jump to navigation

Βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια: Η επιστροφή Ιουνίου 9, 2007

Posted by Lida in Games, Ιντερνετοφοβία.
trackback

Χτες μου την έδωσε και ξανάστησα και ξεκίνησα το Max Payne 2.

Τις τελευταίες μέρες έχω εκνευρίστει από διάφορα πράγματα και το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι ότι πρέπει για εκτόνωση. Συμπτωματικά την ίδια μέρα έπεσα σε άλλο ένα κλασικό αντι gamming ρεπορτάζ στην ET-1 και πριν κάτι βδομάδες είχα δει πάλι κάτι αντι-games/ αντι-ιντερνετικό στον ΣΚΑΙ. Τελικά φαίνεται ότι το μίσος προς το internet και τα games ενώνει όλα τα ελληνικά κανάλια, «σοβαρά» και μη. Αυτό το συμπέρασμα σε συνδυασμό με κάτι «περίεργες» IP και search queries που επισκέπτονται κατα καιρούς το post για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια με έκανε να του προσθέσω το παρακάτω κείμενο.

Ξέρω πως αρκετοί από εσάς έρχεστε εδώ κατα καιρούς από αναζητήσεις για “βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια” με σκοπό να βρείτε “στοιχεία” για τα απείρου κάλλους ρεπορτάζ που βγάζετε στα τηλεοπτικά σας δελτία και στα άρθρα σας. Θέλετε να γράψετε για το πως τα παιδιά που ασχολούνται μαζί τους θα καταλήξουν δολοφόνοι και εγκληματίες, θα μείνουν πίσω στα μαθήματα τους, θα μειωθεί η νοημοσύνη τους, δεν θα μπορούν να αρθρώσουν λέξη, θα μπουν στο κοινωνικό περιθώριο. Για εσάς λοιπόν λέω τα εξής

Παίζω (κυρίως βίαια) ηλεκτρονικά παιχνίδια από την ηλικία των 8 ετών και συνεχίζω ακόμη και σήμερα. Δεν έχω ασκήσει σωματική βια, δεν είμαι αμόρφωτη η άνεργη, δεν ανήκω στους κοινωνικά αποκλεισμένους. Αντίθετα απεχθάνομαι την βια, είμαι νομοταγής, διαθέτω μεταπτυχιακό και εργάζομαι από τότε που αποφοίτησα. Παρόμοια χαρακτηριστικά με εμένα έχουν οι περισσότεροι άνθρωποι που ξέρω και ασχολούνται από μικρή ηλικία με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

Προσωπικά βρίσκω ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν το εντελώς αντίθετα αποτελέσματα στην διάθεση και την ψυχολογία από αυτά που νομίζουν οι περισσότεροι που δεν ασχολούνται με το είδος. Εκτός από διασκέδαση τα θεωρώ μια εξαιρετικά καλή βαλβίδα ασφαλείας για όποτε νιώθω στρες η οργή από κάτι που συμβαίνει στην καθημερινή μου ζωη. Γενικότερα πιστεύω είναι ένας πολύ καλός τρόπος για εξοικειωθούν τα παιδιά αλλά και οι ενήλικες με τις νέες τεχνολογίες, να ακονίσουν το μυαλό τους και κυρίως να εκτονώσουν την φυσικη επιθετικότητα τους χωρίς να καταφύγουν στην σωματική βια.

Τα παραδοσιακά ομαδικά παιχνίδια όπως το κρυφτό, το κυνηγητό κ.α. που είναι πλήρως αποδεκτά από την κοινωνία μας και που συνηθίζετε βολικά να υμνείτε από τα ρεπορτάζ σας περιέχουν σαν αναπόσπαστο στοιχείο τους, πραγματικούς κινδύνους για την σωματική ακεραιότητα των παιδιών (Ποιος δεν έχει χτυπήσει έστω μια φορά κατά την διάρκεια τους, μάλιστα αυτά τα ατυχήματα σε μερικές περιπτώσεις καταλήγουν σε σοβαρό τραυματισμό η ακόμη και στον θάνατο) καθώς και τη συχνά σαδιστική σωματική βια που επιβάλλεται συνήθως από τους νικητές στους ηττημένος.

Αυτού του είδους οι κίνδυνοι για την σωματική και ψυχική ακεραιότητα των παιδιών που υπάρχουν στα παραδοσιακά παιχνίδια δεν υπάρχουν στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Παρολαυτα ενώ και εσείς οι ίδιοι (όπως και όλοι όσοι θυμούνται την παιδική τους ηλικία) έχετε προσωπική εμπειρία αυτών των καταστάσεων, επιμένετε να προβάλετε την ανύπαρκτη “αμόλυντη παιδική αθωότητα” που απειλείται από την “επικίνδυνη” και “απάνθρωπη” εικονική βια των ηλεκτρονικών παιχνιδιών. Όσο για το επιχείρημα της ψυχρότητας και της αντικοινωνικότητάς δεν έχετε παρα να κάνετε μια βόλτα από ένα internet cafe η να μπείτε σαν spectator σε κάποιο game server για να δείτε τον χαβαλέ που γίνεται και τις πλάκες που πέφτουν. Το μοναδικό πραγματικό πρόβλημα είναι η έλλειψη φυσικής άσκησης, που θα διορθωθεί από ότι φαίνεται στο μέλλον.

Καταλάβετε επιτέλους ότι πρόκειται για μια από τις πιο χρήσιμες και λυτρωτικές μορφές σύγχρονης διασκέδασης για παιδιά και για ενήλικες και πως με το να την δυσφημείτε συστηματικά δεν βοηθάτε κανένα. Ούτε τα παιδιά που θα συνεχίσουν ανεξέλεγκτα να κάνουν ότι κάνουν, ούτε τους γονείς που θα παραμένουν τρομαγμένοι από “τα παιχνίδια του σατανά” και μέσα στον πανικό τους θα αποκλείουν στα παιδιά τους κάθε πρόσβαση στις νέες τεχνολογίες, ούτε την δυνατότητα αυτής της χώρας να αποκτήσει επιτέλους μια γενιά που να αγαπάει τη καινοτομία και την τεχνολογική εξέλιξη. Από προσωπική εμπειρία ξέρω ότι ξεκινώντας από τα παιχνίδια αρκετά παιδιά θα θελήσουν να πάνε παραπέρα. Στη ανάπτυξη εφαρμογών (για την πλάκα τους στην αρχή, πιο σοβαρά αργότερα), στην έρευνα, σε όλο αυτό τον καινούριο κόσμο που ξανοίγεται μπροστά τους. Και ίσως γίνουν οι επόμενοι ερευνητές και πρωτοπόροι που τόσο έχουμε ανάγκη.

Και μιας και είμαστε στο θέμα εσείς που λέτε τόσα για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχετε παίξει πότε κανένα; Έχετε την παραμικρή ιδέα τι πραγματικά είναι αυτό πρός στο οποίο εξαπολύετε τους λιβέλους σας; Τι διάολο, τόσο ηλίθιοι, τόσο διεστραμμένα τέρατα είναι οι εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι που διασκεδάζουν καθημερινά με αυτά, κάνοντας την συγκεκριμένη βιομηχανία να είναι εδώ και χρόνια πιο κερδοφόρα από την βιομηχανία κινηματογράφου; Μήπως το πρόβλημα δεν είναι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αλλά εσείς που μαζί με την ελληνική κοινωνία έχετε μείνει τρεις δεκαετίες πίσω από τον υπόλοιπο κόσμο; Διαβάζοντας μάλιστα τα άρθρα σας θα έλεγε κανείς ότι θέλετε απεγνωσμένα η Ελλάδα να συνεχίσει να παραμένει στην δεκαετία του 70 και να παει αν είναι δυνατόν πιο βαθιά στο παρελθόν. Γιατί άραγε;

Φυσικά όλα αυτά κάθομαι τα και γράφω άδικα. Αυτό που θα βγει μετά από την ανάγνωση αυτού του post μάλλον θα είναι άλλο ένα φρικαλέο άρθρο σαν και αυτό του “Ε” για την Mediaterra. Γιατί ο λαϊκισμός και η τεχνοφοβία πάντα ανεβάζουν τις κυκλοφορίες και την τηλεθέαση.

Σωστά;

Σχόλια»

1. ditikos - Ιουνίου 9, 2007

Δοκίμασε και Call of Juarez πιστολίδι στην άγρια δύση…

Τώρα για τα ηλεκτρονικά παιχνίδια… ο,τι και να πείς ο σαπισμένος 40χρονος (που περνιέται για 12+χρονος) αρθρογράφος έχει 2 κίνητρα. Να γράψει κάτι για να βγεί σεφτές η ημέρα του, χωρίς να έχει κάνει μια έρευνα σωστή (πιστεύω η προσέγγιση του free ήταν η σωστότερη, δοκιμάζουμε και μετά σας το λέμε) και να γράψει κάτι να το διαβάσουν όλοι και να κάνει ντόρο.

Διαφημιστικώς προβάλλεται πάντα σε έντυπα που δεν έχουν τόσο σημασία στην δημογραφική των 12-23 ετών (που θεωρείται στατιστικώς η ηλικία των video games). Ωραια ρε φίλε, έπαιζες στις αλάνες όταν ήσουν μικρός. Ο πιτσιρίκος παίζει στο LA του Μέλλοντος. Εσύ τι έκανες για να νομίζει ο γιός σου οτι είναι ο «Τσάκ Νόρρις (Respect) πήρε το όπλο του» και να γαζώνει κόσμο στα γυμνάσια και τα λύκεια; Και επειδή το μεγαλύτερο ποσοστό (των αντεγραμμένων δημοσκοπίσεων άρθρων) προέρχεται απο την Αμερική, αυτό που δεν έχει προσέξει κανένας είναι οτι:

– Οι αλάνες εκεί είναι τόποι ναρκωμανών και εξάσκησης όπλων.
– Προέρχεται απο μια κοινωνία που τα όπλα επιτρέπονται το ίδιο όσο και οι καραμέλες PEZ.
– Ο πρόεδρος τους όταν δεν τον παίζουν, τους παίζει αυτούς στο ταψί (σφήνα Λιακο: ερχεται ο γείτονακος ο Putin)
– Σε πολλές διαφημίσεις της χώρας (κυρίως στα τοπικά κανάλια που είναι και τζάμπα για όλους) το Motto είναι «Αμα δεν έχεις όπλο δεν είσαι ανδρας». Το ίδιο και οι διαφημιστικές που προέρχονται απο κάποιο μερίδιο ατόμων (λέγε με NRA λέγε με Τεξανό που κάνω το κέφι μου)
– Την ψυχολογική πίεση που δέχονται άτομα απο παλιές μεγάλες παραγωγικές μονάδες και τώρα οχι μόνο η οικογένεια δεν έιναι άνεργη (η κάτω απο τα όρια της πτώχειας — κάτι σαν το άρθρο 44 μας) αλλά σκέψου για τετράγωνα ολόκληρα.
– Το ποτό μπορεί να σκοτώσει περισσότερους σε μια ώρα παρά ενα βίαιο video game σε 2 η θρησκεία και η πένα της δημοσιογραφίας ακομα πιο πολλούς.

Αυτά πρέπει να κοιτάει ο εξυπνάκιας ο αρθρογράφος (δώστε μου παρατηρήσεις αν είμαι λάθος σε κάτι), παρά να κάνει copy paste τις εξυπνάδες άλλων συμφερόντων.

2. giannis - Ιουνίου 9, 2007

Τα ξεσπάσματα βίας της νεολαίας ή της γερουσίας οφείλονται σε πράγματα όπως οι κοινωνική ανισότητα, η αδικία, η κοροϊδία, η έλλειψη πρόνοιας, η έλλειψη παιδείας κτλ κτλ κτλ.

Όταν γυρίζεις σπίτι και έχεις στο μυαλό σου όλες τις άθλιες παράλογες καταστάσεις που αντιμετώπισες εκεί έξω, είναι φυσικό να θέλεις να ξεσπάσεις κάπου. Μερικοί από μας ξεσπάμε με κάποιο παιχνίδι στον η/υ, άλλοι ξεσπάνε σε διαδηλώσεις, καταλήψεις και γήπεδα.

Σε κάθε περίπτωση οι υπαίτιοι αυτού του φαινομένου βρίσκουν που να ρίξουν το φταίξιμο, είτε γιατί είναι επικίνδυνα ηλίθιοι από την ημέρα που γεννήθηκαν είτε γιατί ξέρουν ότι φέρουν και οι ίδιοι ευθύνη.

3. Lida - Ιουνίου 9, 2007

Νομίζω ότι οι ηλικίες των 12-23 είναι «αόρατες» για όλα τα ελληνικά ΜΜΕ (με εξαίρεση τους μουσικούς σταθμούς).Είναι απίστευτο άλλα δεν υπάρχει ούτε μια εκπομπή για εφήβους στην ελληνική τηλεόραση. Πρέπει να είναι μοναδικό φαινόμενο τουλάχιστον για την Ευρώπη . Για αυτούς οι νεώτερες γενιές και τα ενδιφέροντα τους είναι κυριολεκτικά ένας άγνωστος (και μάλλον αδιάφορος κόσμος) Αντίθετα οι γονείς τους είναι το main target group. Τεχνοφοβικοι, άσχετοι, αμόρφωτοι (ακόμη και αυτοί που έχουν πανεπιστημιακά εκπαίδευση) «εσωστρεφείς» και καχύποπτοι για ό,τι «δυτικό» (ειδικά αν είναι «αμερικάνικο») είναι το τέλειο κοινό για αυτά τα άρθρα/ρεπορτάζ. Και συνεχίζω να πιστεύω οτι δεν δημοσιεύονται απλά για να γίνει ντόρος. Η εμμονή με την οποία επιμένουν σχεδόν αυτιστικά στην ίδια επιχειρηματολογία και μάλιστα από όλα τα κανάλια δεν νομίζω ότι ειναι τυχαία. Μάλιστα άρθρα σαν του «Ε» είναι ό,τι χειρότερο (και πιθανόν κατευθυνόμενο) γιατί όλες αυτές οι οπισθοδρομικές ιδέες τυλίγονται με μια γιρλάντα αριστερο/επαναστατικού αντι-ιμπεριαλισμού και politicaly correct μπουρδολογίας και πασάρονται σαν κάτι το καινούριο και προοδευτικό.

4. ditikos - Ιουνίου 9, 2007

Αχ μας βλέπω στα 50 μας να ξαναγυρνάμε και να σκοτώνουμε περιστέρια στις Αλάνες…. (Τουλάχιστον θα γλυτώσω απο το πρόβλημα του μπαλκονιού μου έτσι).

Η εμμονή αυτή είναι η εμμονή του «πουλάμε φύλλα» έτσι. Δεν ξέρουν τς επιπτώσεις, δεν ξέρουν όπως λές και εσύ που πάν τα 4. Για αυτούς τεχνολογία (σ.σ. υπάρχουν και άλλοι τομείς στην τεχνολογία αλλά αναφέρομαι περισσότερο στο δικό μας κλάδο, τεχνολογία είναι και ιατρικά επιτεύγματα ή εφαρμογές σε αναπτυξιακούς άξονες, κάτι που στην Ελλάδα είναι «Wha-HUH?») είναι: «Ξέρω απο ποντίκια, ποντίκι, web, e-mail, κλίκ, διπλό κλίκ και αυτο το πράμα στο πάτωμα — το σκληρό δίσκο». Την ίδια εμμονή θα έχει και ένας του ΚΚΕ (πρίν αρχίσετε να ουρλιάζετε, είναι πραγματικό περιστατικό) ο οποίος θα ουρλιάζει γιατί να πρέπει κάποιος όταν σπουδάζει υπολογιστές να ξέρει windows, windows 98, windows xp, windows xp sp2 και linux και να ισχυρίζεται οτι αν τον βάζουν να μαθαίνει το ένα, δεν θα τον προσλάβουν αν δεν μάθει το άλλο (yup, και αυτό το άτομο θα γίνει διδάκτωρ σύντομα).

Η καχυποψία στα Ελληνικά ΜΜΕ καθορίζεται απο δύο παράγοντες. Αν προβάλλουν την αρνητική πλευρά πόσα «φύλλα» θα πουλήσουν, και άν προβάλλουν την θετική πλευρά, πόσα «φύλλα» θα πουλήσουν. Για αυτό και ισχυρίζομαι (και δεν το έχουν «πιάσει» πολλοί) πόσο κακό είναι οι φανφαρίζουσες «αθώες» ερωτήσεις (οι οποίες είναι ένα τέχνασμα λόγου για την προβολή της αρνητικής πλευράς).

Τα συμφέροντα, λίγο πολύ το έχουμε πιάσει το νόημα. Για αυτό και είμαστε απο τις λίγες χώρες που γνωρίζουμε τους εκδότες σαν ονόματα και μετά τους «δημοσιογράφους» (και άν). Γιατι γίνεται άραγε αυτό; Μήπως γιατί οι όμιλοι είναι προσανατολισμένοι και πολιτικά κάπου; Και σου λέει «α αυτό είναι προσανατολισμένο συντηρητικά, α αυτοί είναι φιλελεύθεροι και τα υποστηρίζουν».

Παράδειγμα: Γιατι δεν λέει κάποιος για το reverse engineering (χα καλό αμα το ήξεραν κιόλας τι σημαίνει, χωρίς να ρωτήσουν κάποιο τεχνολόγο) , του aurora/nwn ώστε να γίνει διδακτικό εργαλείο; Και άν το εκθειάζαν, αν τους έλεγε κανείς οτι προέρχεται απο το κόσμο των rpg θα αρχίζαν τις κυραλουκαδες; Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε κάποιος να κάνει μετατροπή την μηχανή του Halflife 2 σε ένα πραγματικά εικόνικο tour του Λούβρου ή του Παρθενώνα τότε και τώρα.

5. Oneiros - Ιουνίου 9, 2007

Θα επανέλθω για να το διαβάσω με την ησυχία μου, μέχρι τότε ρίξε μιά ματιά σ’ αυτό το πρόσφατο άρθρο:

Σκότωσε, για να πάρεις πόντους! (Αγγελιοφόρος, 8/6/07)

(Αν δεν αναγνωρίζεις το όνομα της κας. Σαμαρά, πρόκειται για συνεργάτιδα της κας. Κυριακίδη της οργάνωσης Ε.ΚΑΤ.Ο., με την οποία εκπροσωπούν τη χώρα μας στον κόμβο Insafe.)

6. Lida - Ιουνίου 10, 2007

Υπάρχει μάλιστα ένα παιχνίδι στο οποίο χτίζεις σπίτια και όσο περισσότερους σκοτώνεις, τόσο μεγαλώνει το σπίτι σου

ΕΛΕΟΣ!!!!!!

7. ditikos - Ιουνίου 10, 2007

Οχι γαμώτο, κάποιος μου έκλεψε τις σημειώσεις μου.

Οh well ας κάνουμε το αμέσως επόμενο: Shooting range με επιτροπές ατόμων που θέλουν να κυρήξουν τα videogames επιβλαβή στην ψυχοσύνθεση του παιδιού.

Who wants to get the bonus?

8. ditikos - Ιουνίου 10, 2007

Αλήθεια ποιό είναι αυτό το παιχνίδι;;;;;;;;;;;;;

9. buzz - Ιουνίου 10, 2007

Βίαια ηλεκτρονικά παιχνίδια: Η επιστροφή « Lida’s Weblog

Καταλάβετε επιτέλους ότι πρόκειται για μια από τις πιο χρήσιμες και λυτρωτικές μορφές σύγχρονης διασκέδασης για παιδιά και για ενήλικες …

10. harisheiz - Ιουνίου 10, 2007

Το άρθρο του Αγγελιοφόρου λέει το αυτονόητο, «ενώ η βία στα παιχνίδια για τους εφήβους άνω των 16 ετών είναι σχεδόν… μονοπώλιο, καθώς συναντάται στο 97% των καταγεγραμμένων τίτλων!», ε μα φυσικά, γι’αυτό χαρακτηρίζονται 16+! Πάντως τα ποσοστά είναι αστεία, μου φαίνεται απίστευτο το ότι το 97% είναι βίαια αν και νομίζω ότι τέτοιες έρευνες ορίζουν τη «βία» όπως θέλουν, προσμετρούν ακόμα και τo foul στο Pro Evolution Soccer σαν βία…

11. harisheiz - Ιουνίου 10, 2007

έχω πεθάνει στο γέλιο με το άρθρο, «η βία που εμφανίζεται στα κατάλληλα για παιδιά άνω των εφτά ετών παιχνίδια αναφέρεται σε πολλές περιπτώσεις σε διασκεδαστική αλλά επιθετική συμπεριφορά χαρακτήρων καρτούν, η οποία συναντάται και στα κινούμενα σχέδια».Όντως προσμετρούν ως βία ότι θέλουν… Να λογοκριθεί επίσης και ο Bob Σφουγγαράκης… είναι gay!

12. Kounoupi - Ιουνίου 10, 2007

Όταν ήμασταν πιτσιρίκια, ήταν της μόδας το: «Γονείς, μην αγοράζετε παιχνίδια με όπλα στα παιδιά σας!» (τότε, στα χρόνια της μεταπολίτευσης και της αριστερής διανόησης, με το ΚΚΕ Εσ. στα φόρτε του). Μάταιος όμως ο κόπος τους για μας τα αγόρια: παίρναμε ένα ξύλο και το κάναμε σπαθί, παίρναμε ένα παπούτσι και το κάναμε πιστόλι.
Με τα video games δεν έχω ασχοληθεί καθόλου, επειδή ακριβώς φοβάμαι ότι θα μου αρέσουν. Δεν μπορώ πάντως να μην παρατηρήσω την ομοιότητα στη κατά καιρούς ‘προοδευτική’ σκέψη.

13. rosenred - Ιουνίου 11, 2007

Κάποτε, περνώντας μέσα από τον Εθνικό Κήπο, είδα ένα παιδάκι να πετάει πέτρες στις πάπιες και τον πατέρα του από δίπλα να του λέει μπράβο, όποτε πετύχαινε καμία. Φυσικά μπήκα στη μέση και απείλισα τον «περήφανο» μπαμπά ότι θα έκανε αυτός την πάπια κι εγώ το παιδί του. Παρόλα αυτά αναρωτιέμαι…. Αυτό είναι ένα υγιές παιδί; Έτσι θέλουν να τα κάνουν; Να μην παίζουν βιντεο-παιχνίδια αλλά να γίνουν μικρά σαδιστικά πλασματάκια; Nice….

14. Oneiros - Ιουνίου 11, 2007

Λήδα, δες κι αυτό το άρθρο του Wired, σαν αντίστιξη.

15. μερσώ - Ιουνίου 12, 2007

Get a life – play warcraft🙂

Είμαι της θέσης ότι τα παιχνίδια παγκοσμίως θα έπρεπε να κυκλοφορούν με αυτοκόλλητο «Προσοχή, περιέχει βία» ή κάτι τέτοιο.
Μόνο και μόνο για να αυξηθούν οι πωλήσεις των στην πιτσιρικαρία, όπως είχε γίνει και στην αμερική στην αρχή των 80s με τους χέβι μέταλ δίσκους.
Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος, οι πωλήσεις έχουν πατώσει.

16. karaflodaimonas - Ιουνίου 12, 2007

Από σχετικά πρόσφατο επεισόδιο τηλεοπτικής σειράς
http://karaflodaimonas.blogspot.com/2007/04/1.html

17. Lida - Ιουνίου 12, 2007

Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος, οι πωλήσεις έχουν πατώσει.

Εχουν πατώσει; Δεν νομίζω

18. Lida - Ιουνίου 12, 2007
19. Javatzis - Ιουνίου 14, 2007

Λήδα καλησπέρα! Είμαι νέος αναγνώστης του blog σου, σήμερα το ανακάλυψα, και από ότι έχω δει θα γίνω μόνιμος. Μου κάνει θετική εντύπωση που μία κοπέλα, υπερασπίζεται με τέτοια θέρμη τα video games.. Αν και συμφωνώ σχεδόν με ολές τις απόψεις σου, γενικότερα στο blog όχι μόνο σε αυτό το post, σε κάποια σημεία σε βρίσκω λάθος.
Καταρχάς είμαι 26 χρονών και θεωρώ τον εαυτό μου φανατικό με αυτού του είδους την διασκέδαση, αν και δεν παίζω φανατικά από μικρή ηλικία αλλά από την ηλικία των 16 χρονών (τότε απέκτησα το πρώτο PC). Επίσης να πω ότι μέχρι πριν από λίγο καιρό έπαιζα περίπου 20-30 ώρες την εβδομάδα, όταν δέ ήμουν φοιτητής έκανα συχνά 8ωρα μπροστά στο pc όχι συνεχόμενα βέβαια.
Διαφωνώ με την άποψη να δαιμονοποιήσουμε το παιχνίδι στις αλάνες. Ενταξει, το μέλλον στην διασκέδαση, δυστυχώς ή ευτυχώς είναι τα video games αλλά μην ξεχνάμε ότι το παιχνίδι στην αλάνα βοηθάει στην κοινονικοποίηση αλλά και στην ευχάριστη άθληση των παιδιών. Όσο για τα ατυχήματα, το ποσοστό είναι πολύ μικρό για να αξίζει σχολιασμού.
Τέλος για την βία θα πω το εξής: Όταν έπαιξα το GTA: San Andreas είχα τόσο εθιστεί που μου είχε δημιουργηθεί η τάση να πάω να πάρω ένα ρόπαλο και να αρχίσω να χτυπάω αγνώστους.Γιατί δεν το έκανα; Υποθέτω λόγω παιδείας ή λόγω ηλικίας. Όμως τι παιδεία μπορεί να έχει ένας μπόμπιρας που δεν έχει μπει στην εφηβία και ο μπαμπάς του του το έκανε δώρο; Δημιουργούνται ή όχι στον πιτσιρικά βίαιες τάσεις; Αυτό που θέλω να πω είναι ότι χρειάζεται να αποκτήσουν παιδεία οι γονείς παγκοσμίως ώστε να κοιτάνε και να λαμβάνουν υπόψη τις ηλικίες στα παιχνίδια. Sorry αν κούρασα🙂

20. Lida - Ιουνίου 14, 2007

Διαφωνώ με την άποψη να δαιμονοποιήσουμε το παιχνίδι στις αλάνες

Δεν δαιμονοποιω τα παιχνίδια στις αλάνες. Απλά λέω οτι είναι πολύ πιο βίαια και επικίνδυνα για την σωματική ακεραιότητα των παιδιών από ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια και παρολαυτα είναι απολύτως αποδεκτά από την ελληνική κοινωνία. Και βρίσκω εξαιρετικά ειρωνικό το γεγονός οτι συχνά χρησιμοποιούνται σαν παράδειγμα «πιο αθώων και ανθρώπινων εποχών». Και όχι δεν μικρό το ποσοστό των τραυματισμών κατά την διάρκεια των παραδοσιακών παιχνιδιών.

Επίσης να πω ότι μέχρι πριν από λίγο καιρό έπαιζα περίπου 20-30 ώρες την εβδομάδα, όταν δέ ήμουν φοιτητής έκανα συχνά 8ωρα μπροστά στο pc όχι συνεχόμενα βέβαια

Δεν αμφιβάλω. Υπήρξαν σύντομες εποχές στην ζωή μου που ειχα παρόμοια συμπεριφορά. Αυτό όμως δεν είναι παρα κάτι παροδικό για τους περισσότερους gamers και δεν τους εμποδιζει καθόλου στην να ελεγχθούν σαν άνθρωποι (ισως και να τους βοηθαει).

Όταν έπαιξα το GTA: San Andreas είχα τόσο εθιστεί που μου είχε δημιουργηθεί η τάση να πάω να πάρω ένα ρόπαλο και να αρχίσω να χτυπάω αγνώστους.Γιατί δεν το έκανα

Εγώ πάλι είχα εθιστεί στο GTA San andreas και στο GTA Vice City (είμαι ακόμη εθισμένη στο VC) χωρίς να έχω καμία τέτοια τάση. Μήπως δεν έφταιγε το GTA αλλά η γενικότερη ψυχολογική σου κατάσταση την εποχή που έπαιζες το παιχνίδι? Μήπως αντίθετα το παιχνίδι σε βοήθησε να βγάλεις αρκετή από αυτή την επιθετικότητα ΧΩΡΙΣ να χρειαστεί να χτυπήσεις κάποιον?

Οι γονείς πρέπει έτσι και αλλιώς να φροντίζουν τα παιδιά τους να έχουν σωστή αντιμετώπιση για αυτά τα θέματα και το γεγονός ότι δεν το κάνουν (αντίθετα φροντίζουν με κάθε τρόπο να τους διδάσκουν ότι η βια και η παρανομία είναι η λύση) ένα από τα κυριότερα προβλήματα αυτής της χώρας. Αρκεί να δει κανείς τα ποσοστά της βίας μέσα στην ελληνική οικογένεια
για να καταλάβει ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν είναι το πρόβλημα μας.

21. Javatzis - Ιουνίου 14, 2007

Για τα παιχνίδια στις αλάνες έχεις δίκιο εν μέρει. Αναφέρομαι στην επικινδυνότητα της όλης κατάστασης. Άλλο είναι τα παιδιά να παίζουν σε δρόμο που υπάρχουν διερχόμενα αυτοκίνητα και άλλο να παίζουν σε πάρκο.Πχ εγώ που μεγάλωσα στον Πειραιά είχα απέναντι από το σπίτι ένα αρκετά μεγάλο πάρκο και οπότε οι κίνδυνοι μειώνονταν στο ελάχιστο. Αν με το επικύνδυνο εννοείς τις μικροτραυματισμούς στα γόνατα και στους αγκώνες, νομίζω ότι υπερβάλλεις. Αυτά γίνονται και στα δημοτικά σχολεία στα διαλλείμματα, αλλά δεν είναι κάτι το τόσο σοβαρό.
Όσον αφορά το GTA(και μένα μου άρεσε το VC περισσότερο) , θέλω να κάνω μία διόρθωση. Η επιθετικότητα που περιέγραψα ήταν όταν έπαιζα το VC. Να πω πως δεν είμαι άνθρωπος με επιθετικότητα. Ποτέ δεν ένοιωσα έτσι, εκτός από την περίοδο που έπαιζα το παιχνίδι, και χωρίς να έχει συμβεί κάτι τρομακτικό στην ζωή μου. Απλά έπαιζα και όταν σταμάταγα ένοιωθα αυτή την επιθετικότητα. Δεν εννοώ με αυτό πως όποιος το παίξει θα αισθανθεί το ίδιο. Εξάλλου στα ίδια ερεθίσματα κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά. Αλλά αφού συνέβη σε εμένα στα 23 μου δεν είναι πιθανό να συμβεί και σε ένα παιδί πριν ή και κατα την διάρκεια της εφηβείας του;
Στα υπόλοιπα πάντως με βρίσκεις σύμφωνο.

22. Videogames is the devil’s hand I tells ya! « Ditikos, the Blog! - Ιουνίου 14, 2007

[…] Ξέμπαρκα… — ditikos @ 4:44 pm Μετά απο ένα καλό post της Λήδας, σήμερα οι υπουργοί δικαιοσύνης των χωρών-κρατών  […]

23. Lida - Ιουνίου 14, 2007

Αν με το επικύνδυνο εννοείς τις μικροτραυματισμούς στα γόνατα και στους αγκώνες, νομίζω ότι υπερβάλλεις.

Όχι Αναφέρομαι σε πολύ σοβαρότερους τραυματισμούς όπως σπασίματα, κοψίματα που απαιτούν ράμματα και αλλα σοβαρότερα Από αυτά έχουμε αρκετές εκατοντάδες τον χρόνο καθώς και μερικούς θανάτους Επίσης κομμάτι αυτών των παιχνιδιών είναι συχνά και η σωματική βια (βρίσιμο και ξύλο).

Αλλά αφού συνέβη σε εμένα στα 23 μου δεν είναι πιθανό να συμβεί και σε ένα παιδί πριν ή και κατα την διάρκεια της εφηβείας του

Ίσως. Αλλά μην ξεχνας ότι αυτά τα παιχνίδια προορίζονται ξεκάθαρα για ενήλικες. Άλλωστε εκτός από βία περιέχουν και στοιχεία που δεν είναι εύκολο να «πιάσει» κάποιος έφηβος (π.χ οι εξαιρετικές σατιρικές αναφορές στην Αμερική του 80 στο GTA Vice City). Προσωπικά πιστεύω ότι τα παιχνίδια αυτά όπως τα θρίλερ οι ταινίες τρόμου αλλά και οι τσόντες πρέπει να μην είναι προσβάσιμα στις μικρότερες ηλικίες (αν και για να είμαι ειλικρινής δεν θα ήμουν τόσο αυστηρή με τις τσόντες).

24. danai - Μαρτίου 5, 2012

1ον όπως ανέφερε και κάποιος άλλος είσαι πολύ υπερβολική με τους τραυματισμούς των παιδιών στις «αλάνες».τα γεγονότα είναι σπάνια και τουλάχιστον τα παιδιά εκεί κοινωνικοποιούνται.

2ον όταν παίζεις αυτά τα βίαια παιχνίδια δεν μπορείς να νοιώσεις και δεις τον πόνο του άλλου. σου φαίνεται λογικό να διασκεδάσεις με το θάνατο κάποιου άλλου;υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν και έχουν βιώσει τον πόλεμο και τη βία και έχουν υποφέρει από αυτό και εμείς το μετατρέπουμε σε παιχνίδι;;; και εγώ δε σου λέω ότι απαραίτητα υιοθετείς βίαιες συμπεριφορές. εξοικειώνεσαι όμως με τον πόλεμο, το αίμα, τους σκοτωμούς.
φυσικά όλα αυτά έχουν να κάνουν και με την ωριμότητα του χρήστη.

3ον προσφέρει κάπου η ενασχόληση με τέτοιου είδους παιχνίδια;; βοηθά σε πνευματικό ,ψυχικό ή και σωματικό επίπεδο;;;; γιατί να μην εκτονώσεις την ενεργητικότητα σου με κάποιο άθλημα, μουσικό όργανο ή χορό;;

επίσης, οι επιπτώσεις των βίαιων παιχνιδιών είναι και επιστημονικά αποδεδειγμένες. υπάρχουν σχετικά άρθρα για έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική (νομίζω)

25. Lida - Μαρτίου 5, 2012

όπως ανέφερε και κάποιος άλλος είσαι πολύ υπερβολική με τους τραυματισμούς των παιδιών στις “αλάνες”.τα γεγονότα είναι σπάνια και τουλάχιστον τα παιδιά εκεί κοινωνικοποιούνται.

Όχι δεν είμαι. Υπάρχει έστω και ένα παιδί δεν έχει υποστεί κάποιο μικροτραυματισμό παίζοντας ; Όσο για τις σοβαρότερες περιπτώσεις και τους θανάτους δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολυ. Μια αναζήτηση μερικών δευτερολέπτων στο google αρκεί για να βρεθούν μια ντουζίνα σοβαρότατα ατυχήματα και θάνατοι παιδιών που συνέβησαν σε παιδικές χαρές στην Ελλάδα μόνο το 2011. Όσο για την κοινωνικοποίηση μια βόλτα στο τοπικό internet cafe (η σε ενα ΜΜΟ server) αρκεί για να διαλύσει πλήρως το μύθο του απομονωμένου και αντικοινωνικού κόσμου των ηλ. παιχνιδιων.

όταν παίζεις αυτά τα βίαια παιχνίδια δεν μπορείς να νοιώσεις και δεις τον πόνο του άλλου. σου φαίνεται λογικό να διασκεδάσεις με το θάνατο κάποιου άλλου;

Ποιος ακριβώς πονά και πεθαίνει στα ηλεκτρονικά παιχνίδια; Γιατί μετά από δεκαετίες βίαιων θρίλερ, σπλατερ, πολεμικών ταινιών δεν έχουμε βγει όλοι να ξεκοιλιάζουμε και αδειάζουμε μαζικά καραμπίνες ο ένας στα μούτρα του άλλου;

προσφέρει κάπου η ενασχόληση με τέτοιου είδους παιχνίδια;; βοηθά σε πνευματικό ,ψυχικό ή και σωματικό επίπεδο;;;; γιατί να μην εκτονώσεις την ενεργητικότητα σου με κάποιο άθλημα, μουσικό όργανο ή χορό;;

Με αυτή τη λογική μπορεί αντίστοιχα κάποιος να ρωτήσει αν προσφέρει κάπου η παρακολούθηση ταινιών όπως ο Νονός, ο Σημαδεμένος, ο Σιδηρούς σταυρός, η Σιωπή των Άμνων η το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Όλες οι παραπάνω ταινίες ειναι γεμάτες σκληρότητα και βια όμως κανείς ποτέ δεν εχει κανει παρόμοια ερώτηση για αυτες. Και ναι η ενασχόληση με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορει να προσφέρει πολλα. Εξαρτάται φυσικά το παιχνίδι. Παιχνίδια όπως τα Fallout , Deus Ex, GTA, Silent Hill, Oblivion, Skyrim, Mass Effect, The Witcher έχουν σενάριο, καλλιτεχνική επιμέλεια και ερμηνείες ισάξιες η και ανώτερες των περισσοτέρων κινηματογραφικών ταινιών της ίδιας χρονικής περιόδου. Αλλά ακόμη και απλά παιχνίδια όπως το Doom η το Tomb Raider δίνουν την δυνατότητα να ακονίσει κανείς τα αντανακλαστικά του, εξασκούν το μυαλό στη λύση προβλημάτων και είναι απο μόνα τους εκπληκτικά τεχνολογικά επιτεύγματα. Μερικά από αυτά ανήκουν πλέον στα εκθέματα μουσείων όπως το Smithsonian. Αλλά πάνω απο ολα είναι μια εξαιρετικά ευχάριστη και ασφαλής μορφή διασκέδασης. Και ποιος είπε οτι όποιος παίζει ηλ. παιχνιδια δεν μπορεί ταυτόχρονα να ενδιαφέρεται για την μουσική η το χορό;

επίσης, οι επιπτώσεις των βίαιων παιχνιδιών είναι και επιστημονικά αποδεδειγμένες. υπάρχουν σχετικά άρθρα για έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική (νομίζω)

Θα ήθελα το λινκ στην ιδια την επιστημονική δημοσίευση παρακαλώ. Η απόσταση μεταξύ του «υπάρχουν σχετικά άρθρα για έρευνες που έχουν γίνει στην Αμερική (νομίζω)» (ειδικά αν μιλάμε για άρθρα σε ελληνικές εφημερίδες) και της επιστημονική απόδειξης είναι τεράστια

danai - Μαρτίου 9, 2012

http://www.techgear.gr/violent-video-games-affect-brain-in-one-week-34542/
http://www.zougla.gr/oikogenia/article/ta-ilektronika-pexnidia-apiloun-ta-pedia
αυτά είναι δυο link.

«Όσο για τις σοβαρότερες περιπτώσεις και τους θανάτους δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολυ. »
μήπως ξέρεις για τις δολοφονίες μεταξύ χρηστών;; λόγω του εθισμού τους στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και της εμμονής τους σε αυτά επειδή έχασαν σε ένα παιχνίδι και θύμωσαν σκότωσαν τον αντίπαλο τους στο ιντερνετ καφε που επαιζαν;;

«οσο για την κοινωνικοποίηση μια βόλτα στο τοπικό internet cafe (η σε ενα ΜΜΟ server) αρκεί για να διαλύσει πλήρως το μύθο του απομονωμένου και αντικοινωνικού κόσμου των ηλ. παιχνιδιων.»
πάντως εγώ δεν θεωρώ ότι οι συζητήσεις που γίνονται στα internet cafe σχετικά με τα παιχνίδια αυτά και πόσους πόντους πήρες και κτλ
είναι ιδιαίτερα επικοδομητικές!

«Με αυτή τη λογική μπορεί αντίστοιχα κάποιος να ρωτήσει αν προσφέρει κάπου η παρακολούθηση ταινιών όπως ο Νονός, ο Σημαδεμένος, ο Σιδηρούς σταυρός, η Σιωπή των Άμνων η το Κουρδιστό Πορτοκάλι. Όλες οι παραπάνω ταινίες ειναι γεμάτες σκληρότητα και βια όμως κανείς ποτέ δεν εχει κανει παρόμοια ερώτηση για αυτες. »
εγώ προσωπικά κάνω. και δεν είπε κανείς ότι προσφέρουν κάπου. και επειδή κάποιος βλέπει τέτοιες ταινίες δε σημαίνει ότι κάνει καλά και άρα πρέπει να παίξει και βίαια παιχνίδια.ή αν κάνει το ένα δεν πρέπει να κάνει και το άλλο.

«Ποιος ακριβώς πονά και πεθαίνει στα ηλεκτρονικά παιχνίδια»
δεν εννοώ βεβαίως στα ηλεκτρονικά παιχνίδια! αναφέρομαι σε αυτά και κατ ‘επέκταση στην πραγματικότητα. εννοώ ότι ο χρήστης καθώς δεν αντιλαμβάνεται τον πόνο που θα προκαλούσε στην πραγματικότητα ίσως του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι το να σκοτώνεις είναι κάτι φυσιολογικό που δεν προξενεί κακό!

«δίνουν την δυνατότητα να ακονίσει κανείς τα αντανακλαστικά του, εξασκούν το μυαλό στη λύση προβλημάτων και είναι απο μόνα τους εκπληκτικά τεχνολογικά επιτεύγματα.»
δεν αμφιβάλλω!!

και πάλι… τι να σου πω… μπορεί να κάνω και λάθος!

Lida - Μαρτίου 9, 2012

Ζήτησα link στην ίδια την επιστημονική έρευνα και link δεν βλέπω. Το άρθρο του techgear.gr έχει link σε μια δημοσίευση της τρομολαγνας και λαϊκίστικης Daily Mail. Ούτε εκεί υπάρχει link στο περιεχόμενο της ίδιας της επιστημονικής έρευνα. Δεν γίνεται πουθενά αναφορά για αλλαγή της συμπεριφοράς η της γενικότερης υγείας των παικτών προς το χειρότερο η το καλύτερο ενώ στο τέλος του ξένου άρθρου υπάρχει η παρακάτω σημείωση.

It’s the first evidence of videogames having a detectable ‘effect’ on the brain – but whether this effect is simply the gamer group using parts of their brain differently to learn new skills remains to be discovered.

Φυσικά αυτή η σημείωση δεν υπάρχει στο ελληνικό άρθρο

Όσο για το άρθρο της “Ζούγκλας” δεν σου κάνει εντύπωση οτι δεν υπάρχει όχι link αλλά έστω απλή αναφορά στο επιστημονικό περιοδικό η στο συνέδριο που δημοσιεύθηκε η ερεύνα (όλες οι επιστημονικές έρευνες δημοσιεύονται κάπου) η έστω στο ξένο άρθρο από όπου προέρχεται τη είδηση;

μήπως ξέρεις για τις δολοφονίες μεταξύ χρηστών;; λόγω του εθισμού τους στα ηλεκτρονικά παιχνίδια και της εμμονής τους σε αυτά επειδή έχασαν σε ένα παιχνίδι και θύμωσαν σκότωσαν τον αντίπαλο τους στο ιντερνετ καφε που επαιζαν;;

Μιας και το έφερε η κουβέντα, πόσοι θάνατοι από ηλεκτρονικά παιχνίδια σημειώθηκαν στην Ελλάδα το 2011;

πάντως εγώ δεν θεωρώ ότι οι συζητήσεις που γίνονται στα internet cafe σχετικά με τα παιχνίδια αυτά και πόσους πόντους πήρες και κτλ
είναι ιδιαίτερα επικοδομητικές!

Τι σχέση εχει η κοινωνικοποίηση με την ποιότητα της συζήτησης; Δηλαδή οι συζητήσεις που γίνονται για ατέλειωτες ώρες στα υπόλοιπα καφε είναι εποικοδομητικές; Κανείς δεν ασχολείται με το περιεχόμενο των συζητήσεων στης καφετέριες της ελληνικής επικράτειες γιατί πρέπει να μας νοιάζει τι λένε στα internet cafe;

εγώ προσωπικά κάνω. και δεν είπε κανείς ότι προσφέρουν κάπου. και επειδή κάποιος βλέπει τέτοιες ταινίες δε σημαίνει ότι κάνει καλά και άρα πρέπει να παίξει και βίαια παιχνίδια.ή αν κάνει το ένα δεν πρέπει να κάνει και το άλλο.

Δεκάδες εκατομμύρια θεατές και δεκάδες εκατομμύρια (για την ακρίβεια εκατοντάδες εκατομμύρια αν βαλουμε μεσα και τα παιχνίδια στις κινητές συσκ.) παίχτες ηλ. παιχνιδιών θα διαφωνήσουν μαζί σου. Στην τελική αν δεν σου αρέσουν αυτές οι ταινίες η αν πιστεύεις ότι δεν προσφέρουν κάτι η ότι κάνουν κακό κανείς δεν σε υποχρεώνει να τις δεις όπως κανείς δεν σε υποχρεώνει να παίξεις ηλ. παιχνίδια. Αντίστοιχα κανείς δεν μπορεί να απαγορέψει σε αυτούς που τους αρέσουν αυτές οι ταινίες η τα ηλ. παιχνίδια (η και τα δυο) να ασχοληθούν μαζί τους. Ο καθένας είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει με τον ελεύθερο χρόνο του.

αναφέρομαι σε αυτά και κατ ‘επέκταση στην πραγματικότητα. εννοώ ότι ο χρήστης καθώς δεν αντιλαμβάνεται τον πόνο που θα προκαλούσε στην πραγματικότητα ίσως του δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι το να σκοτώνεις είναι κάτι φυσιολογικό που δεν προξενεί κακό!

Δηλαδή οι παίκτες ηλ. παιχνιδιών δεν μπορούν να αντιληφθούν τις επιπτώσεις τις βίας στο πραγματικό κόσμο; Επανέρχομαι στην ερώτηση για τις βίαιες τηλεοπτικές σειρές και ταινίες Γιατί μετά από δεκαετίες παρακολούθησης εικονικής βίας δε διασκεδάζουμε καθαρίζοντας μαζικά ο ένας το άλλο στην μέση του δρόμου;

danai - Μαρτίου 11, 2012

επειδή μου φαίνεται ότι μένεις πολύ επιφανειακά στα φαινόμενα και δεν θες να καταλάβεις πραγματικά δε θα συνεχίσω τη συζήτηση… μπορεί να χεις δικιο μπορει να χω και γω, για αυτό να μην είσαι απόλυτη στις απόψεις σου… δεν έχω χρόνο να έρχομαι συνέχεια εδώ!ευχαριστώ πάντως και για τις απόψεις και ελπίζω να βρεις την αλήθεια!

26. Lida - Μαρτίου 11, 2012

Η ερώτηση είναι απλή. Υπάρχει αυτή τη στιγμή επιστημονική απόδειξη οτι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια προκαλούν προβλήματα στην υγειά, στην συμπεριφορά η στην γενικότερη ψυχολογία των παικτών; Η απάντηση είναι Οχι. Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο ασχολούνται με αυτά εδώ και χρόνια και τα θεωρούν ενα εξαιρετικά ευχάριστο τρόπο διασκέδασης. Για πάνω απο μια δεκαετία αποτελούν μια από τις πιο δημιουργικές και κερδοφόρες βιομηχανίες στον κόσμο του θεάματος ξεπερνώντας σε έσοδα το κινηματογράφο και την μουσική ενω από τον Ιούνιο του 2011 το ανώτατο δικαστήριο τον ΗΠΑ τα κατατάσσει πλέον στην κατηγορία των έργων τέχνης δίνοντας τους το δικαίωμα της προστασίας της ελευθέριας του λόγου και της έκφρασης με βάση την 1η τροποποίηση του συντάγματος (First Amendment). Τι παραπάνω χρειάζεται να πω; Από εκει και πέρα όλα τα άλλα ειναι θέαματα γούστου και αισθητικής. Σε όποιο δεν αρέσουν μπορεί απλούστατα να ασχοληθεί με κατι άλλο . Ο καθένας μας έχει κάθε δικαίωμα να περνάει τον ελεύθερο χρόνο του όπως νομίζει καλύτερα.


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: