Lida’s Weblog

Έφτασε επιτέλους η ώρα να γίνει το μεγάλο βήμα προς τα εμπρός. Τα τελευταία δυο χρόνια είχα μείνει στάσιμη σε μια ελληνική αγορά που δεν προσφέρει πια τίποτα που να αξίζει τον κόπο. Οι επιλογές που είχα ήταν πραγματικά ελάχιστες και μετά από οχτώ χρόνια σε αυτή την δουλειά δεν υπήρχε περίπτωση να ξαναγυρίσω στα σαββατοκύριακα και τις 14ωρες βάρδιες για 500-1000 ευρώ παραπάνω η να καταλήξω σε κάποια από τις managerial θέσεις που υπάρχουν στις ελληνικές παράγκες και τα πολυεθνικά παραμαγαζα. Αλλά κυρίως δεν άντεχα άλλο κάθε φόρα για μια κωλοθεση να εξαρτώμαι και δίνω εξηγήσεις σε ανθρώπους που κανονικά θα έπρεπε να πουλάν μπανάνες και μπρελόκ στα φανάρια των δρόμων.

Πέρα όμως από τα επαγγελματικά είναι και η γενικότερη αίσθηση ότι τελικά τίποτα δεν αξίζει σε αυτή την χώρα. Ότι όσο και να προσπαθήσει κανείς η ανταπόδοση θα είναι ελάχιστη (οικονομική, ψυχική, συναισθηματική) σε σχέση με την επένδυση. Ειναι η καθημερινότητα όπου το παραμικρό μετατρέπεται σε ανάβαση στο Έβερεστ (από τις δημόσιες υπηρεσίες , μέχρι το περίπατο στην πόλη). Το “ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε” , ο τσαμπουκάς και η τζάμπα μαγκιά που είναι έτοιμα να εμφανιστούν πίσω από το χαμόγελο μόλις χαραχθεί λίγο το glossy σοφιστικέ επίχρισμα (τα μπαρ του Ψυρη ,το “2″ του Παπαϊωάννου, το Μέγαρο και οι συναυλίες της Lisa Gerhard μας μάραναν όταν συμπεριφερόμαστε σαν τον Βελιγκεκα η τον Χατζηαβάτη ανάλογα με την “θέση” του άλλου). Είναι η αδιαφορία για οτιδήποτε (ακόμη και στο πιο βασικό ανθρώπινο επίπεδο) πέρα από την βόλεψη και τα μικροσυμφέροντα και φυσικά είναι και η εμμονή με τους Άλλους (οι Τούρκοι, οι Άγγλοι, οι Αμερικάνοι, το Ισραήλ, η δύση, οι πολυεθνικές, η CIA, η Μοσσαντ, οι μασόνοι, ο Κισσιγκερ, ο Σόρος, ο Μπομπ ο Σφουγκαρακης,το 1204, το 1453, το 1897, το 1922, το 4711, η κατοχή, ο εμφύλιος, η δικτατορία, η αριστερά, η δεξιά, τα ξένα κέντρα, τα σκοτεινά συμφέροντα, οι γκόμενοι/γκόμενες, η άτιμη κενονια) που φταίνε για τα τρία κακα της μοίρας μας και μονίμως μας αδικούν και 24/7 σχεδιάζουν την καταστροφή μας.

Είναι τα χίλια πρόσωπα της Μιζέριας που συντρίβει κάθε καλή πρόθεση και διάθεση

Όσο και να προσπαθείς να τα αποφύγεις κάποια στιγμή στριμώχνεσαι και πρέπει να πάρεις μια απόφαση. Να νεκρώσεις τον εγκέφαλο και την ψυχή σου δεχθείς όλη αυτή την βλακεία και την φρίκη σαν κάτι το φυσιολογικό η να φύγεις.

“Άμα δεν σου αρέσει η Ελλάδα τότε πήγαινε να ζήσεις άλλου”

Πόσες φορές δεν έχω ακούσει αυτή την φράση. Ε ναι λοιπόν, δεν μου αρέσει η Ελλάδα , όπως δεν αρέσει και σε πολλούς άλλους που καθημερινά παίρνουν την απόφαση να φύγουν. Και όσο περνάει ο καιρός ο αριθμός τους θα αυξάνεται.

Τέλος εποχής λοιπόν από 2 Μαρτίου 2008. Το μόνο που μένει είναι να πω ένα ευχαριστώ στους 6-7 Ανθρώπους που γνώρισα αυτά τα χρόνια και να τους αφιερώσω το We’ll meet again με την Vera Lynn. Σε σε όλα τα υπόλοιπα θα αφιερώσω την τελευταία σκηνή από το Dr. Strangelove του Κιούμπρικ όπου ακούγεται αυτό το τραγούδι

Υ.Γ Η φωτογραφία ειναι από τον 21ο όροφο του Vodafone Tower στο Dusseldorf. Ο πύργος και το στρογγυλό κτήριο στο κέντρο είναι το Rheinturm και το κοινοβούλιο της βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας. Στα δεξιά ο ποταμός Ρήνος.

Υ.Γ. Σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να ξαναπαραγγείλω apple product από Ελλάδα Το iMac μου έκανε 3 μήνες για να έρθει όταν σε σχεδόν οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης μπορεί κανείς να μπει σε ενα Apple Store και να το παραλαβει αυθημερόν.

Μάλλον όχι. Έτσι και αλλιώς έχω και πολύ όρεξη τελευταία. Πρέπει να περνάω μια από τις πιο περίεργες αλλά και πιο ενδιαφέρουσες φάσεις της ζωής μου. Είναι η στιγμή που εγκαταλείπω οριστικά μια κοσμοαντίληψη για μια άλλη εντελώς διαφορετική σχεδόν από κάθε άποψη. Η διαδικασία έχει αρχίσει εδώ και χρόνια αλλά νομίζω ότι σύντομα φτάνει στο τέλος της και ανοίγει δρόμους για ένα πολύ καλύτερο (και πολύ ευρύτερο) μέλλον. The possibilities are endless αν όλα πάνε καλά.

Αλλά επειδή το παραβάρυνα το πράγμα και αυτές τις ήμερες συνηθίζεται να δίνουμε δώρα και ευχές είναι ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας μερικές επιλογές από τον υπέροχο κόσμο των online video και των torrents πριν γυρίσω πάλι στο bloggiκο stupor μου. Έτσι για να τιμήσω το πνεύμα των εορτών και κάτι απωθημένα που μου έχουν μείνει από την εποχή που έβλεπα εκπαιδευτική τηλεόραση σας παρουσιάζω το Lida’s Weblog Christmas Audio & Video selections

Growing Up in the Universe του Richard Dawkins

Οι διαλέξεις που έδωσε ο Richard Dawkins σαν μέρος του θεσμού των Royal Institution Christmas Lectures και είχαν σαν κύριο θέμα την θεωρία της εξέλιξης. Ο RD είναι πολύ καλός και χρησιμοποιεί μερικά αρκετά διασκεδαστικά κόλπα για να κρατήσει το ενδιαφέρον του κοινού. Personal Favorite το blind watchmaker algorithm που χρησιμοποιεί για να εξηγήσει την κληρονομικότητα των τυχαίων μεταλλάξεων. Προς το τέλος της σειράς άρχισα να έχω βάσιμες υποψίες ότι ο RD πρέπει ότι χρησιμοποιεί τον ίδιο αλγόριθμο για να δημιουργεί τα σχέδια για τις γραβάτες και τα πουκάμισα του. Αν δεν σκαμπαζετε από βιολογία δείτε το και από το πρώτο επεισόδιο θα έχετε καταλάβει περισσότερα από όλα τα χρόνια βιολογίας που φάγατε στην μάπα στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Αν σκαμπαζετε από βιολογία δείτε το απλά για την πλάκα του.

Επεισόδιο Α: Waking Up in the Universe Όπου ο RD ρωτάει σε τι χρησιμεύει ένα μωρό, ντουμανιάζει το στούντιο και παίζει με κόκκινα αυτοκινητάκια

Επεισόδιο Βου: Designed and Designoid Objects Όπου ο RD μας δείχνει κάτι πετρες και ένα καθίκι, ξεμπερδεύει ένα Βόα σφιγκτήρα και αμολάει λυκόσκυλα, τσιουάουα και περιστέρια στη σκηνή

Επεισόδιο Γου:Climbing Mount Improbable Όπου ο RD ταλαιπωρεί κάτι Phasmatodea , βάζει 2 ψηφιακούς χιμπατζήδες να δακτυλογραφήσουν Σαίξπηρ, και φτιάχνει ένα μάτι με τα χεράκια του

Επεισόδιο Δου: The Ultraviolet Garden Όπου ο RD βάζει κάποιον Douglas Adams να διαβάσει ένα απόσπασμα από το βιβλίο του, αφήνει μια νυχτερίδα να κάνει βόλτες πάνω στον βοηθό του, και βάζει τρικλοποδιά σε ένα ρομπότ

Επεισόδιο Εεεε:The Genesis of Purpose Όπου ο RD βγάζει μια γυαλα με ενα εγκέφαλο σε φορμόλη, βάζει μια κοπέλα από το κοινό να ανοίγει πόρτες και να κουβαλάει πιόνια μέσα σε ένα 3D simulation, και κάνει μια επίδειξη των δυνατοτήτων του Macintosh.

Το Growing Up in the Universe υπάρχει επίσης διαθέσιμο και από το mininova

Civilisation: A personal view by Kenneth Clark

Πρόκειται για την κλασική σειρά, με θέμα τον δυτικό πολιτισμό από το τέλος της αρχαιότητας μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα, που γύρισε ο Kenneth Clark το 1969. Παρόλο που είναι ένα από τα παλαιότερα ντοκιμαντέρ του BBC συνεχίζει να έχει μεγάλο ενδιαφέρον κυρίως λόγω της πολύ καλής σκηνοθεσίας και του ιδιόμορφου στιλ του ίδιου του Kenneth Clark. Πρέπει να ομολογήσω πως για τους περισσότερους επαγγελματίες που ασχολούνται με μουσεία και μουσειακά εκθέματα μπορεί να γίνει λιγάκι εκνευριστικός. Ο τρόπος που χειρίζεται τα αντικείμενα είναι τουλάχιστον επιπόλαιος. Ψαχουλεύει τα αγάλματα και τους πίνακες, ξεφυλλίζει χειρόγραφα και σπάνιες εκδόσεις με γυμνά χέρια σαν να ήταν περιοδικά, κοπανάει τα πλήκτρα από ένα τσέμπαλο, βαράει μια πολυθρόνα του 18ου αιώνα και μετά ξαπλαρει επάνω της, φοράει τα γυαλιά του Βενιαμίν Φραγκλίνου κλπ. Ειλικρινά ήλπιζα ότι θα μπουκάραν κάποια στιγμή κατα την διάρκεια του γυρίσματός ένας επιμελητής με κα’να δυο συντηρητές, θα τον τσιτσιρίζαν με ένα taser gun και θα του περνούσαν χειροπέδες. Αυτό όμως δεν συνέβη, πιθανόν επειδή εκείνη την εποχή υπήρχε ακόμη το taser gun . Το ύφος του Clark επίσης θυμίζει αρκετά ένα από τα alter ego του Peter Cook, τον Sir Arthur Streeb-Greebling και μιας και δεν μπόρεσα να βρω κάποιο αξιόλογο απόσπασμα του Civilisation στο youtube νομίζω ότι η καλύτερη εναλλακτική λύση είναι το παρακάτω κλασικό σκετς των Pete&Dud.

Το Civilisation ειναι διαθεσημο απο το Amazon (και από το mininova)

Για το τέλος υπάρχει ένα όμορφο τραγουδάκι που πιστεύω ότι εκφράζει τέλεια το πνεύμα και την θρησκευτική κατάνυξη της εορταστικής περιόδου. Δεν είναι άλλο από το Christmas Carol του Tom Lehrer.

Χρόνια Πολλά και ευτυχισμένο το 2008!

Υ.Γ. Για κάποιο περίεργο λόγο μου έχει κολλήσει το mental image αυτής της διαφήμισης να παίζει στα διαλείμματα της εκπομπής του Γ.Αυτια. Εκείνη η εκπομπή της ΕΡΤ, το “Αρχονταρίκι”, άραγε υπάρχει ακόμη;

Bioshock, that’s who.

Τι να λέμε τώρα. Εξαιρετικό από κάθε άποψη. Καλοζυγισμένο gameplay, απίστευτα γραφικά (το Unreal Engine 3 είναι το κάτι άλλο), καλή υπόθεση και σενάριο και αξιοπρεπέστατα voice overs. Το soundtrack περιέχει επίσης προσεγμένες επιλογές από μουσικά κομμάτια της δεκαετίας του 40′ και του 50′ από τους Billie Holiday, Django Reinhardt,Noel Coward, Frank Sinatra, Bing Crosby και άλλους. H Rapture είναι ένα διαμάντι του Art nouveau design και δίνει πραγματικά την αίσθηση του φόβου και φρίκης καθώς ο παίκτης προσπαθεί να επιβιώσει παγιδευμένος μέσα σε υποβρύχια φουτουριστική πολιτεία που έχει μεταμορφωθεί μισοσκότεινο υποβρύχιο τάφο γεμάτο από παγίδες και μισότρελος και φριχτά παραμορφωμένους κατοίκους. Δυστυχώς για να μπορέσει να παίξει σωστά χρειάζεται γερή κάρτα γραφικών (εγώ τα έσκασα σε μια Gigabyte Nvidia 8600 GTS ). Έτσι και αλλιώς κάποια στιγμή έπρεπε να γίνει και αυτό, ας μην ξεχνάμε ότι Σεπτέμβριο βγαίνει και το Crysis.

Υ.Γ. Στο Bioshock υπάρχουν και πολλές αναφορές στο Atlas Shrugged καθώς και άλλα έργα της Ayn Rand. Πάντως είναι αμφίβολο αν τελειώνοντας το παιχνίδι θα έχετε γίνει οπαδοί του Ομπτζεκτιβισμού (Objectivism)

“Οργή! “, “θλίψη!”, “έκπληξη!”, “ντροπή!”

Προσωπικά ούτε οργή, ούτε θλίψη, ούτε (πολύ περισσότερο) έκπληξη, ούτε κανένα άλλο συναίσθημα μπορώ πια να νιώσω. Ότι έχω ζήσει και ότι έχω δει κυρίως τα τελευταία 5-6 χρόνια με έχει κάνει να χάσω κάθε ενδιαφέρον για την έλλαδα αλλα κυρίως για τους έλληνες. Αλλά ακόμη και σε αυτόν τον τόπο που η βλακεία είναι ενδημική δεν μπορώ να θυμηθώ άλλη περίπτωση που μέσα σε ένα τόσο μικρο χρονικό διάστημα (μια εβδομάδα) να έχουν ειπωθεί, γραφτεί και γίνει τόσες πολλές μαλακίες. Ακόμη και ο επώδυνος θάνατος 75 ανθρώπων δεν αρκεί για να πνίξει το τρανταχτό γέλιο που προκαλείται από τον τρόπο που εξελίχθηκαν τα γεγονότα, από τις μαραθώνιες εκπομπές και ρεπορτάζ σε ραδιόφωνο και τηλεόραση καθώς και από την συντριπτική πλειοψηφία των ασυνάρτητων σεντονοειδων post που διάβασα τις τελευταίες μέρες. Personal favorite η προσπάθεια μερικών να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα (με υπονοούμενα για ασύμμετρες απειλές, κατηγορίες για συνωμοσίες των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ) για να μην καμφθεί το “ηθικό του έθνους”. Από την άλλη έχουμε και την διασκεδαστική εμμονή πολλών να διακρίνουν μέσα από την αλλοπρόσαλλη “αντίδραση” και την τάση φυγής των ψηφοφόρων προς τα μικρά κόμματα τις αλλαγές που θα έρθουν με την “επόμενη μέρα”

Φυσικά η επόμενη μέρα δεν θα φέρει τίποτα. Η αποτυχία της αντιμετώπισης των πυρκαγιών (η μάλλον η αποτυχία του κράτους και των ίδιων πολιτών να προστατευτούν από αυτές μιας και δεν είναι καθόλου σίγουρο αν ακόμη και ένας οργανωμένος μηχανισμός θα μπορούσε να τις αποτρέψει) δεν είναι παρά ένα από τα χιλιάδες συμπτώματα μιας κοινωνίας σε αποσύνθεση που χτίστηκε εξ αρχής σε σαθρά θεμέλια και σε όλη της την ιστορία πολέμησε με λύσσα οτιδήποτε και οποιονδήποτε μπορούσε να φέρει κάποια ουσιαστική αλλαγή προς το καλύτερο. Μια θάλασσα βολεμένων, μετρίων, δεισιδαιμόνων και υποκριτών που για ολόκληρες γενιές συστηματικά εξουδετερώνει, κατασυκοφαντεί, εξαντλεί, καταστρέφει και διώχνει (ακόμη και αυτή την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές) ανθρώπους και ιδέες. Όλη αυτή η φάμπρικα μπορούσε να ευδοκιμεί σε ένα είδος παρασιτικής ημιζωής στην άκρη των Βαλκανίων μέχρι το πρόσφατο παρελθόν. Όμως οι ιστορικές συνθήκες που την ευνοούσαν σταδιακά εξαφανίζονται καθώς ο εξωτερικός ανταγωνισμός αυξάνεται, τα παγκόσμια οικονομικά στεγανά γκρεμίζονται, οι επιδοτήσεις και τα βοηθήματα κόβονται, ακόμη και το φυσικό περιβάλλον γίνεται όλο και πιο εχθρικό. Απογυμνωμένη (μέ τα ίδια της τα χέρια) από το ανθρώπινο δυναμικό και θεσμούς που θα μπορούσαν να την βοηθήσουν να αντεπεξέλθει στις τεράστιες αλλαγές που συμβαίνουν γύρω της και έχουν αρχίσει να την επηρεάζουν, η ελλάδα τρέχει εδώ και εκεί σαν αποκεφαλισμένο κοτόπουλο καθώς τα χρονικά περιθώρια τελειώνουν.

Αλλά ίσως θα έπρεπε να προσπαθήσω να δω και κάτι θετικό από όλη αυτή την ιστορία. Μέσα από τις πάμπολλες αναφορές σε διαφορα μέσα και διαφορα νοσταλγικά post των ημερων ξανάγινε εμφανής η σχεδόν εμμονική προσκόλληση ενός μεγάλου αριθμού ελλήνων με τα χωριά τους μαζί με όλη την νοοτροπία των κλειστών κοινωνιών που αυτά κουβαλούν. Αυτό το village cult (η μάλλον clan cult), πέρα από τα προφανή οικονομικά προβλήματα που προκαλεί, με την έμφαση στον τοπικισμό και την απομόνωση και κυρίως την ξενοφοβία και την προσκόλληση του στο παρελθόν είναι σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνο για αρκετά νοσηρά φαινόμενα που ξεκινάνε από την κοινωνική αναισθησία και αποστροφή του μέσου έλληνα για οτιδήποτε πέρα από τον οικογενειακό του κύκλο και φτάνουν μέχρι την γελοία θεωρία του βυζαντινού volksgemeinschaft που κερδίζει έδαφος τελευταία σε διάφορους κύκλους μικρονοϊκών. Από αυτή την άποψη αυτή η καταστροφή ίσως να εξαφάνισε για πάντα το νοσηρό σημείο αναφοράς για αρκετούς έλληνες και να τους έδωσε διέξοδο να ανακαλύψουν κάτι πέρα από τα 5 μέτρα του κόσμου τους βελτιώνοντας μακροπρόθεσμα την κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη.

Φυσικά όλα αυτά δεν είναι είναι παρά wishful thinking. Τα χωρία θα ξαναχτίσουν προς μεγάλη χαρά τις περήφανης ελληνικής επαρχίας (και πόλης) που δεν θα χάσει τον ιερό ομφαλό της. Όλα αυτά θα ξεχαστούν με την επόμενη φυσική η οικονομική καταστροφή (δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες πια για να τις προβλέψει κανείς) και το ένδοξο έθνος θα συνεχίσει την αυτιστική και ασυνάρτητη πορεία του.

Τίποτα δεν μπορεί να σταματήσει πια αυτό που έρχεται

Υ.Γ. Κάπου στα μισά αυτού του post θυμήθηκα ότι το Burning Down the House των Talking Heads ήταν το τραγούδι των τίτλων της ταινίας Pirates of Silicon Valley. Πρόκειται για την εξιστόρηση των γεγονότων ίσως της σημαντικότερης επανάστασης του 20ου αιώνα. Δεν περιέχει εφόδους σε χειμερινά ανάκτορα, αιματηρές μάχες, ηρωικός αγώνες και πορείες. Είναι όμως γεμάτη ίντριγκα, φιλοδοξία, ιδιοφυϊές, ταλέντο, παρανοϊκούς εγωπαθείς χίπις και σατανικούς σπασίκλες τζογαδόρους. Ελάχιστοι την γνωρίζουν αλλά ο απόηχος της επηρεάζει και θα συνεχίζει να επηρεάζει όσο λίγα πράγματα την καθημερινή ζωή ολόκληρου του πλανήτη για δεκαετίες, ίσως και για αιώνες. Ευκαιρία λοιπόν να την μάθετε και εσείς. Βρίσκετε σε κάποιο torrent κοντά σας.

Η ομιλία/συζήτηση του Christopher Hitchens στο Google. Διάρκεια 67 λεπτά, αξίζει τον κόπο να το παρακολουθήσετε

Υ.Γ.1 Ξέρει κανείς αν τα έργα του Mark Twain για την θρησκεία, που αναφέρονται σε κάποιο σημείο της ομιλίας, έχουν εκδοθεί στα ελληνικά;

Υ.Γ.2 To περιοδικό Free Inquiry και Skeptical Inquirer που επίσης αναφέρονται θα τα βρείτε εδώ και εδώ.

Υ.Γ.3 On a lighter note.

Passion of Christ 2: Crucify This!

Πραγματικά τέτοιο χάλι έχω να δω από την εποχή των Millenium Edition. Μαλακιζόντουσαν από την αρχή αλλά τώρα τελευταια που έχω αρχίσει να ασχολούμαι με κάπως πιο advanced πράγματα (τέλος πάντων, υποτίθεται advanced) δεν αντέχονται. By the way έχουμε κάποια ημερομηνία για το service pack γιατί με όλα αυτά που διαβάζω δεν βγάζω άκρη.

Πάντως ακόμη και αν βγει SP νομίζω πως έχω πάρει την απόφαση μου για την τελική λύση του προβλήματος . Περισσότερα κατά Οκτώβριο μεριά.

Από ότι λέει εδώ ο Matt όλο το domain της wordpress.com έχει μπλοκαριστεί στην Τουρκια μετά από μήνυση του Adnan Oktar επειδή κάποιο Τούρκοι bloggers είχαν το θράσος να εκφράσουν αντίθετη άποψη και να καταφερθούν εναντίων του.

Βέβαια δεν θα πρέπει να ξεχνάμε υπάρχουν αρκετοί που θα θελαν να συμβεί το ίδιο και στην πανέμορφη χώρα μας (όχι μονο για την wordpress, γενικά). Και δεν αναφέρομαι μόνο στο γνωστό συμβάν. Υπάρχουν και άλλοι.