανε και από το καλόκαρδο πολιτιστικό αχταρμά του Santa Claus Vs the Devil και τη χαρούμενη φτήνια του Santa Claus Conquers the Martians περνάμε πια στο εφιαλτικό Santa Claus and the Ice Cream Bunny. Η υπόθεση του έργου είναι αδύνατον να περιγράφει. Το Santa Claus and the Ice Cream Bunny είναι στην πραγματικότητα ένα συνονθύλευμα από ατάκτως ερριμμένες σκηνές που κάποιος είχε την ατυχή έμπνευση να μοντάρει σε κάτι που παριστάνει τη κινηματογραφική ταινία. Το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι να προσπαθήσει να περιγράψει τι συμβαίνει στην οθόνη. Τέλος πάντων βαθιά ανάσα και ξεκινάμε.

Η “ταινία” αρχίζει με μια ομάδα παιδιών ντυμένα σαν ξωτικά που παριστάνουν ότι φτιάχνουν παιχνίδια στο εργαστήρι του Άι Βασίλη και τραγουδούν παράφωνα ένα άθλιο τραγούδι. Ξαφνικά ένα από τα “ξωτικά” γυρίζει και λέει έτσι στο εντελώς άσχετο πως ο Άι Βασίλης λείπει. Αμέσως και χωρίς καμία άλλη μεταβατική σκηνή περνάμε σε μια ηλιόλουστη παραλία όπου βλέπουμε τον Άι Βασίλη (που μοιάζει σαν αυτούς που έχουν τα συνοικιακά πολυκαταστήματα) να κάθεται μόνος πάνω στο έλκηθρο του.

florida santa

I’ve been conned! There is no luxury timeshare here!

Μια γυναικεία φωνή που ακούγεται σαν να έχει κατεβάσει μια νταμιτζάνα tequila μας λέει πως το έλκηθρο έχει κολλήσει στην άμμο και πως τα ελάφια έχουν φύγει. Πως είναι φυσικό ο Άι Βασίλης έχει σκάσει από την ζέστη αλλά αντί να σηκωθεί και να πάει σε κα’να beach bar λίγο πιο πέρα αρχίζει να τραγουδάει ένα ακόμη πιο άθλιο τραγούδι που λέει πως ο μόνος τρόπος να σωθεί είναι να φωνάξει τους φίλους του. Πάλι χωρίς καμία απολύτως μεταβατική σκηνή περνάμε σε μια σειρά από εντελώς ξεκάρφωτες σκηνές όπου ο Άι Βασίλης καλεί μέσω τηλεπάθειας μικρά παιδιά να έρθουν να τον βοηθήσουν. Ως δια μαγείας τα παιδιά εμφανίζονται στη παραλία και προσπαθούν να ξεκολλήσουν το έλκηθρο με την βοήθεια ενός αλόγου, ενός προβάτου, ενός γουρουνιού, μιας γελάδας, ενός γαϊδουριού και ενός τύπου με στολή γορίλα!!

gorilla

Why do i get the feeling that a psychiatrist heard about this decades later

Όπως είναι φυσικό τίποτα από όλα αυτά δεν έχει αποτέλεσμα και Άι Βασίλης αντί να κάνει κάτι χρήσιμο αποφασίζει να δώσει κουράγιο στα παιδιά λέγοντας τους πως αν έχουν πίστη τα όνειρα τους θα γίνουν πραγματικότητα. Και για να τους αποδείξει πόσο σωστή είναι η απίστευτη βλακεία που μόλις ξεστόμισε αρχίζει να τους αφηγείται το παραμύθι της Τοσοδούλας! Από εδώ και πέρα ξεκινάει μια εντελώς διαφορετική ταινία (με τους δικούς της τίτλους έναρξης!) μέσα στην ταινία που ήδη παρακολουθούμε!

Βλέπουμε μια κοπέλα να περιδιαβαίνει τους χώρους ενός άθλιου θεματικού λούνα παρκ που ονομάζεται “Pirates World”. Αφού κάνει το διαφημιστικό τουρ μπαίνει μέσα σε μια αίθουσα όπου πάνω σε ένα τραπέζι με χωρίσματα από άβαφο κοντραπλακέ βρίσκεται ένα κακοφτιαγμένο diorama με θέμα την Τοσοδούλα και γύρω του ηχεία ανακοινώσεων από τα οποία μια γυναίκεια φωνή διηγείται στους επισκέπτες το παραμύθι. Η κοπέλα αρχίζει να κοιτάζει σαν υπνωτισμένη το τραπέζι (η κάμερα είναι στημένη από την πλευρά που το κοντραπλακέ κρύβει το diorama οπότε εμείς δεν μπορούμε να δούμε τι βλέπει) και η ταινία περνάει πάλι χωρίς καμία μεταβατική σκηνή στο σπίτι μιας ηλικιωμένης κυρίας που (όπως μας διηγείται η φωνή από το ηχείο ανακοινώσεων που για κάποιο λόγο συνεχίζουμε να ακούμε) θέλει απεγνωσμένα μια κόρη. Αποφασίζει να επισκεφτεί την τοπική μάγισσα η οποία αφού τραγουδήσει ένα τραγούδι που διαρκεί κάπου 5 ώρες της δίνει ένα σπόρο για να φυτέψει στον κήπο. Η κυρία φυτεύει το σπόρο και από μέσα από το φυτό που φυτρώνει βγαίνει η περίφημη Τοσοδούλα.

oz

I am the great and powerful Oz!

Δεν προλαβαίνει να εγκατασταθεί στο σπίτι της ηλικιωμένης κυρίας και αμέσως την απαγάγει μια βατραχίνα που θέλει να την παντρέψει στον γιο της. Η αφηγήτρια μας λέει πως η Τοσοδούλα καταφέρνει τελικά να ξεφύγει από τους βατράχους και ξανά χωρίς κανενός είδους μεταβατική σκηνή την βλέπουμε να περπατάει μέσα σε ένα δωμάτιο με βαμμένα λουλούδια στους τοίχους και τεράστια μανιτάρια από φελιζολ. Ξαφνικά της την πέφτει μια παρέα από πλάσματα που μοιάζουν να έχουν βγει μέσα από το Necronomicon.

cthulhu minions

Ph’nglui mglw’nafh Cthulhu R’lyeh wgah’nagl fhtagn!
Ph’nglui mglw’nafh Cthulhu R’lyeh wgah’nagl fhtagn!

Καταφέρνει να τους ξεφύγει και μετά βρίσκεται έξω από τη πόρτα μιας τυφλοποντικίνας η οποία δέχεται να τη φιλοξενήσει για το χειμώνα στο σπίτι της. Επίσης σε αυτό το σημείο μαθαίνουμε πως η αφηγήτρια της ιστορίας είναι η τυφλοποντικίνα.

ΟΚ εδώ πρέπει να κάνω ένα διάλειμμα για να πω πως αυτή η ταινία είναι ίσως το πιο μπερδεμένο αφηγηματικό Inception στην ιστορία του κινηματογράφου
Για να καταλάβετε τι εννοώ : Το παραμύθι που βλέπουμε το διηγείται η κυρία τυφλοποντικίνα μέσω των ηχείων ανακοινώσεων στην κοπέλα που κοιτάει το diorama και που την ιστορία της οποίας (της κοπέλας δηλαδή) διηγείται ο Άι Βασίλης στα παιδιά στην παραλία. Εγώ τουλάχιστον δεν θυμάμαι να έχω δει πότε κάτι τόσο ανούσια περίπλοκο. Τέλος πάντων, συνεχίζουμε.

Η τυφλοποντικίνα θέλει να πασάρει την Τοσοδούλα σε έναν γέρο πλούσιο τυφλοπόντικα με έντονη νεοϋορκέζικη προφορά.

mole

Thumbelina, you’ve never heard of Roman Polanski have you? No? Good

Ο τυφλοπόντικας θέλει να μπει στο βρακί της Τοσοδούλας αλλά αυτή δεν πολυγουστάρει και με την βοήθεια ενός πουλιού που μοιάζει με μεξικάνικη pinata την κάνει από το σπίτι της τυφλοποντικίνας. Τελικά φτάνει σε ένα μέρος (που είναι στη πραγματικότητα το δωμάτιο που παρίστανε το δασός στης προηγούμενες σκηνές μόνο που τώρα έχει τεράστια υφασμάτινα λουλούδια αντι για μανιτάρια από φελιζολ) γεμάτο με τοσοδούλες και τοσοδούλιδες και παντρεύεται το βασιλιά τους. Τοσοδούλα αρχίζει να τραγουδάει για το πόσο ευτυχισμένη είναι και όλο αυτό το απίστευτο έκτρωμα κλείνει με την κοπέλα να βγαίνει από την αίθουσα με το diorama και να συνεχίζει την βόλτα της στο λούνα παρκ καθώς πέφτουν οι τίτλοι του τέλους

Αλλά φυσικά ο εφιάλτης δεν έχει τελειώσει. Βλέπουμε (μαντέψτε!) ΞΑΝΑ τον Άι Βασίλη στη παραλία να λέει στα παιδιά πως όπως η Τοσοδούλα έτσι και αυτά δεν πρέπει ποτέ να χάσουν την πίστη ότι τα όνειρα τους θα γίνουν αληθινά. Τότε τα παιδιά φεύγουν από την παραλία και ο Άι Βασίλης μετά από λίγο λιποθυμά από την ζέστη πάνω στο έλκηθρο του. Ξαφνικά ακούμε μια σειρήνα και μέσα από τους θάμνους ξεπροβάλει ένα πυροσβεστικό αντίκα με επιβάτες τα παιδιά και οδηγό ένα τύπο που φοράει τη χειρότερη στολή κούνελου που μπορεί να φανταστεί άνθρωπος. Ναι, το περίφημο Ice Cream Bunny κάνει επιτέλους την εμφάνιση του.

bunny

Evil!Evil! It must be destroyed with the Daggers of Megiddo!

Το πυροσβεστικό κατευθύνεται προς την παραλία αλλά στην διαδρομή βγαίνει 3-4 φορές από το δρόμο προφανώς επειδή η στολή εμποδίζει την ορατότητα του οδηγού. Τελικά καταφέρνουν να φτάσουν μπροστά στο έλκηθρο του Άι Βασίλη ο οποίος χαιρέτα το Ice Cream Bunny σαν να είναι παλιοσειρες από το στρατό. Αφού κουβεντιάσουν για λίγο ανεβαίνουν και οι δυο στο πυροσβεστικό και παρατάνε τα παιδιά στην παραλία. Το έλκηθρο ως δια μαγείας εξαφανίζεται και η γυναικεία φωνή που ακούγεται σαν να έχει κατεβάσει μια νταμιτζάνα tequila μας ενημερώνει ότι έχει επιστέψει μαζί με τον Άι Βασίλη στον Βόρειο Πόλο. THE END ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!!!!

Η ταινία αυτή (όπως το Santa Claus Vs the Devil και το Santa Claus Conquers the Martians) ανήκει στη κατηγορία των matinee movies. Δηλαδή στις (συνήθως) φτηνές ταινίες που προβάλλονταν στα σινεμά νωρίς το απόγευμα και το κοινό τους το αποτελούσαν κυρίως μικρά παιδιά. Παρόλο που οι περισσότερες ταινίες αυτού του είδους είναι κακής ποιότητας δύσκολα θα βρει κανείς κάποια που να είναι χειρότερη από αυτό το πράγμα. Οι δημιουργοί του έχουν ενστερνιστεί πλήρως τη θεωρία που λέει ότι Μικρό Παιδί = Ενήλικας με βαριά νοητική υστέρηση. Οι διάλογοι είναι εξαιρετικά ανόητοι και όλοι οι ηθοποιοί μιλάνε σαν να απευθύνονται στην υπεραιωνόβια κουφή θεία τους. Τα σκηνικά και τα κουστούμια μοιάζουν σαν να προέρχονται από παράσταση δημοτικού σχολείου ενώ η χροιά της εικόνας και ο ρυθμός της σε κάνουν να νιώθεις ότι δεν παρακολουθεις παιδική ταινία αλλά Φιλιππινέζικο snuff film. Την καλύτερη περιγραφή του Santa Claus and the Ice Cream Bunny την έχει κάνει ο Brad Jones (cinema snob)

it seem like that movie that is always playing on the TV in the background when the cops burst in the serial killer’s house

Ίσως η μόνη αξία που έχει αυτό το φιλμ βρίσκεται στης σκηνές που δείχνουν πως ήταν το τρισάθλιο Pirates World το οποίο έκλεισε 2-3 χρόνια μετά τα γυρίσματα της ταινίας. Η Φλόριντα ήταν γεμάτη από  μικρά τριτοκοσμικά θεματικά λούνα παρκ τα οποία με το που άνοιξε το Walt Disney World το 1971 καταστράφηκαν οικονομικά και έκλεισαν (πρέπει να λέμε τα κακά της Disney αλλά από την άλλη έχει κάνει και πολλά καλά. Το ότι συνέτριψε οικονομικά τα λούνα παρκ τύπου Pirates World είναι ένα από αυτά τα καλά)

Ο μόνος τρόπος να δείτε αυτή τη ταινία είναι με συνοδεία Rifftax . Είναι μια από τις καλύτερες δουλειές τους (από αυτούς έμαθα και εγώ την ύπαρξη αυτού του πράγματος). Το επίσημο download εδώ, για τους τσιπιδες το torrent εδώ. Για κερασάκι στην τούρτα να και το unriffed original version. Δείτε το μόνο υπό την επήρεια ισχυρών παραισθησιογόνων

Star Wars: Disney’s Gambit Δεκέμβριος 16, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Αύριο είναι η παγκόσμια πρεμιέρα του Star Wars: the Force Awakens στις περισσότερες χώρες του κόσμου (κάποιες το έχουν δει νωρίτερα). Αυτή ήταν αρχικά η ημερομηνία της πρεμιέρας και για το Παπακαλιατηστάν αλλά για κάποιο περίεργο λόγο μεταφέρθηκε στις 24 Δεκεμβρίου. Τέλος πάντων, εδώ οι πάντα έγκυροι και ενημερωμένοι Red Letter Media μας παρουσιάζουν όλα τα super! wow! cool! νεα για την πολυαναμενόμενη ταινία.

Where is the chinaman?

In China, making Star Wars toys

Πέρα από τη πλάκα ο Mike Stoklasa και ο Rich Evans έχουν κάνει και ένα ενδιαφέρον video με προβλέψεις. Δεν θα μου έκανε εντύπωση αν τελικά κάποιες από αυτές βγουν αληθινές. Να θυμίσω εδώ ότι το Red Letter Media είναι η ομάδα πίσω από τα καταπληκτικά Mr Plinkett’s Star Wars Prequel Reviews και γνωρίζει πολύ καλά αυτά τα θέματα.

Αυτές οι μέρες είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε πως σαν όλες της μεγάλες θρησκείες έτσι και το Star Wars Fandom έχει και αυτό μυστικές τελετές μύησης που ξεχωρίζουν το μέσο fan των ταινιών από το πωρωμένο nerdουλα. Γιατί όποιος θέλει πραγματικά να φτάσει στη Star Wars Νιρβάνα πρέπει πρώτα να περάσει από την φριχτή εμπειρία που λέγεται The Star Wars Holiday Special. Ευτυχώς όμως οι θεοί των nerds είναι πάντα ελεήμονες και φιλεύσπλαχνοι και μας έχουν δώσει τη εκδοχή της Rifftrax που μετατρέπει ένα από τα χειρότερα εορταστικά show όλων των εποχών σε ένα ξεκαρδιστικό καρναβάλι.

Even in Medesto, is there really enough pot to make this thing happen?

Το Star Wars Holiday Special δεν είναι (και ούτε πρόκειται πότε να γίνει) διαθέσιμο εμπορικά. Ο μόνος τρόπος να το βρείτε είναι μέσω torrent. Στο link που βάζω εδώ μπορείτε να το δείτε είτε στη original εκδοχή του (αποφύγετε το πάση θυσία), είτε στην εκδοχή της Rifftrax (αν δεν δουλέψει αυτοματα στο video player σας επιλέξτε το δεύτερο audio κανάλι/track). Για τους πολύ μερακλήδες είναι ότι πρέπει για τη προετοιμασία πριν την πρεμιέρα η για την μέρα των Χριστουγέννων (εγώ το βλέπω κάθε χρόνο μαζί με το Die Hard)

May the Force be With You!

War. War never changes Νοέμβριος 10, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

Τα 25GB του Fallout 4 έχουν κατέβει στον σκληρό δίσκο εδώ και μέρες και σήμερα πια έφτασε η ώρα της αλήθειας. Πάντως μέχρι στιγμής σχεδόν όλες οι κριτικές που έχω δει είναι διθυραμβικές οπότε για κα’να 2-3 βδομάδες 6-8 ώρες την ημέρα θα κυκλοφορώ στην πυρηνική ερημία της Βοστόνης.

Επ’ ευκαιρία να πω πως πέρα από τα παιχνίδια και την εταιρική κουλτούρα της Bethesda πάντα με εντυπωσίαζε και το εξαιρετικό marketing που διαθέτει. Είναι ίσως η μόνη εταιρία αυτού του μεγέθους που καταφέρνει να κάνει τόσο μακροχρόνιες, οργανωμένες και εστιασμένες καμπάνιες χωρίς τη σιχαμένη corporate γλίτσα που πάντα τις ακολουθεί. Φυσικά αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι περισσότερες μεγάλες εταιρίες  ηλ. παιχνιδιών είναι στελεχωμένες από ανθρώπους που στην πλειοψηφία τους δεν είναι gamers και δεν ασχολούνται μαζί τους πέρα από το στενό επαγγελματικό ενδιαφέρον.  Ξεκίνησαν την καριέρα τους από εντελώς άσχετους τομείς όπως τα προϊόντα υγιεινής η τα τυποποιημένα τρόφιμα και κινούνται με τι λογική “είτε video games, είτε κατεψυγμένες πίτσες με τον ίδιο τρόπο τα πουλάμε και τα δύο”. Όμως ο υπεύθυνος marketing της Bethesda είναι ο μεγάλος Pete Hines, ένας άνθρωπός που μεγάλωσε με ηλεκτρονικά παιχνίδια και βρίσκεται δίπλα στην δημιουργική ομάδα της εταιρίας από την πρώτη στιγμή που ξεκινάνε να αναπτύσσουν ένα παιχνίδι μέχρι την τελευταία. Εδώ λέει την ιστορία του και μερικά χρήσιμα επαγγελματικά tips (όπως: να πλένετε τα χέρια σας πριν πάτε στην τουαλέτα αν έχετε μόλις ξεριζώσει τσουκνίδες)

Υ.Γ. Από ότι διαβάζω το Fallout 4 δίνει την δυνατότητα στον παίχτη να έχει ταυτόχρονη σχέση με πάνω από ένα χαρακτήρα /companion ανεξαρτήτως φύλου, μια επιλογή που από όσο γνωρίζω κανένα άλλο παιχνίδι δεν προσφέρει (πχ. τα παιχνίδια της Bioware μεν επιτρέπουν σχέση και με τα δυο φύλα αλλά είναι πάντα αποκλειστικά “μονογαμικές” )

So Long And Thanks For All the Fish Ιουνίου 29, 2015

Posted by Lida in Uncategorized.
add a comment

So long and thanks for all the fish
So sad that it should come to this
We tried to warn you all but oh dear!

You may not share our intellect
Which might explain your disrespect
For all the natural wonders that
grow around you

Ε ναι, ο πειρασμός του «στα έλεγα εγώ» είναι πολύ μεγάλος και αναγκάστηκα να υποκύψω. Αν και για να λέμε την αλήθεια αυτά που θα ακολουθήσουν ένα πιθανό ΟΧΙ θα είναι ασύγκριτα χειρότερα από αυτά που συμβαίνουν τώρα. Δεν πειράζει όμως, η «αξιοπρέπεια» των εκστασιασμένων με την επικείμενη καταστροφή χρήσιμων ηλιθίων και η εξασφάλιση των φυγαδεύμενων κεφαλαίων των απατεώνων της εγχώριας ολιγαρχίας και των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ είναι πάνω από όλα.