jump to navigation

Best Worst Movie Μαΐου 6, 2011

Posted by Lida in Uncategorized.
trackback

– Do you enjoy watching other people fail?
– Who doesn’t?


Τι γίνεται όταν ο ο πρώτος πρωταγωνιστικός σου ρόλος είναι στην ταινία που θεωρείται η χειρότερη όλων των εποχών;

Αυτό ακριβώς συνέβη στον Michael Stephenson. Ένα χρόνο μετά τα γυρίσματα της ταινίας που θα τον έκανε διάσημο, βρέθηκε να παρακολουθεί την καριέρα του να εξαφανίζεται στα 95 λεπτά μιας κασέτας VHS. Το Troll 2 ήταν για χρόνια εφιάλτης για αυτόν και για το υπόλοιπο cast. Μια απλή αναφορά σε αυτή αρκούσε για χάσουν το ρόλο σε μια οντισιόν. Τα σχόλια για την ερμηνεία τους ήταν το ένα πιο απαξιωτικό από το άλλο.

Ώσπου ξαφνικά ανακαλύπτει ότι υπάρχουν άνθρωποι που λατρεύουν αυτή την ταινία με παιδικό ενθουσιασμό. Ότι αυτό που θεωρούσε σαν μια μαύρη σελίδα στην ζωή του δίνει χαρά σε χιλιάδες fans σε ολόκληρο τον κόσμο.

Το Best Worst Movie είναι η προσπάθεια του Stephenson να καταλάβει τι κάνει τόσο αγαπητή αυτή τη ταινία και να συμφιλιωθεί μαζί της. Ψάχνει και βρίσκει τον George Hardy (έναν οδοντίατρο από την Αλαμπάμα που στην ταινία είχε τον ρολό του πατέρα του), σχεδόν όλους του υπόλοιπους ηθοποιούς και τον σκηνοθέτη. Γυρίζει μαζί τους την Αμερική λαμβάνοντας μέρος σε προβολές που οργανώνουν οι fans του Troll 2 και συνέδρια Horror και Sci-Fi. Φτάνει στο σημείο να βρει το σπίτι που γυρίστηκε η ταινία και να αναπαραστήσει μερικές από τις πιο “διάσημες” σκηνές της.

Για τον απλό παρατηρητή όλη αυτή η προσπάθεια μοιάζει ακατανόητη. Ποιος κάθεται να ασχοληθεί με κάτι τόσο κακό και ανούσιο; Στην πραγματικότητα όμως το Troll 2 δεν είναι η χειρότερη ταινία όλων των εποχών, not by a long shot. Είναι η σπάνια περίπτωση ενός έργου (ας πούμε) τέχνης όπου όλα τα στοιχεία που το αποτελούν είναι εντελώς, μα εντελώς λάθος. Ενώ ακολουθεί πιστά την φόρμα και την ροή μιας συμβατικής ταινίας τρόμου το περιεχόμενο και η εκτέλεση είναι τόσο αλλοπρόσαλλες που τίποτα δεν βγάζει νόημα. Ο M.J. Simpson, πρώην συντάκτης του SFX κατάφερε να συνοψίσει καλύτερα από όλους την εντύπωση που δίνει στον θεατή η ταινία

…in a lot of bad movies you get the impression that the people who made them just didn’t know how to make a film. This is like the people knew how to make a film but had suffered quite a heavy blow to the head.

Έτσι κατά ένα περίεργο τροπο το Troll 2 δεν καλύπτει πλήρως το τις προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί μια κακή ταινία. Τουλάχιστον με βάση τον παρακάτω ορισμό του τι είναι μια κακή ταινία.

Movies that are bad are just that; they exhibit an obvious lack of quality sufficient to cause aversion to the general public. There is nothing good about them. It is all in the watching.*

Ο ορισμός ανήκει στον συγγραφέα και ηθοποιό Kevin Murphy κατέχει το συγκεκριμένο θέμα όσο ελάχιστοι στον κόσμο. Υπήρξε ένας από τους κύριους συντελεστές της τηλεοπτικής σειράς Mystery Science Theatre 3000 και στα 10 χρόνια που διήρκησε η εκπομπή αυτός και η υπόλοιπη ομάδα των συγγραφέων παρακολουθήσαν για τις ανάγκες της 3.000 από τις χειρότερες ταινίες του κόσμου. Μια μικρή περιήγηση σε αυτές που τελικά επιλέχτηκαν για να υποστούν το MST3K treatment (αυτές που απερρίφθησαν είναι πολύ χειρότερες) αρκεί για να καταλάβει κανείς για τι μιλάμε. Οι περισσοτερες είναι ανυπόφορες. Ατέλειωτο padding, ανυπαρκτη η ξεπερασμένη σκηνοθεσία, αργόσυρτοι ρυθμοί, βαρετά και μπερδεμένα σενάρια, πετσοκομενο editing, άθλια ηθοποιία, ειδικά εφέ της πλάκας και production value για τα πανηγύρια. Θλιβερά μνημεία ανοησίας, ανικανότητας, ματαιοδοξίας και αμετροέπειας που ξεχάστηκαν από όλους, ακόμα και από αυτούς που της δημιούργησαν.

Αλλά δεν είναι μόνο τα B movies που ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Από τα σύγχρονα multimillion blockbusters του Michael Bay και του Roland Emmerich μέχρι το τραγελαφικό έργο του M. Night Shyamalan και τις ψυχοπλακωτικές (η και σκατοψυχες) καλλιτεχνικές ταινίες που στραγγίζουν με την εστέτ καντήφλα τους το life essence του θεατή, ο “mainstream” κινηματογράφος διαθέτει πολλά παραδείγματα ταινιών που ταιριάζουν στον παραπάνω ορισμό. Ταινίες που στην καλύτερη περίπτωση προσβάλουν την νοημοσύνη σου ενώ στην χειρότερη σε κάνουν να θέλεις να κάτσεις 2 ώρες κάτω από το ντους για να ξεβγάλεις το γλοιώδη εξυπνακισμό, τον ανούσιο κυνισμό και την ψυχική μιζέρια τους από πάνω σου.

Αν απομονώσει κανείς τα επιμέρους στοιχεία του το Troll 2 δεν είναι παρα μια μια πολύ κακή ταινία που μαζί με τόσες άλλες θα έπρεπε να είχε πεταχτει στο bargain bin της ιστορίας. Όμως παρόλο που αποτυγχάνει σε κάθε δυνατό επίπεδο το σύνολο αυτών των αποτυχιών του δίνει ένα entertainment value που ξεπερνά κατά πολύ μερικές γνώστες και πολυαγαπημένες κωμωδίες. Μια παταγώδη αποτυχία που όμως πετυχαίνει απόλυτα εκεί που έχει σημασία, στο να διασκεδάσει τον θεατή. It is all in the watching.

Και δεν είναι η μοναδική ταινία που κατάφερε πετύχει αποτυγχάνοντας. Υπάρχει το ιστορικό παράδειγμα του έργου του θρυλικού Ed Wood καθώς και οι πρόσφατες περιπτώσεις του «The Room» του Tommy Wiseau και του «Birdemic» του James Nguyen.
.

You are tearing me apart Tommy!!!

Shock and Terror

Με μια πρώτη ματιά δεν έχουν τίποτα κοινό με το Troll 2 πέρα από το ενθουσιώδες cult following τον περίεργο συνδυασμό τραγικά κακών επιμέρους στοιχείων που δημιουργούν ένα εξαιρετικά διασκεδαστικό αποτέλεσμα. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο που δίνει και τη εξήγηση στο ερώτημα “γιατί αυτές ειδικά οι ταινίες”.

Ίσως το πιο ενδιαφέρουσες σκηνές του Best Worst Movie είναι αυτές που επικεντρώνονται στον σκηνοθέτη Claudio Fragasso. Αρνιέται πεισματικά πως το Troll 2 είναι ένα κακό film, απορρίπτει την γνώμη των άλλων και βρίζει τους ηθοποιούς όταν περιγράφουν στους fans τα προβλήματα και τη χαοτική κατάσταση που επικρατούσε κατά την διάρκεια τον γυρισμάτων. Σε αντίθεση με το υπόλοιπο cast που έχει συμφιλιωθεί με την ταινία και τα χάλια της πιστεύει ολόψυχα ότι το έργο του είναι ένα παρεξηγημένο αριστούργημα. Σε κάποιο σημείο του ντοκιμαντέρ λέει πως η κριτική δεν τον ενδιαφέρει, αυτό που πραγματικά θέλει να κάνει είναι να γυρίζει ταινίες, πως δεν μπορεί να σταματήσει .

Όντως αν κοιτάξει κανείς την φιλμογραφια του θα δει πως από τα μέσα του 70 έχει συμμετάσχει σε τουλάχιστον καμιά 20ρια ταινίες που η μια είναι χειρότερη από την άλλη. Αντίστοιχα ο Ed Wood ήταν ένας άνθρωπος που σχεδόν ζούσε για να γυρίζει ταινίες, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και και budget. Οι James Nguyen και Tommy Wiseau δεν έχουν τόσο εκτεταμένη φιλμογραφια αλλά το πάθος με το οποίο υπερασπίζονται το έργο τους και το διαζύγιο που έχουν πάρει με την πραγματικότητα (o Nguyen ονομάζει πλέον επισήμως τον εαυτό του Master of Romantic Thrillers) μπορεί να τους κατατάξει άνετα στην ίδια κατηγορία.

And there you have it. Οι ταινίες αυτές και οι άνθρωποι που της έφτιαξαν είναι η ζωντανή απόδειξη πως η φράση “όταν πραγματικά σου αρέσει κάτι το κάνεις καλά” δεν ισχύει. Όσοι συμμετείχαν στο Troll 2 και κυρίως ο σκηνοθέτης του, πίστευαν ειλικρινά πως αυτό που έκαναν ήταν μια καλή ταινία. Όμως αυτό δεν ήταν αρκετό και απέτυχαν παταγωδώς. Παρολαυτα το πάθος και η προσπάθεια που βάλανε σε αυτό το έργο είναι εκεί και φαίνεται ακόμη και μέσα από το (εξαιρετικά) στραπατσαρισμενο και κακόγουστο περιτύλιγμα. Γιαυτό και κατάφερε να επιβιώσει και να συνεχίσει να προφέρει χαρά στο ιδιόμορφο κοινό της έστω και για τους λάθος λόγους. ‘Όπως λέει και μια από τις fans πρέπει να μην έχεις καρδιά αν δεις την ταινία και δεν την αγαπήσεις.

Υ.Γ. Το Best Worst Movie μπορείτε να το βρείτε εδω. Θα έλεγα όμως να το αγοράσετε, πραγματικά αξίζει τα λεφτά του και το DVD περιέχει αρκετα extras. Το Troll 2 υπάρχει εδώ. Τα “The Room” και “Birdemic” θα πρότεινε να τα δείτε στην Rifftrax εκδοχή τους. Και τα 2 βρίσκονται στο Top 10 των projects των M.Nelson, B. Corbet και Κ.Murphy και θα τα βρείτε εδώ και εδώ. Για μια εισαγωγή στον Ed Wood θα πρότεινα το ντοκιμαντέρ «The Haunted World of Edward D. Wood Jr»

Υ.Γ2. Ο Claudio Fragasso υπήρξε σεναριογράφος και συνεργάτης ενός άλλου κατά συρροήν εγκληματία κατά του κινηματογράφου, του Bruno Mattei. Για μια διασκεδαστική εισαγωγή στο έργο του μπορείτε να επισκεφτείτε το “Bruno Mattei Show” όπου σε κάθε επεισόδιο ο Brad Jones (a.k.a Cinema Snob) μαζί με την παρέα του μαζεύονται στο αγαπημένο τους μπαρ για να αναλύσουν το έργο του maitre του explotation

* Το απόσπασμα είναι από το βιβλίο του Kevin Murphy “A Year at the Movies”. Πρόκειται για τον γύρο των κινηματογραφικών αιθουσών του κόσμου σε 365 μέρες. Από τα Multiplex του Mall of America μέχρι την μικρότερη εμπορική αίθουσα του κόσμου στη Αυστραλία και από το φεστιβάλ των Κανών μέχρι το Midnight Sun Film Festival της Φιλανδίας ο Murphy πέρασε ένα χρόνο βλέποντας τουλάχιστον μια ταινία τη ήμερα στον κινηματογράφο. Είναι ίσως η πιο ολοκληρωμένη και πιο ειλικρινής καταγραφή της κινηματογραφικής εμπειρίας από την πλευρά του απλού θεατή που έχει γίνει ποτέ.

Σχόλια»

1. Santa Claus Conquers the Devil | Lida's Weblog - Δεκεμβρίου 14, 2013

[…] Παρολαυτα για αυτή τη ταινία ισχύει ότι και για το Troll 2. Ο θεατής ίσως βγει μπερδεμένος από όλο αυτό το […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: