jump to navigation

Παγκόσμια Ήμερα Ποίησης 2019 Μαρτίου 21, 2019

Posted by Lida in Poetry Day.
add a comment

Φέτος το lidasweblog γιορτάζει την παγκόσμια μέρα ποίησης με κάτι πιο λαϊκό, πιο γήινο. Το 9 to 5 είναι μια κλασική κωμωδία των 80 με θέμα 3 γυναίκες που καταφέρνουν να ξεφορτωθούν το άχρηστο, αυταρχικό και αλαζονικό αφεντικό τους και να βελτιώσουν τις συνθήκες εργασίας αλλά και την παραγωγικότητα του γραφείου όπου δουλεύουν . Η ταινία θα είχε μέσες άκρες ξεχαστεί αν δεν είχε σαν βασικό μουσικό της θέμα το ομώνυμο τραγούδι (γραμμένο από την αρχόντισσα Dolly Parton) που πια έχει γίνει ο υπέρτατος ύμνος για εμάς τα γρανάζια του corporate machine. Εδώ σε μια πολύ όμορφη διασκευή από τον κ Ash Cutler και το συγκρότημα του. Αφιερωμένο σε όλους τους συνάδελφους.

Advertisements

Moral Panic Μαρτίου 16, 2019

Posted by Lida in Games.
add a comment

Κάθε φορά τα ίδια και τα ίδια. Μα τω Cthulhu παρόλο που βαριέμαι τα military/looter shooters και τα Battle Royal σαν τις αμαρτίες μου με όλη αυτή την υστερία που ξανά εμφανίστηκε με την τρομοκρατική επίθεση στο Christchurch μου’ρχετε να βάλω από αντίδραση το COD, το Battlefield 5, το Destiny 2 , το Division 2, το PUBG, το Fortnite και το Apex Legends να παίζουν ταυτόχρονα σε 20 split screens. Και για κερασάκι στην τούρτα να έχω και όλα τα fatalities του Mortal Kombat να παίζουν σε λούπα.  Εδώ και σχεδόν 40 χρόνια (από τα τέλη του 70 – αρχές του 80 που εμφανίστηκαν τα πρώτα game consoles) έχουν γίνει 500.000 έρευνες με θέμα τη βια και τα ηλ. παιχνίδια. Πουθενά δεν έχει βρεθεί τίποτα που να αποδεικνύει πως τα video games αυξάνουν τη βίαιη συμπεριφορά! Αν δεν σας αρέσουν κανείς δεν σας υποχρεώνει να παίξετε, και αν είστε γονιός φροντίστε να ελέγχετε τα παιχνίδια που αγοράζουν τα παιδιά σας όπως (υποτίθεται) ελέγχετε τς ταινίες και τις τηλεοπτικές εκπομπές που βλέπουν. Απλά πράγματα είναι! Είχα γράψει αναλυτικά για όλα αυτά στο παρελθόν οπότε δεν έχει νόημα να τα ξαναγράψω. Αλλά για επανάληψη να βάλω εδώ των κ. Jim Sterling που τα λέει καλύτερα από έμενα.

[Παρένθεση/Προειδοποίηση. Η σκηνή που αναφέρει ο Jim (και περιλαμβάνεται αυτούσια στο παρακάτω video) είναι η on camera αυτοκτονία του Robert Budd Dwyer το 1987.]

The Generosity of Strangers Μαρτίου 6, 2019

Posted by Lida in Games.
1 comment so far

Ναι γατάκι, δεν σε γελούν τα αυτιά σου. Ο αφηγητής του ντοκιμαντέρ είναι ο Doug Cockle, ο voice actor που κάνει τον Gerald

O συνιδρυτής της CD Projekt Red Marcin Iwinski ανέβασε χθες στο προφίλ του στο LinkedIn το παραπάνω σύντομο ντοκιμαντέρ της Playstation Europe που μιλάει για την ιστορία της εταιρίας. Και εδώ (όπως και στο άρθρο του Eurogamer που ανέφερα στο post μου για το Witcher 3: Wild Hunt) ο Marcin διηγείται το πως κατάφερε στα τέλη του 80 να γίνει ο αποκλειστικός προμηθευτής των τελευταίων εκδόσεων των παιχνιδιών για ZX Spectrum στην “γκρίζα” αγορά ηλεκτρονικών παιχνιδιών της Πολωνίας μετά από την επικοινωνία που είχε με κάποιον Έλληνα “πειρατή”. Η ιστορία αυτή μου είχε κεντρίσει το ενδιαφέρον από τότε που την είχα πρωτοδιαβασει στην συνέντευξη του Eurogamer μιας και εγώ είχα ασχοληθεί με όλα αυτά την εποχή που είχα ένα ZX Spectrum 48K. Μάλιστα είχα στείλει μήνυμα στον Marcin ρωτώντας τον αν θυμόταν το όνομα και (ω του θαύματος) μου έχει απαντήσει πως δυστυχώς δεν το θυμόταν και πως δεν είχε κρατήσει τίποτα από αυτή την αλληλογραφία.

Όμως εγώ συνέχιζα να έχω την απορία έτσι όταν είδα το λεπτομερέστατο ντοκιμαντέρ του noclip για την ιστορία της CD Projekt Red αποφάσισα να θυμηθώ τα φοιτητικά μου χρόνια (τότε που συνήθιζα να ψάχνω διάφορα περίεργα) και να κάνω λίγη έρευνα για να δω αν θα μπορούσα με κάποιο τρόπο να βρω το όνομα αυτού του μυστηριώδους Έλληνα ευεργέτη.

[Παρένθεση: ακόμη και αν δεν σας ενδιαφέρουν καθόλου τα video games δείτε το εδώ ντοκιμαντέρ του Noclip, αξίζει τον κόπο]

Στο βίντεο ο Marcin λέει πως είχε βρει τον Έλληνα “πειρατή” μέσω των μικρών αγγελιών του περιοδικού Your Sinclair και πως η αγγελία ήταν της κατηγορίας “swap tape for tape” (δώσε μου μια κασέτα με παιχνίδια για να σου δώσω μια δικιά μου). Επίσης αναφέρει πως η πρώτη κασέτα που έλαβε ήταν το Target: Renegade ένα παιχνίδι που εκδόθηκε το 1988. Έτσι πήγα στο online αρχείο του Your Sinclair (δυστυχώς τα τεύχη είναι σκαναρισμενα σαν images και δεν μπορεί να γίνει αναζήτηση στο περιεχόμενο τους) και περιόρισα τo ψάξιμο μεταξύ 1988 και 1989 (ο Marcin προσπαθούσε να βρει τα πιο πρόσφατα παιχνίδια που δεν ήταν διαθέσιμα στη αγορά της Πολωνίας). Και όντως κατάφερα και βρήκα κάπου 7 αγγελίες από Έλληνες που ανήκουν στην κατηγόρια swap tape for tape!! Βρήκα επίσης την πρώτη αγγελία του ίδιου του Marcin (την οποία μάλλον ποσταρε μετά την αρχική του επικοινωνία με τον “πειρατή”,αφού είχε καταφέρει να μαζέψει αρκετά παιχνίδια για ανταλλαγή)

(Το όνομα είναι γραμμένο λάθος αλλά πρόκειται σίγουρα για αυτόν αφού εμφανίζεται και αλλού με την ίδια διεύθυνση και με γραμμένο σωστά το όνομα του.)

Από της 7 αγγελίες υπήρχαν δυο που έχουν πιθανότητες να ανήκουν στον μυστηριώδη ευεργέτη και μάλιστα η μια από αυτές (από τον Φεβρουάριο του 1989) νομίζω πώς είχε τις περισσότερες. Δυστυχώς δεν κατάφερα να επιβεβαιώσω αν όντως ήταν κάποιος από αυτούς μιας και δεν μπόρεσα να βρω περισσότερα στοιχεία. Έστειλα τις πληροφορίες αυτές και στον Marcin, δεν ξέρω αν τα κοίταξε καθόλου αλλά είχε τουλάχιστον την ευγένεια να με ευχαριστήσει για τον κόπο μου.

Να πω την μαύρη αλήθεια ούτε εγώ ήξερα κανένα από αυτά τα ονόματα. Και όμως υπήρξε μια εποχή (από τα μέσα μέχρι τα τέλη του 80) που οι προσωπικοί υπολογιστές ήταν αρκετά διαδεδομένοι στην Ελλάδα. Ακόμα και οι αγγελίες στο Your Sinclair το αποδεικνύουν. Οι διευθύνσεις των αγγελιών δεν είναι από τις εύπορες περιοχές της Αθήνας άλλα από μεσαίες και λαϊκές γειτονιές. Κάποιες μάλιστα είναι από επαρχιακές πόλεις όπως η Λάρισα. Θυμάμαι πως τότε σε κάθε περιοχή της Αθήνας μπορούσε να βρει κανείς ένα κομπιουτερομαγαζο ενώ υπήρχαν και μικρές εταιρείες πληροφορικής όπως Cosmon, η PIM Software, η Acocsoft και άλλες που έφτιαχναν μικρά επαγγελματικά προγράμματα αλλά και games τα οποία τα μοίραζαν πόρτα πόρτα στους πελάτες τους.

Έτσι μπορεί πιά να μοιάζει απίστευτο αλλά την ίδια εποχή που στην Πολωνία ο Marcin αντάλλασσε τις κασέτες που με τόσο κόπο είχε αποκτήσει στις υπαίθριες αγορές χρησιμοποιημένων υπολογιστών της Βαρσοβίας η Ελλάδα είχε ήδη μια μικρή αναπτυσσόμενη αγορά πληροφορικής. Σήμερα η εταιρία του Marcin που προήλθε από τις ανταλλαγές κασετών με παιχνίδια είναι ένας από τους πιο αξιοσέβαστος ομίλους στον τομέα των ηλ. παιχνιδιών παγκοσμίως με άξια κάπου 2 δις δολάρια και έσοδα από πωλήσεις πάνω από 100 εκατομμύρια ευρώ για το 2017 ενώ ταυτόχρονα ολόκληρος ο κλάδος της πληροφορικής στη Πολωνία αναπτύσσεται σαν τρελός. Από την δικιά μας πλευρά μπορώ να σκεφτώ μόνο μια ελληνική εταιρία software (και μάλιστα κρατικό-enterprise software,όχι ηλεκτρονικών παιχνιδιών μιας και δεν υπάρχει ουσιαστικά τέτοιο πράγμα στην Ελλάδα) που ίσως να φέρνει τέτοια νούμερα ενώ όλα τα ίχνη της χρυσής εποχής της πληροφορικής του 80 έχουν πια χαθεί. Το μόνο που έχει μείνει είναι μερικά νοσταλγικά posts σε ξεχασμένα retro gaming forums και ίσως κάποιες κασέτες και floppy disks αφημένα σε κάποιο υπόγειο.

Τι συμπέρασμα μπορεί να βγάλει κανείς από όλα αυτά; Δεν ξέρω. Αυτό που ξέρω όμως είναι πως όταν ο Ομπαμα επισκέφτηκε την Πολωνία το 2011 ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Donald Tusk (ναι, αυτός ο Donald Tusk) του έκανε δώρο το “Witcher 2: Assassins of Kings” . Μπορεί κάποιος εξυπνάκιας να πει “Χα Χα. Σιγά μωρέ τους πουθενάδες, ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι βρήκαν για να περιφανευτουν;”. Φυσικά ο Tusk δεν έδωσε αυτό το δώρο σαν ένα σύμβολο του μεγαλείου της ιστορίας της Πολωνίας αλλά σαν ένα σύμβολο τον μελλοντικών δυνατοτήτων της. Και έχοντας παίξει το συγκεκριμένο παιχνίδι μπορώ να πω πως η επιλογή του κ.Tusk ήταν εξαιρετική. Αν εσείς μπορείτε να βρείτε κάποιο δώρο για τους επίσημους καλεσμένους μας που να συμβολίζει κάτι αντίστοιχο για την Ελλάδα τότε πάω πάσο.