jump to navigation

Halloween Οκτώβριος 31, 2009

Posted by Lida in Games, Halloween.
4 Σχόλια
Μια από τις ελάχιστες γιορτές που συμπαθώ. Δεν έχει την καταναγκαστική χαρά των Χριστουγέννων και του καρναβαλιού, ούτε την σαδομαζοχιστική κλαψομουνίαση της Μεγάλης Βδομάδας . Επίσης έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την El Día de los Muertos η την αντίστοιχη «Πέμπτη των Νεκρών» της Μέσης Ανατολής γιατί μοιάζει να διαθέτει μια πολύ πιο ανοιχτή αντίληψη για αυτό που συνηθίζουμε να λέμε «Άλλο Κόσμο». Οι περισσότερες από αυτές τις γιορτές βασίζονται σε παραδόσεις που θέλουν τα πνεύματα συγγενών και φίλων που έχουν πεθάνει να επιστρέφουν για να δουν τους δικούς τους. Είναι περίπου σαν η μακαρίτισσα θεία Αγλαΐα και ο μακαρίτης θείος Αγησίλαος να κάνουν επίσκεψη για να μάθουν τα νέα, να φάνε ένα περγαμόντο και να πιουν ένα καφέ πριν επιστρέψουν στον Άδη. Γενικότερα το concept είναι χωρίς ιδιαίτερη φαντασία και με εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες.

 

Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με το Halloween. Εδώ οι μεταφυσικές πύλες που ανοίγουν δεν περιορίζονται στον κλασσικό «Κάτω Κόσμο» και κανείς δεν ξέρει τι θα συναντήσει το βράδυ τις 31 Οκτωβρίου όταν του χτυπήσουν το κουδούνι. Μπορεί να είναι η θεία Αγλαΐα και ο θείος Αγησίλαος, μπορεί να είναι ο Cthulhu, μπορεί να είναι ο Zuul , μπορεί να είναι οι Κενοβίτες, μπορεί να είναι η θεία Αγλαΐα και ο θείος Αγησίλαος μεταμορφομένοι σε Κενοβίτες. Το όλο πράγμα είναι γεμάτο suspense και εκπλήξεις και δεν κάνει υποθέσεις για το πόσο καλοπροαίρετο και οικείο μπορεί να είναι το υπερπέραν.

 

Πάντως άσχετα με το τι πιστεύει κανείς γιά όλα αυτά το Halloween είναι μια ευκαιρία για δει με την παρέα του μερικές καλές (η και όχι τόσο καλές) ταινίες τρόμου η να παίξει μερικά horror games. Π.χ. σαν τα παρακάτω

 

System Shock 2: Ένα από τα καλύτερα action RPG όλων των εποχών. Ο ήρωας είναι εντελώς μονός μέσα σε ένα σκοτεινό διαστημικό σταθμό γεμάτο μεταλλαγμένα τέρατα και φονικές μηχανές και την Shodan να του κάνει την ζωή μαρτύριο σε κάθε στροφή. 10 χρόνια μετά την έκδοση του μπορεί να σταθεί άνετα απέναντι σε νεότερους τίτλους  και το βλέπω να αντέχει για ακόμη άλλα τόσα.

 

Silent Hill 2. Δεν πολυγουσταρω τα consoles αλλά τουλάχιστον το playstation αξίζει μόνο και μόνο για την σειρά Silent Hill. Εξαιρετικό story, διάλογοι,  voice acting και ατμοσφαιρα. Επίσης περιέχει  τη πρώτη εμφάνιση του Pyramid Head. ‘Nuff said.

 

Vampire The Masquerade Bloodlines: Έχω ξαναμιλήσει για αυτό σε παλαιότερο άρθρο. Το fan base καλά κρατεί και βγάζει ακόμη patches. Δεν υπάρχουν και πολλά vampire themed games που να αξίζουν τον κόπο Νομίζω πως είναι καιρός κάποιος επιτέλους να κάνει ένα MMORPG με βάση το universe της White Wolf.

 

 

Bioshock: Αction RPG που θυμίζει έντονα το System Shock με σενάριο που βασίζετε στο έργο τις Ayn Rand. Σύντομα προβλέπεται και δεύτερο μέρος με multiplayer.

 

 

Dead Space: Το φάντασμα του System Shock πλανάται πάνω από αυτό το game όπως και τα φαντάσματα αρκετών ταινιών επιστημονικής φαντασίας και τρόμου.

 

 

Left 4 Dead: Αυτά είναι. Στρατιές από ζόμπι, επαναληπτικές καραμπίνες και αλυσοπρίονα. Ότι πρέπει για μια ευχάριστη βραδιά. Το trailer είναι από το Left 4 Dead 2 αλλά αρκεί για να πιάσετε το νόημα.

 

 

Happy Halloween λοιπόν και για το τέλος κάτι κάπως πιο ήρεμο.

 

Advertisements

[Updated]Ένα άλλο business plan είναι εφικτό Οκτώβριος 24, 2009

Posted by Lida in Uncategorized.
3 Σχόλια
Πρόσφατα είχα μια συζήτηση περί  e-επιχειρηματικότητας που ξεφεύγει από το γνωστό καλούπι του techie startup. Όλοι οι όσοι κινούνται γύρω από των κόσμο των νέων τεχνολογιών μπορούν να σκεφτούν μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα δεκάδες παραδείγματα εταιριών η μεμονωμένων entrepreneurs που πειραματίζονται και αναπτύσσουν mobile apps, νέες μορφές social media, πρωτότυπα mashup που χρησιμοποιούν τα web API’s των Google, twitter κλπ. Πόσοι όμως γνωρίζουν κάποιο πετυχημένο web startup που η πρωτοτυπία του δεν βρίσκεται ίδια την τεχνολογία αλλά σε κάτι άλλο.  Ένα από τα λίγα  πρόσφατα παραδείγματα που μπορώ να σκεφτώ είναι το That Guy With The Glasses. To site δημιουργήθηκε όταν το youtube αποφάσισε ύστερα από πιέσεις των κινηματογραφικών εταιριών (με την συνηθισμένη αιτιολογία του copyright infringement) να κλείσει το κανάλι του Nostalgia Critic (ένα από τα alter ego το Douglas Walker) που σατίριζε (κυρίως) κακές νεανικές και παιδικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές των 80’s. Σταδιακά μετατράπηκε από προσωπικό site του Doug σε ένα είδος portal όπου ερασιτέχνες κριτικοί ταινιών ηλεκτρονικών παιχνιδιών (και όχι μόνο) μπορούσαν να ανεβάσουν posts, podcasts και video’s και έγινε η βάση για την δημιουργία των Channel Awesome και Blistered Thumbs. Πέρα από τα reviews μπορεί να βρει κανείς αρκετά σκετσακια με τα μέλη του portal η ακόμη και συνεργασίες με άλλα sites και reviewers όπως ο Angry Video Game Nerd. Να και μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα
[blip.tv ?posts_id=2640908&dest=-1]
Στο συγκεκριμένο site το βρήκα από τύχη και πιά το επισκέπτομαι σχεδόν κάθε μέρα Η θεματολογία των reviews είναι επικεντρωμένη κυρίως γύρο από τα την νεανική και geeky κουλτούρα των 80’s και τα 90’s μέσα στην όποια μεγάλωσα  και εγώ. Σε αντίθεση ίσως με περισσότερα παραδείγματα  σατιρικών video reviews που μπορεί να βρει κανείς στο internet τα reviews του TGWTG πέρα από τον επιφανειακό χαβαλέ περιέχουν ουσιαστική έρευνα πάνω στο θέμα που διαπραγματεύονται και οι δημιουργοί τους διαθέτουν βαθιά γνώση όχι μόνο της ποπ κουλτούρας αλλά και γενικότερα της ιστορίας, του κινηματογράφου της μουσικής, της κωμωδίας κλπ. Επίσης ενώ αγαπούν πραγματικά το είδος με το ποιοι ο καθένας τους έχει καταπιαστεί διαθέτουν αρκετό υγιή κυνισμό ώστε η νοσταλγία να μην χρωματίζει με ροζ αποχρώσεις την κριτική τους.
Ωραία όλα αυτά αλλά τι κάνει το TGWTG να έχει ενδιαφέρον σαν επιχειρηματική προσπάθεια. Πρώτα από όλα δημιουργήθηκε σχεδόν από το τίποτα Δεν θα βρει κανείς αναφορές σε αυτό στα mainstream media ούτε διαθέτει κάποιο πάτρωνα η μεγάλα ονόματα Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη επένδυση από πίσω του είναι απλά ένα site με ερασιτεχνικό περιεχόμενο που σχεδόν αποκλειστικά από “word of mouth” έχει αποκτήσει cult διαστάσεις μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο και τουλάχιστον με βάση αυτά που διαβάζω στην Wikipedia έχει 800.000 unique visitors την ημέρα και φέτος η Channel Awesome που το διαχειρίζεται θα καθαρίσει κάπου 150.000 δολάρια. Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες σε αυτό δεν είναι επαγγελματίες της πληροφορικής , ούτε χρειάζεται να γνωρίζουν σε βάθος κάποια από τις τεχνολογίες του διαδικτύου Απλά κάνουν την πλάκα τους στον ελεύθερο χρόνο τους χρησιμοποιώντας video και audio editing

Πρόσφατα είχα μια συζήτηση περί  e-επιχειρηματικότητας που ξεφεύγει από το γνωστό καλούπι του techie startup. Όλοι οι όσοι κινούνται γύρω από των κόσμο των νέων τεχνολογιών μπορούν να σκεφτούν μέσα σε μερικά δευτερόλεπτα δεκάδες παραδείγματα εταιριών η μεμονωμένων entrepreneurs που πειραματίζονται και αναπτύσσουν mobile apps, νέες μορφές social media, πρωτότυπα mashup που χρησιμοποιούν τα web API’s των Google, twitter κλπ. Πόσοι όμως γνωρίζουν κάποιο πετυχημένο web startup που η πρωτοτυπία του δεν βρίσκεται στην ίδια την τεχνολογία αλλά σε κάτι άλλο.

Ένα από τα λίγα  παραδείγματα που μπορώ να σκεφτώ είναι το That Guy With The Glasses. To site δημιουργήθηκε πριν περιπου ένα χρόνο, όταν το youtube αποφάσισε ύστερα από πιέσεις των κινηματογραφικών εταιριών (με την συνηθισμένη δικαιολογία του copyright infringement) να κλείσει το κανάλι του Nostalgia Critic (ένα από τα alter ego το Douglas Walker) που έκανε σατιρικά reviews σε (κυρίως) κακές νεανικές και παιδικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές των 80’s. Σταδιακά μετατράπηκε από προσωπικό site του Doug σε ένα είδος portal όπου ερασιτέχνες κριτικοί ταινιών, ηλεκτρονικών παιχνιδιών και όχι μόνο μπορούσαν να ανεβάσουν posts, podcasts και video’s και έγινε η βάση για την δημιουργία των Channel Awesome και Blistered Thumbs. Πέρα από τα reviews μπορεί να βρει κανείς αρκετά σκετσακια με τα μέλη του portal η ακόμη και συνεργασίες με ανεξάρτητους reviewers και sites όπως ο Angry Video Game Nerd. Να και μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Batman vs The Dark Knight απο τον Nostalgia Critic

[blip.tv ?posts_id=2146166&dest=-1]

Scarface in 5 seconds.

[blip.tv ?posts_id=1822015&dest=-1]

Ναι ξέρω πως το κλιπακι δεν είναι 5 δευτερόλεπτα αλλά δεν παύει να είναι ίσως η καλύτερη περίληψη της συγκεκριμένης ταινίας EVER!

Το site το βρήκα από τύχη και  το επισκέπτομαι κατά καιρούς. Η θεματολογία των reviews είναι επικεντρωμένη κυρίως γύρω από τα την νεανική και geeky κουλτούρα των 80’s και τα 90’s μέσα στην όποια μεγάλωσα  και εγώ. Σε αντίθεση ίσως με περισσότερα παραδείγματα  σατιρικών video reviews που μπορεί να βρει κανείς στο internet τα reviews του TGWTG πέρα από τον επιφανειακό χαβαλέ περιέχουν ουσιαστική έρευνα πάνω στο θέμα που διαπραγματεύονται και οι δημιουργοί τους διαθέτουν βαθιά γνώση όχι μόνο της ποπ κουλτούρας αλλά και γενικότερα της ιστορίας του κινηματογράφου, της μουσικής, της κωμωδίας κλπ. Επίσης ενώ αγαπούν πραγματικά το είδος με το ποιοι ο καθένας τους έχει καταπιαστεί διαθέτουν αρκετό υγιή κυνισμό ώστε η νοσταλγία να μην χρωματίζει με ροζ αποχρώσεις την κριτική τους.

Ωραία όλα αυτά αλλά τι κάνει το TGWTG να έχει ενδιαφέρον σαν επιχειρηματική προσπάθεια. Πρώτα από όλα δημιουργήθηκε σχεδόν από το τίποτα. Δεν θα βρει κανείς αναφορές σε αυτό στα mainstream media ούτε διαθέτει κάποιο big name χορηγό η μεγάλα ονόματα, δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη επένδυση από πίσω του. Είναι απλά ένα site με ερασιτεχνικό περιεχόμενο που σχεδόν αποκλειστικά από “word of mouth” έχει αποκτήσει cult διαστάσεις μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο και τουλάχιστον με βάση αυτά που διαβάζω στην Wikipedia έχει 800.000 unique visitors την ημέρα και φέτος η Channel Awesome που το διαχειρίζεται θα καθαρίσει κάπου 150.000 δολάρια.

Στην πλειοψηφία τους οι συμμετέχοντες σε αυτό δεν είναι επαγγελματίες της πληροφορικής , ούτε χρειάζεται να γνωρίζουν σε βάθος κάποια από τις τεχνολογίες του διαδικτύου. Απλά κάνουν την πλάκα τους στον ελεύθερο χρόνο τους χρησιμοποιώντας video και audio editing software. Επίσης συνεργάζονται μεταξύ τους χωρίς να βρίσκονται στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, ούτε καν στη ίδια χώρα. Το μόνο που ενώνει τον Linkara (Minnesota), τον SpoonyOne (Arizona), την Dudette (New York), τον Film Brain (UK), τον Benzaie (Γαλλια) και τους υπόλοιπους που παίρνουν μέρος στην προσπάθεια είναι η κοινή εμπειρία του να μεγαλώνεις μέσα στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα του 20ου και 21ου αιώνα και αυτό είναι ίσως και το πιο σημαντικό κομμάτι τις όλης υπόθεσης.

Η επιχειρηματικότητα στο διαδίκτυο τείνει να προβάλλετε στον “έξω κόσμο” σχεδόν αποκλείστηκα μέσα από αναφορές σε εταιρίες σαν το Twitter και το Facebook που βασίζονται περισσότερο στην τεχνολογική καινοτομία για την επιτυχία τους. Αυτό όμως δημιουργεί την εντύπωση πως για να πετύχει κανείς επιχειρηματικά χρειάζεται να διαθέτει η γερές γνώσεις πληροφορικής και  2-3 venture capitals η επώνυμους επενδυτές να τον στηρίζουν πράγμα που από ότι φαίνεται δεν είναι απαραίτητο. Μερικές φορές αρκεί κάποιος να είναι διατεθειμένος να συνεργαστεί με ανθρώπους από όλο τον κόσμο που μοιράζονται την τρέλα του για να πετύχει. Ίσως θα ήταν καλό περισσότερες τέτοιες προσπάθειες να γίνουν γνωστές

Update:  Μια μικρή συνέντευξη των Doug Walker, Mike Michaud και Mike Ellis του Channel Awesome υπαρχει στο Entrepreneur Δεκεμβρίου.