jump to navigation

Άπονο μονοτονικό, με πέταξες στου δρόμου την άκρη, με αδίκησες. Δεκέμβριος 5, 2006

Posted by Lida in Uncategorized.
trackback

Η εκδίκηση των τόνων (σαν τίτλος από σουρεαλιστικό b movie ακούγεται).

Η διδασκαλία του πολυτονικό μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης δυσλεξίας στα παιδιά. Αυτό υποστηρίζουν οι συγγραφείς του μεγαλειώδους έργου η τουλάχιστον έτσι φαίνεται αν βασιστώ σε αυτό το post , στην κριτική του Σ. Αποστολίδη και στο παλιότερο άρθρο της καθημερινής που αναφέρεται στην έρευνα πάνω στην οποία βασίστηκε το βιβλίο.

Δηλαδή αν πάμε την λογική τους λίγο παραπέρα υποστηρίζουν ότι η εμφάνιση της δυσλεξίας επηρεάζεται από την μορφή και πολυπλοκότητα των συμβόλων που χρησιμοποιούνται για την γραφή της γλώσσας που διδάσκονται τα παιδιά.

Αν ισχύει ο ισχυρισμός των συγγραφέων τότε παρόμοιες διαφορές στα ποσοστά της δυσλεξίας πρέπει να υπάρχουν και σε άλλες γλώσσες για τις οποίες χρησιμοποιήθηκαν η χρησιμοποιούνται διαφορετικές ομάδες συμβόλων αλλά και τρόποι γραφής. Άραγε όταν οι τούρκοι αντικατέστησαν το αραβικό με το λατινικό αλφάβητο μειώθηκε η αυξήθηκε η απόδοση των μαθητών τους; Τι συνέβη όταν οι βιετναμέζοι πέρασαν από τα κινέζικα ιδεογράμματα στο λατινικό αλφάβητο; Και αν αυτό είναι δύσκολο πια να ερευνηθεί σε αυτές τις γλώσσες υπάρχει ο γιαπωνέζικος τρόπος γραφής που μπορεί να συνδυάζει Kanji , Hiragana , Katakana και λατινικούς χαρακτήρες (Romaji) η γλώσσες όπως τα Ladino για τα οποία χρησιμοποιείται το εβραϊκό αλφάβητο αλλά πιο πρόσφατα έχουν αρχίσει να περνούν στο λατινικό αλφάβητο. Όταν ένας τρόπος γραφής υπερισχύει του αλλού αυξάνονται οι πιθανότητες εμφάνισης της δυσλεξίας η μήπως δεν υπάρχει καμία ουσιαστική διαφορά; Όλοι αυτοί οι λαοί γιατί δεν καταστραφήκανε/αποβλακωθήκανε όταν πέρασαν από “πολύπλοκα” συστήματα γραφής σε πιο απλά;

Συμβαίνει να είμαι δυσλεξικη και μπορώ να σκεφτώ τουλάχιστον δυο μέλη της οικογένειας μου (συγγενείς πρώτου και δεύτερου βαθμού) που παρόλο που πέρασαν όλα τα σχολικά τους χρόνια αγκαλιά με το πολυτονικό εμφανίζουν ακριβώς τα ίδια συμπτώματα με εμένα (παράλειψη γραμμάτων ή και λέξεων. αντικαταστάσεις, αντιστροφές γραμμάτων συμβόλων, αριθμών, δυσανάγνωστα γραπτά, απουσία τόνων η εμφάνιση τους σε λάθος θέση κλπ ). Η μόνη διάφορα μου με αυτούς βρίσκεται στην τεραστία προσπάθεια που έκαναν και κάνουν στο να κρύψουν αυτή τους την δυσκολία. Επίσης ταυτόχρονα σχεδόν με τα ελληνικά διδάχτηκα και αγγλικά στα οποία εμφανίζω ακριβώς τα ίδια προβλήματα παρόλο που πρόκειται για διαφορετική γλώσσα με διαφορετικό αλφάβητο και πιστεύω πως ακόμη και αν κάποια στιγμή μάθω πχ. ρωσικά οι ίδιοι ακριβώς τύποι λαθών θα εμφανιστούν στα γραπτά μου και σε αυτή τη γλώσσα.

Η δυσλεξία είναι νευρολογική δυσλειτουργία και δεν διορθώνεται ούτε με δασείες ούτε με περισπωμένες. Θα ήθελα πολύ να πιστέψω πως με το να διδάσκονται τα παιδιά ένα πιο πολύπλοκο σύστημα γραφής των ελληνικών από το σημερινό μονοτονικό θα μειωθούν οι πιθανότητες να εμφανίσουν δυσλεξία. Αυτοί οι ισχυρισμοί όμως είναι ένα μάτσο μαλακίες και μάλιστα επικίνδυνες μαλακίες γιατί μπορεί να παραπλανήσουν κάποιους γονείς και να τους στείλουν σε τελείως λάθος δρόμο αυτούς και τα παιδιά τους. Κάντε μας την χάρη κύριοι αρχαιομαλακοπιτουρες να αφήσετε αυτό το θέμα ήσυχο και να μην προσπαθείτε να περάσετε την πολιτική σας ατζέντα και τα κολλήματα σας στην πλάτη αυτών των παιδιών γιατί δεν σας παίρνει. Άντε μπράβο.

Υ.Γ. Από ότι βλέπω δυσλεξικοι ήταν επίσης ο Albert Einstein και ο Tomas Edison μεταξύ πολλών άλλων. Ίσως τελικά να χρειαζόμαστε περισσότερους δυσλεξικους σε αυτή τη χώρα.

Advertisements

Σχόλια»

1. ditikos - Δεκέμβριος 5, 2006

Αφού ξέρουμε οτι ο Καραθεωδορή και οι αρχαίοι Αιγύπτιοι ανακάλυψαν αυτά του Einstein και του Edison…. Και οι δύο με πολυτονικό… 😉

2. S G - Δεκέμβριος 5, 2006

εγω φυσικα ειμαι υπερ του ατονικου. Δεν ειδα η μιση δυτικη ευρωπη να εχει τιποτα τρομερα προβληματα δυσλεξιας με το ατονικο…

3. Viv - Δεκέμβριος 5, 2006

Συμφωνώ μαζί σου Λίντα μου και σε συγχαίρω που παρόλο δυσλεξική τα γραπτά σου εκτός από ειρμό και επιχεδιρηαμτολογία είναι άψογα συντακτικά και ορθογραφικά.
Να σε ρωτήσω πως το ξεπέρασες και αν σε βοήθησε σε αυτό η ενασχόλησή σου με τους υπολογιστές;

4. Lida - Δεκέμβριος 5, 2006

Μόνο άψογα δεν είναι, τέλος πάντων.
Η απάντηση είναι ότι δεν το έχω ξεπεράσει το πρόβλημα και ούτε πρόκειται. Ακόμα και τώρα δεν μπορώ να κρατήσω σημειώσεις to save my life που λένε και ότι βλέπετε στο blog μου έχει περαστεί αρκετές φορές απο spellchecker και γενικότερο κοσκίνισμα. ένας από τους λόγους που ασχολήθηκα με τους υπολογιστές είναι επειδή η δυσλεξία δεν μου επέτρεπε να ασχοληθώ με πολλά αλλά πράγματα.
Θα έλεγα ότι οι ηλ υπολογιστές έχουν γίνει για ανθρώπους σαν και εμάς και προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου ιδιαίτερα τυχερή που γεννήθηκα σε μια εποχή που υπάρχουν όλα αυτά τα μέσα στην διάθεση μου. Αλίμονο στις προηγούμενες γενιές που έπρεπε να φανέ στην μαπα τα κοληματατου κάθε μαλάκα εκπαιδευτικού που δεν ηξέρει την τυφλά του και δεν έβρισκαν διέξοδο σχεδόν πουθενά. Πόσοι άνθρωποι πήγαν άραγε χαμένοι από τέτοιες μαλακίες;

5. Valentin - Δεκέμβριος 5, 2006

Άσε, και το πρόβλημα είναι ότι τέτοια ευφάνταστα λεει πια και ο Χριστόδουλος , ενώ ο Πολύδωρας ζητά την ‘προαιρετική’ χρήση του πολυτονικού ‘στο δημόσιο’.

6. HaVai - Δεκέμβριος 5, 2006

Απίστευτο μου φαίνεται και εμένα να είσαι δυσλεκτική και να γράφεις τέτοια post. Είμαι fun της λεξιπλασίας σου και πιο συγκεκρριμένα της υβρεοπλασίας/βομολοχιοπλασίας! (βλέπε «αρχαιομαλακοπιτουρες»)

7. Lida - Δεκέμβριος 5, 2006

Μου φαίνεται πρέπει να αφήσω καμία μέρα ένα post χωρίς να το περάσω από έλεγχο για να καταλάβετε τι εννοώ.

8. adamo - Δεκέμβριος 5, 2006

@Lida:
Ανεξάρτητα από το αν είσαι δυσλεκτική ή όχι τουλάχιστον εσύ ελέγχεις τα κείμενά σου πριν τα δώσεις προς ανάγνωση. Κάτι που δεν ισχύει με πολλούς μη δυσλεκτικούς που δεν ελέγχουν ούτε τι γράφουν, ούτε πως το γράφουν.

9. Lida - Δεκέμβριος 5, 2006

Είναι κατάλοιπο του technical writing
Επίσης αν δεν έπεφτε proof reading και editing το blog θα έμπαινε στην κατηγόρια σουρεαλισμός /αυτόματη γραφή

10. An-Lu - Δεκέμβριος 13, 2006

Σωστή σε βρίσκω….απ όλες τις απόψεις!

11. SANILLE - Δεκέμβριος 19, 2006

Η ΕΡΕΥΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ

ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, Μάρτιος 2006

Ἀποστολίδης, Σ.Ρ., 2006. «Ἡ Ἐκδίκηση τῶν Τόνων! Οἱ Συνέπειες ἀπὸ τὴν Κατάργηση τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος». ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, Μάρτιος 2006, σελ. 20-21.

Ὅταν ψηφιζόταν σὲ μεταμεσονύκτια συνεδρίαση τῆς Βουλῆς ἡ τροπολογία Βερυβάκη γιὰ τὸ μονοτονικό, ἡ τότε κυβέρνηση, θωπεύοντας τὸν ἀριστερίστικο λαϊκισμό, ξεπούλαγε κάτι ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως δὲν γνώριζε καὶ δὲν τὴν ἐνδιέφερε! Ἕνα κομμάτι τῆς Παιδείας συνυφασμένο, ὄχι μόνο μὲ τὴν ἀρχαιοελληνικὴ παράδοση, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴν πνευματικὴ παρακαταθήκη τοῦ νέου Ἑλληνισμοὺ ἀπὸ τὸ 18ο ἤδη αἰώνα! Ὅλ’ οἱ θαυμαστοὶ 300, μαζί, συμπεριφέρθηκαν σὰν ἀγράμματη γριούλα ποὺ βρίσκοντας στὸ σεντούκι της παλιὰ μπαρουτοκαπνισμένα κουμπούρια, τὰ δίνει στὸ γύφτο γιὰ ν’ ἀδειάσει τὸν τόπο ἀπὸ τὴ «σαβούρα». Δὲν ρωτάει κανέναν, καὶ δὲν θὰ μάθει ποτὲ τὶ ἔχασε…

Κι ἄς φώναζε ὁ Ἐλύτης: «Εἶμαι ὑπὲρ τοῦ παλαιοῦ συστήματος, ἐναντίον τοῦ μονοτονικοῦ καὶ ὑπὲρ τῆς διδασκαλίας τῶν Ἀρχαίων. Εἶναι ἡ βάση γιὰ νὰ ξέρεις τὴν ἐτυμολογία τῶν λέξεων». (Καὶ πῶς θὰ καταλάβεις ἄραγε Ἐλύτη χωρὶς αὐτὴ τὴν ἔρμη τὴν ἐτυμολογία; ) Κι ἀλλοῦ ξανά, γραφικότερα: «…κάθε ὕψιλον, κάθε ὀξεία, κάθε ὑπογεγραμμένη, δὲν εἶναι παρὰ ἕνας κολπίσκος, μιὰ κατωφέρεια, μιὰ κάθετη βράχου πάνω σὲ καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοὶ ἀμπελῶνες, ὑπέρθυρα ἐκκλησιῶν…». Δὲν ἤξερε αὐτός, ἦταν ποιητής!
Κι ἄς ἐπέμενε ὁ Καστοριάδης: «Ν’ ἀφήσετε τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, γιατὶ αὐτοὶ ποὺ τοὺς βάλανε ἤξεραν τὶ κάνανε. Ἡ κατάργησή τους εἶναι κατάργηση τῆς ὀρθογραφίας, ποὺ ἀποτελεὶ καταστροφὴ τῆς συνέχειας. Ἤδη τὰ παιδιὰ δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ἐλύτη, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι γεμάτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν. Δηλαδή, πάμε νὰ καταστρέψουμε ὅ,τι χτίσαμε!» Ἦταν ἀπισθοδρομικὸς αὐτός, παρωχημένος!
Κι ἄς ἀνέλυε ὁ Ρένος Ἀποστολίδης, φιλολογικότατα: «Ἡ ὀρθογραφία δὲν μπορεῖ παρὰ νὰ εἶναι ἱστορική, ἀφοῦ ἡ ὀρθὴ γραφὴ κάθε λέξης ἀκριβῶς […] ἐκκαλεῖ ὅλο τὸ παρελθὸν ἐμπειρίας, ποὺ αἰῶνες ποικιλοχρησίας συσσώρευσαν μέσα της, δυναμικοποιεῖ δηλαδὴ τὸ θησαυρὸ της σὲ νόημα καὶ ποιότητες ἀνεκτίμητες καὶ βοηθεῖ ἄρα στὸ νὰ ξελαμπικάρεται ἡ λέξη διαρκῶς, ν’ ἀναπαρθενεύεται, νὰ γίνεται ἡ σημασία της πολυδύναμη…!»
Πλανιόντουσαν ὅλοι, κι ἐμεῖς, πραγματιστές, προσγειωμένοι, πρακτικοί, βρήκαμε τὴ λύση! Κι ὄχι πὼς ἦταν τάχα θέμα ΠΑΣΟΚ. Ἡ δεξιὰ ἀντιπολίτευση λούφαζε μὲ μόνη ἀντιγνωμία τοὺ -κατὰ φαντασίαν «συγγραφέα» κιόλας!- Ἀβέρωφ, ποὺ ψέλλισε πὼς: «χρειάζεται μιὰ εἰδικὴ μελέτη», παραδεχόμενος ὅμως πάντως πὼς «εἶναι μία ἁπλούστευση, ἡ ὁποία θὰ εἶναι χρήσιμη γιὰ τὴν… ἁπλούστευση (sic) τῶν νέων γενεῶν». Πολὺ σωστά: «Γιὰ τὴν ἁπλούστευση τῶν νέων γενεῶν»! Γιὰ νὰ τοὺς ἁπλουστεύουμε, νὰ τοὺς διευκολύνουμε, νὰ τοὺς ἀλαφρύνουμε ἀπὸ τὸ περιττὸ βάρος τῆς γνώσης, τῆς προσπάθειας, τοῦ ὅλου παραδεδομένου γλωσσικοῦ πλούτου, ἀφήνοντάς ἀδειανὸ τὸν ἐγκέφαλο γιὰ νὰ τὸν γεμίσουν ἄμεσα μὲ «πόκεμον» καὶ joystick, μὲ Excel καὶ Word ἀργότερα. Ἔτσι, μᾶς ἐνοχλοῦσε, λέει, τὸ ἱστορικό σύστημα τονισμοῦ, παραῆταν σύνθετο, «κούραζε ἀναίτια τὰ παιδιά», καὶ τὸ πετάξαμε στὰ σκουπίδια, χωρὶς κανεὶς νὰ σκεφτεῖ πὼς τὸ ἁπλούστερο ποὺ υἱοθετήθηκε εἶν’ ἐξ ὁρισμοῦ κι ἀτελέστερο, κι ἄρα γι’ ἀδαεῖς τῆς γλώσσας μόνον, καὶ γιὰ τὶς καθημερινὲς μας κουβέντες, οὔτε γιὰ Ἐπιστήμη οὔτε γιὰ Λογοτεχνία στὰ σοβαρὰ οὔτε γιὰ λόγο «ἀνεβασμένο» γενικῶς, παρὰ γιὰ ὁμιλοῦντες μπαμπουίνους…
Μὰ ἦταν πάντα ἡ μεγάλη μάζα τῶν ἀγραμμάτων, τῶν τεμπέληδων μαθητῶν καὶ τῶν πεισματωμένων γονιῶν ἀπὸ τὰ δικὰ τους παθήματα ἀπὸ κακοὺς κι ἀνέμπνοους δασκάλους, ποὺ ποτὲ δὲν τοὺς εἶχαν ἐξηγήσει τὶ ἐσήμαινε κάθε σύμβολο, παρὰ ἤξεραν μοναχὰ νὰ κόβουν βαθμοὺς μὲ χαιρεκακία γιὰ κάθε δασεία πού ‘βρισκαν νὰ σοῦ ‘χει ξεφύγει σὰν τοὺς τροχαίους τῆς ἐπαρχίας μὲ τὰ ραντάρ. Κι ἦταν καὶ τὰ συμφέροντα τῶν ἐκδοτῶν καὶ τῶν συγκροτημάτων Τύπου πού ‘ριχναν τόσο τὸ κόστος τῆς στοιχειοθεσίας καί, καί, καί… Γιὰ ὅλους βολικό!
Καὶ βρισκόμαστε νά ‘χουν περάσει 20 χρόνια ἀποξένωσης ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ μορφὴ τῶν λέξεων χωρὶς μία ἐπιστημονικὴ μελέτη γιὰ τὸ τὶ σήμαινε γνωστικὰ αὐτὴ ἡ ἀπώλεια! Καὶ τώρα ἡ ἀπάντηση δὲν μᾶς ἔρχεται ἀπὸ δάσκαλους, μὲ τὴ συγκομισμένη πείρα τῆς καθημερινής διδακτικῆς (ἀλλὰ καὰ πόσο σπαταλημένη ὅμως στοὺς λαβύρινθους τῆς περιπτωσιολογίας!), μήτ’ ἀπὸ γλωσσολόγους, μήτ’ ἀπὸ παιδαγωγούς, παρὰ ἀπὸ τοὺς γιατρούς! Ναί, ἀπὸ ψυχιάτρους καὶ στατιστικολόγους, ποὺ μιλᾶνε μὲ τὴν ἀδυσώπητη γλώσσα τῶν ἀριθμῶν γιὰ τῆν «ἐκδίκηση τῶν τόνων»!
Τὸ βιβλίο τῶν Τσέγκου-Παπαδάκη-Βεκιάρη δὲν εἶναι παρὰ μία γλαφυρὴ δημοσίευση (κι ἀπολύτως βατὴ στὸν μὴ ἐξοικειωμένο ἀναγνώστη) τῶν ἀποτελεσμάτων μιᾶς ψυχιατρικῆς ἔρευνας πάνω σὲ 50 παιδιὰ πρώτης ἕως τρίτης Δημοτικοῦ, προσεκτικὰ ἐπιλεγμένα, ὥστε ν’ ἀποτελοῦν ἀντιπροσωπευτικὸ δεῖγμα πληθυσμοῦ, δίχως καμμία ἰδιαιτερότητα, ποὺ ἀφοῦ μετρήθηκαν ἀναλυτικά μ’ ἔγκυρες δοκιμασίες (tests) οἱ ψυχικὲς τους δεξιότητες, τὰ μισὰ ἀπ’ αὐτὰ διδάχτηκαν ἐθελοντικὰ Ἀρχαῖα καὶ πολυτονικὸ παράλληλα πρὸς τ’ ἄλλα τους μαθήματα. Καὶ μὲ τὸ τέλος τῆς χρονιᾶς ξανάγινε ἡ ἴδια ἀντικειμενικὴ ἀξιολόγηση τῶν ἰκανοτήτων τους. Τ’ ἀποτελέσματα παρουσιάζονται μὲ ἀπόλυτη σαφήνεια σὲ μόλις δύο σελίδες:
Οἱ «πολυτονικοί» ἐμφανίζουν στατιστικῶς σημαντικὴ ἀνοδικὴ διαφορὰ στὴ «συναρμολόγηση ἀντικειμένων», στὴ «διάκριση γραφημάτων», στὴ «μνήμη σχημάτων»! Ἀντιθέτως, οἱ «μονοτονικοί» παρουσίασαν διαφορὰ μονάχα στὴ «μνήμη εἰκόνων» ἀλλά… πρὸς τὰ κάτω! Συμπερασματικά, διαπιστώθηκε ὅτι ἡ διδασκαλία τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας ἐπιδρᾶ θετικὰ στὶς ὀπτικοαντιληπτικὲς ἰκανότητες καὶ λειτουργίες τῶν παιδιῶν, καὰ μάλιστα στὴν κρίσιμη ἡλικία τῶν 6-9 ἐτῶν, ὅπως αὐτὲς κατεξοχὴν ἀναπτύσσονται. Καὶ γιατί; Ἡ ἐπίδραση αὐτὴ ἀνάγεται ἄμεσα στὸ εἶδος τοῦ ἐρεθίσματος: ὅσο πλουσιότερο σὲ ὀπτικὰ σημεῖα (τόνους καὶ πνεύματα) τὸ γνωστικὸ ἀντικείμενο τόσο περισσότερο ἐξαναγκάζεται σὲ ἑστίαση τῆς προσοχῆς του ὁ δέκτης κι ἐξασκεῖται στὴν ἀναγνώρισή τους, ἀποκτώντας ἐπιπλέον ἰκανότητα ταχύτερης ὀφθαλμικῆς κίνησης καὶ ὶσχυρότερης συγκέντρωσης. Τὰ πολλὰ λόγια βλάπτουν, οἱ τόνοι ὅμως ὠφελοῦν!
Ὅσοι θά ‘θελαν νὰ ἐρευνήσουν ἀκριβέστερα τὸ πῶς καὶ τί, μποροῦν νὰ μελετήσουν τὶς 50 σελίδες μὲ τοὺς διαφωτιστικότατους πίνακες καὶ τὰ συγκριτικὰ διαγράμματα ἤ νὰ ἐλέγξουν τὴ μεθοδολογία τῆς ἔρευνας. Οἱ δύο σελίδες ὡστόσο τῶν πορισμάτων θὰ ‘πρεπε νὰ τυπωθοῦν σὲ εἴκοσι ἤ τριάντα χιλιάδες ἀντίτυπα καὶ νὰ μοιραστοῦν σ’ ὅλους τοὺς ἐκπαιδευτικοὺς ποὺ διδάσκουν Ἑλληνικὰ στὰ σχολεῖα, γιὰ νὰ ξέρουν πόσο στραβώνει τὰ παιδιὰ καὶ ἡ δικιὰ τους ἄγνοια πλέον, καὶ νά ‘ναι συνυπεύθυνοι μὲ τὴν ἀβελτηρία τους ἐφεξῆς νὰ ὑψώνουν τὴ φωνὴ τους καὶ γιὰ θέματα παιδείας καθαρά, κι ὄχι μόνο γιὰ τοὺς μισθοὺς τους ἔξω ἀπὸ τὰ ὑπουργεῖα, μὲ τὶς ντουντοῦκες!
Θυμάστε πού, χρόνια πίσω, κάτι δάσκαλοι τοῦ «πρακτικοῦ» ἰσχυρίζονταν πὼς ἦταν ἀνώτερο ἀπὸ τὸ «κλασικό» διότι «τὰ μαθηματικὰ ὀξύνουν τὸν νοῦν». Κι ἐμεῖς κοροϊδεύαμε βέβαια, μὰ ἔλα ποὺ βρέθηκε ἐπιστημονικὰ μετρημένο, μὲ τὰ μαθηματικὰ τους κιόλας, πὼς τ’ Ἀρχαῖα καὶ ἡ ὀρθογραφία ἐντέλει ὄξυναν περισσότερο τὸν νοῦν! Αὐτὴ κι ἄν εἶν’ ἐκδίκηση τῶν τόνων!..
Πέρα ὅμως ἀπὸ ἀστεῖα κι ἀντεκδικήσεις, χρόνια τώρα ἀκούγονται τὰ φληναφήματα διαφόρων πὼς τάχα «τίποτε δὲν χάσαμε μὲ τὸ μονοτονικό» κι «ἄχρηστες ὅλες ἐκεῖνες οἱ κουτσουλιὲς πάνω ἀπ’ τὶς λέξεις» καὶ «οἱ ἀρχαῖοι δὲν τὰ ‘χαν, οἱ Ἀλεξανδρινοὶ τὰ πρόσθεσαν» καὶ «τὸ ποτάμι δὲν γυρίζει πίσω» κι ἄλλα τέτοια ἐπιπόλαια κι ἀντιεπιστημονικά. Οἱ ἀποδείξεις γιὰ τὸ τὶ χάσαμε βρίσκονται μπρὸς στὰ μάτια μας. Μήπως ξαναδιαβάζουν κάποιοι στὸν τοῖχο, γραμμένο ἀπὸ ἀόρατο χέρι, ἐκεῖνο «Μανέ, τεκέλ, φαρές» ποὺ εἶδε ὁ τελευταῖος Βαβυλώνιος βασιλιάς, σὰν ἔμπαινε κιόλας στὶς πύλες τῆς πρωτεύουσας του ὁ Πέρσης ποὺ θὰ τὸν ἀφάνιζε κι αὐτὸν καὶ τὸ θρόνο του;.. «Μετρημένα, ζυγισμένα, διαιρεμένα» -δηλαδή: «τέλειωσες!» τὸν προειδοποιοῦσε τότε ὁ προφήτης. Μήπως δὲν χρειαζόμαστε προφῆτες πιά, παρὰ μᾶς ἀρκοῦν οἱ φωνὲς ὅσων ξέραν ἀκόμα νὰ χρησιμοποιοῦν αὐτὰ τὰ «σημαδάκια» ποὺ μονοκοντυλιὰ κατάργησαν ἀνεγκέφαλοι κυβερνῶντες, κι ἄν δὲν μποροῦν νὰ σκεπάσουν τὰ μουγκανητὰ τῶν «ἀρμοδίων» τῶν ὑπουργείων ὅποιας Παιδείας ἐδῶ καὰ μίαν εἰκοσαετία, εἶναι πάντως σοβαρότατες καὶ τώρα πιὰ κι ἐπιστημονικὰ ἐπιβεβαιωμένες, ὥστε νἀ ὑποψιάζουν γιὰ τὸ τὶ ἐπίκειται;
Ἀσφαλῶς τὸ ποτάμι δὲν γυρίζει πίσω! Μόνο, συμφορὰ μας! Θὰ τρέχουμε γιὰ καθαρὸ νερὸ ἀπὸ τὰ νάματά του, αὔριο μὲ τὸν κουβά, μεθαύριο μὲ τὸ κουταλάκι!*

ΣΤΑΝΤΗΣ Ρ. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ

* Ὁ γράφων ὑπῆρξε παθὼν τοῦ παλιοῦ κακοῦ ἐκπαιδευτικοῦ συστήματος ὡς ἀνορθόγραφος στοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, καθ’ ὁ ἀκουστικὸς τύπος κι ὄχι ὀπτικός, καὶ ἔκλαψε πικρὰ πάνω σὲ δασυνόμενες ποὺ τοῦ ξέφευγαν μονίμως, κι ὡστόσο ἡ μάθηση γίνεται μετά λύπης, ὅπως τό ‘λεγε κι ὁ Ἀριστοτέλης, ἐνῶ ἡ «χαρούμενη γνώση» δυστυχῶς ἀκόμα δὲν βρέθηκε!

12. Lida - Δεκέμβριος 20, 2006

And your point is…….

13. adamo - Δεκέμβριος 20, 2006

@Lida:
His point is:
Ἡ ἐπίδραση αὐτὴ ἀνάγεται ἄμεσα στὸ εἶδος τοῦ ἐρεθίσματος

Οπότε λοιπόν, ας επαναλληφθεί η ίδια μελέτη με τα ίδια κριτήρια, μόνο που αντί το επιπλέον μάθημα να είναι τα Αρχαία Ελληνικά, το μάθημα να είναι Στερεομετρία.

@SANILLE:
ἀφήνοντάς ἀδειανὸ τὸν ἐγκέφαλο γιὰ νὰ τὸν γεμίσουν ἄμεσα μὲ «πόκεμον» καὶ joystick,

Από τότε που καταργήθηκε το πολυτονικό μέχρι την εμφάνιση των Pokemon μεσολάβησαν περίπου 20 χρόνια. Το δικό μου μυαλό με τι ακριβώς γέμισε;

μὲ Excel καὶ Word ἀργότερα.

Εννοείτε πως άλλος κάνει τις πράξεις και άλλος κάνει τον ορθογράφο αντί για εμάς; Πως έτσι τεμπελιάζει το μυαλό ίσως; Δεν υπήρχαν άραγε πριν το Word και το Excel λεξικά και αριθμομηχανές; Δε μπορεί να είστε τόσο μεγάλος που να μην έχετε προλάβει καν το λογαριθμικό κανόνα.

Η Lida έγραψε: «Η διδασκαλία του πολυτονικό μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης δυσλεξίας στα παιδιά. Αυτό υποστηρίζουν οι συγγραφείς». Σε αυτό που ακριβώς απαντάτε στο σχόλιό σας; Έτσι για να μένουμε και εντός θέματος.

14. penguin_witch - Δεκέμβριος 21, 2006

Καλά τώρα, περιμένετε απο γλωσσαμύντορα πολυτονιάτη point; Πιο λογικό είναι να περιμένετε καλλιγραφία από της μυλωνούς τον κώλο…
(*ωχ, σεντόνι θα το κάνω…*)
Όσο για σένα, σενίλ, με τον νου τον αλυσωμένο απο τα αλεξανδρινα μυγοχέσματα, τον καταλαβαίνω τον καβάφη άριστα, κι ας μου σαπίσανε τα χέρια με τη βέργα κάτι μαλακισμένες δασκάλες που με είχανε βγάλει ανορθόγραφη επειδή δεν μπορούσα να καταλάβω τι στα σκατά χρειαζόντουσαν τα σκατουλάκια -εκτός απο την οξεία- πάνω στα γράμματα. Ευτυχώωωως, γιατί απέκτησα κι αντισώματα ενάντια στη φιλολογία-μπουρδολογία που διδάσκεται στον γαμώτοπο.
Η διδασκαλία των τόνων, των πνευμάτων και όλων αυτών των άσχετων κανόνων που ΟΥΔΕΜΙΑ σχέση έχουν με τη σημερινή πραγματικότητα ΔΕΝ οξύνουν τις κριτικές λειτουργίες του μυαλού, αντίθετα συνηθίζουν το νου στη στείρα αποστήθιση ηλιθίων και ασχέτων με την πραγματικότητα λεπτομερειών.
Και προφανώς δεν πέρασε απο το μυαλουδάκι σας ότι η νεολαία προτιμάει τα πόκεμον επειδή αηδιάζουν με την μουχλίλα που αναδίδουν οι μούμιες που τους προσφέρετε….


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: