jump to navigation

171 Μαρτίου 1, 2005

Posted by Lida in Games.
trackback

Ακολουθεί εκτενές post με βασικό θέμα τον φανταστικό κινηματογράφο και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (you have been warned).

Συμπλήρωσα κάπου 13 συνεχόμενες ώρες με το KOTOR 2. Το ξεκίνησα χτες κατά τις 1:00 το μεσημέρι και το σταμάτησα στης 2:00 το βράδυ όταν σε κάποιο σημείο κρασάρε το παιχνίδι (ένδειξη ίσως ότι οι αντοχές του μηχανήματος μου είναι μικρότερες από τις δικές μου).

Είναι περίεργο αλλά τα τελευταία 1-2 χρόνια έχουν αυξηθεί δραματικά τα παιχνίδια τα οποία με απορροφούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλω να τα τελειώσω μονοκοπανιά. Παλαιότερα είναι ζήτημα αν 1 η δυο τέτοια παιχνίδια εμφανίζονταν μέσα σε ένα χρόνο τώρα είναι ένα η παραπάνω κάθε 2 μήνες. Το συγκεκριμένο παρόλο που είναι αρκετά καλοσχεδιασμένο δεν έχει σε καμία περίπτωση εξαιρετική ποιότητα γραφικών και το interface, αν και δεν θα το θεωρούσα προβληματικό, δεν είναι και ότι πιο εύκολο.Κύριο χαρακτηριστικό του gameplay είναι ότι ο τρόπος που συμπεριφέρεσαι και οι αποφάσεις που παίρνεις καθορίζουν την εξέλιξη τις ιστορίας (αν θα έχει»καλό» η»κακό» τέλος) αλλά αυτό είναι ένα concept που υπήρχε και στο KOTOR 1 καθώς και σε αλλά παιχνίδια εδώ και χρόνια.

Τι είναι λοιπόν αυτό που έχει τόσο πια ενδιαφέρον ώστε να κάνει ένα πολύ καλό αλλά σε καμία περίπτωση πρωτοποριακό τεχνικά και σχεδιαστικά παιχνίδι τόσο εθιστικό ; Τείνω να συμπεράνω ότι είναι το ίδιο πράγμα που κάνει μια ταινία αριστούργημα η πατάτα, το σενάριο. Τα τελευταία χρόνια τα σενάρια τον ηλ. παιχνιδιών έχουν εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε να μην έχουν να ζηλέψουν σε τίποτα αυτά τον ταινιών του κινηματογράφου. Θα έλεγα μάλιστα ότι σε ότι αφορά το σινεμά του φανταστικού (τρόμος, επιστημονική φαντασία) τα έχουν ξεπεράσει κατά πολύ. Και το KOTOR είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας και ανήκει σε ένα»σύμπαν» που προέρχεται από τον κινηματογράφο, αυτό του»Πόλεμου τον Άστρων»*. Όποιος έχει δει τις 3 πρώτες ταινίες τις σειράς θα τις θυμάται σαν μερικά από τα πιο όμορφα σύγχρονα παραμύθια (γιατί αυτό ήταν ουσιαστικά). Αντίθετα οι δυο τελευταίες ταινίες τις σειράς ήταν απλά μια πλατφόρμα για επίδειξη τις τεχνικής αρτιότητας τον ειδικών εφέ τις Lucas entertainment. Ανύπαρκτα σενάρια και ερμηνείες, που απογοήτευσαν ακόμα και τους πιο φανατικούς.

Το ίδιο ισχύει και για τις περισσότερες ταινίες επιστημονικής φαντασίας που βλέπουμε τα τελευταία 5-6 χρόνια. Είναι τόσο μαγεμένες με τις δυνατότητες τις τεχνολογίας που ξεχνάνε ότι οι εντυπωσιακές και όμορφες εικόνες (όπως και στη λογοτεχνία οι όμορφες λέξεις και εκφράσεις) έχουν νόημα μόνο σαν οχήματα που μεταφέρουν επάνω τους μια ιστορία. Αν η ιστορία δεν αξίζει τότε και όλα τα υπόλοιπα είναι αδιάφορα. Παραδόξως αυτό που έχει ξεχάσει ο κινηματογράφος έχει καταλάβει πολύ καλά το νέο μέσο τις ψηφιακής διασκέδασης.

Τους τελευταίους μήνες υπάρχουν τουλάχιστον 2 τέτοια παραδείγματα, το KOTOR και το Vampire: BloodlinesΤο KOTOR (1 και 2) είναι ίσως από τα καλύτερα έργα επιστημονικής φαντασίας τον τελευταίων 5 χρόνων. Πανέμορφη ιστορία που θέλεις να ακολουθήσεις μέχρι το τέλος, εξαιρετικό σενάριο και ερμηνείες (voice-over) και εμφάνιση ενός από τους πιο ενδιαφέροντες χαρακτήρες της σειράς του»πολέμου των άστρων», του HK-47. Το Vampire: Bloodlines είναι επίσης ένα εξαιρετικό δείγμα παιχνιδιού gothic τρόμου (περίπου, μιας και δεν ανήκει καθαρά στο είδος). Στον κινηματογράφο έχουν γίνει αμέτρητες προσπάθειες να μεταφερθεί η μυθολογία τον βαμπίρ στην σύγχρονη εποχή με συνήθως παταγώδη αποτυχία. Το συγκεκριμένο παιχνίδι, και ως ένα βαθμό ο προκάτοχος του, χρησιμοποιόντας τον «κόσμο» του role-playing game καταφέρνουν σχεδόν άψογα την μετάβαση του μύθου στην σύγχρονη εποχή έχοντας μια εξαιρετικά πολυδιάστατη ιστορία, έντονη ατμόσφαιρα και πολύ καλές ερμηνείες από τους ηθοποιούς του voice over.
Όσο παράλογο και αν ακούγεται αυτά τα ηλ. παιχνίδια έχουν κληρονομήσει όλα τα χαρακτηριστικά που υπήρχαν παλαιοτέρα στης ταινίες του φανταστικού κινηματογράφου. Με την ραγδαία εξέλιξη του καινούριου μέσου είναι πολύ πιθανό ότι σύντομα ο κινηματογράφος με την μορφή που τον ξέρουμε σήμερα δεν θα έχει κανένα νόημα. Το πιθανότερο βέβαια είναι ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν θα μπορέσουν ποτέ να αντικαταστήσουν πλήρως την αφήγηση του όπως και ο κινηματογράφος δεν μπόρεσε ποτέ να αντικαταστήσει πλήρως το θέατρο. Όμως, όπως το νέο μέσο τότε κατέστησε κάποια είδη θεάτρου όπως το Grand-Guignol απαρχαιωμένα, το ίδιο φοβάμαι ότι θα γίνει και για κάποια είδη κινηματογράφου όπως το σινεμά του φανταστικού. Και ίσως αυτό να συμβεί πολύ νωρίτερα από ότι θα περίμενε κανείς.

*Οι περισσότεροι γνωρίζουν μόνο τις 3 πρώτες ταινίες του George Lucas (και τις 2 τελευταίες) αλλά αγνοούν ότι εκτός από της ταινίες υπάρχουν δεκάδες comics και βιβλία, καθώς και κάπου δυο ντουζίνες ηλεκτρονικά παιχνίδια βασισμένα στον Πόλεμο τον άστρων. Όλα αυτά έχουν συμβάλει στην δημιουργία ενός ολόκληρου»κόσμου» με τους δικούς του πλανήτες, ζωικά και φυτικά είδη, ρομπότ καθώς και κοινωνικές και πολιτικές δομές, θρησκείες, εταιρίες, τυχερά παιχνίδια και ιστορία.

Advertisements

Σχόλια»

1. Phantasmak - Μαρτίου 1, 2005

Πρόσεξε…

Splinter Cell: Chaos Theory
Doom 3: Resurrection of Evil
SWAT 4

Θα είναι καλή χρονιά φέτος. Μόνο λίγο χρόνο να είχαμε…

2. Lida - Μαρτίου 1, 2005

Kai to GTA:San Andreas, min ksexniomaste

3. Oneiros - Μαρτίου 1, 2005

Kai ta paixnidia pou petyxan thn prwth mi3h twn 2 meswn (pragmatiko cast me gnwstous h8opoious tou Hollywood kai senario me epiloges): Wing Commander 3 & 4.

Kai ta paixnidia pou anevasan th senariografia kai tous dialogous twn computer games sto epipedo ths texnhs: Max Payne kai Max Payne 2.

4. Oneiros - Μαρτίου 1, 2005

A, kai.. e3airetiko ar8ro, more of this, please! (twra pou phres kai to kalai twn page-long posts 🙂

5. Lida - Μαρτίου 1, 2005

O Max einai THEOS!!! Pepei oloi na proseuxomaste kathimerina gia tin makroimereusi ton developers tis Rockstar Games!! Telos!!!

6. Lida - Μαρτίου 1, 2005

Fobame agapite oneire oti 1-2 akomi apo auta ta posts kai to idi oloigoplithes koino toy blog tha miothei sto elaxisto. Oi perissoteroi tha lakisane me to pou eidan thn anafora se games. Min nomizeis oti oloi exoun tin trela i oti theloun na mathoun. Kai an kai se eyxaristo gia ta kala sou logia alla gia na eime eilikrinis distixos den mporo na basizome stis logotexnikes mou ikanothtes. Alla ti na kano, diaole blog mou einai kai mono gia pragmata pou me ediaferoun kai me aforoune mporo na milao, esto me auta ta kolibogramata pou ksero. An tixenei na endiaferoun kai kanena allo kalos.

7. Ermis - Μαρτίου 1, 2005

Enas adiaforos tha mporouse apla na sou pei: Get a life…

Ego tha sou po: Live…

8. Oneiros - Μαρτίου 1, 2005

Distributors yparxoun polloi, o megalos Sam Lake ki h omada tou sth Remedy na’nai kala, na mas xarisoun ki alles poiotikes stigmes sta paixnidia, h opoio allo meso diale3oun.
Mhn anhsyxeis poly gia ton antiktypo twn 8ematwn pou dialegeis, efoson s’endiaferei to gaming dyskola 8a apofygeis na grafeis gi’auto. Ase pou isws kerdiseis gamers anagnwstes etsi.
Oi logotexnikes sou ikanothtes einai just fine 🙂

9. Lida - Μαρτίου 2, 2005

Agapite Ermi, an me to Live enois tin «diaskedasi», thn ypokrisia, tin dilia kai tin upotagi sthn maza poy blepo giro mou tote xilies fores 12 ores KOTOR kai blogging. Mporei na min einai igies alla einai ilikrines toulaxiston.
Oneire, isos kai na exeis dikio. Eixa kapote se allo site analysei tin stadiaki ekseliksi tis «dimografias» ton gammers pou oso pane ginontai perisoteroi kai pio orimoi san katanalotes kai sthn ellada. Distixos omos to gamming stin xora mas antimetopizete, akoma kai me osous axolountai me ton xoro, san passtime gia pitsirikia kai protoetis fitites. Isos grapso kai gia auto mia apo autes tis meres.

10. thas - Μαρτίου 3, 2005

Αυτή κατά τη γνώμη μου είναι και η ουσία του συντηρητισμού: το αναμάσημα φοβικών απόψεων γύρω από το πώς η τεχνολογία χειραγωγεί και φυλακίζει το άτομο. Άνθρωποι που δεν επέτρεψαν στον εαυτό τους τίποτα πλην ενός αορίστου δέοντος, έχουν γνώμη για όλα, ιδίως όταν πρόκειται γι’ αυτή τη στερεοτυπική «αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου». Τι νύστα που μου φέρνει ο λόγος τους…

11. Lida - Μαρτίου 3, 2005

Kapios mou eixe pei kapote oti o kathenas exei dikaioma na xeirizete thn monaksia tou opos thelei. Den profasizome oti to na asxoloume me tous ypologistes,to blogging, ton kinimatografo, ta biblia, ta hlektonika pexnidia einai igies giati opos kai na to kanoume h zoi briskete sthn amesi anthropini epafi. To problima einai oti apo thn mexri stigmhs empiria mou kai me auta pou blepo giro mou h eilikrinis anthropini epafi den yparxei. Stis kathimerines mou sinalages me tous anthropous ston «pragmatiko» kosmo synanto thn ypokrisia kai tin dilia. Antitheta oles oi parapano asxolies mou dinoun tin eukairia na prosegiso kai na ziso pragmata pou den mporo allios, giauto kai ta protimo. Exo loipon na dialekso metaksi tis ypokrisias, ton symbibasasmon, ths mikrotitas kai tou psematos tis «zois» (oste na mporo na paristano tin «fisiologiki» kata ta malakismena protipa ton upokriton) kai ths silogikis alla dimiourgikhs kai eilkrinous monaksias pou bionoun poloi alloi pou briskontai stin idia thesi. Opos einai fisiko dialego to deutero, makari oloi autoi pou «zoune» na bionan auth thn alithia kai thn eleutheria kai na eixan tous anoixtous orizontes pou exo ego mesa sthn monaksia mou.

12. Ermis - Μαρτίου 3, 2005

i «diaskedasi» gia ton kathena einai pragma diaforetiko. I psixagogia einai kai ayti kati allo. Dialekse.

I ypokrisia mporei na katapolemithei me tin eilikrinia. APla pragmata.

dilia se ti? Stin diaprosopiki epafi?

upotagi sthn maza. An mporeis ypotakse esy tous allous. Kane tous na se thavmasoun.

Ksexna to zise. Theorise pos eipa «polemise» kai oxi «pata pliktra gia 9 ores».

13. Lida - Μαρτίου 4, 2005

Gia opion diabazei to blog mou einai profenes ti exo dialeksei.

Osoi akolouthoun ton dromo tis euthititas kai tis ilikrinias gnorizoun apo proto xeri an auto einai «aplo pragma» kai gia aytous alla gia kirios gia tous allous.

Se ola

Den thelo oute na upotakso kanenan oute na me thaumazoun, auta anoikoun sthn skotini pleura tis anthropinis fisis. Na me sebontai kai na me katalabenoun thelo.

Malon den diabazeis auta pou grafo allios tha eixe katalabei oti, ego opos kai alloi, kai exo polemisei kai polemao kai oti auto to patima to plikron einai mikro komati autou tou agona.

14. Oneiros - Μαρτίου 5, 2005

🙂

PS: Me to sympa8eio Ermi, alla kapws se «follow the white rabbit» mou fernei h parainesh sou.

Ektos apo thn 4h paragrafo, pou 8ymizei Aleister Crowley kai tous nine kings of men 😛

Den polemas mono me to spa8i..

15. Ermis - Μαρτίου 5, 2005

Re paidia, re paidia. Gia poia skoteini plevra tis anthropinis fisis mou lete?
Ego vlepo to eksis: exoun apothrasynthei ola ta lamogia kai oxi mono kerdizoun tis entiposeis alla kai tis energes theseis toso ston epagelmatiko tomea oso kai stis ypoloipes drastiriotittes.
I katifora paramenei katifora kai to na eisai semnos kai metrimenos paramenei areti.
Omos varethika na milane kai na fainontai synexeia oi karagkiozides gi ayto kai me vlepete toso epithetiko kai eksostrefi.
Gia mena den prepei mono na eisai enaretos alla kai na fainetai ayto. Oxi na to kryveis se ilektronikes gonies.

16. Chrisnp - Μαρτίου 31, 2005

Pes ta re Ermis

17. Lida’s Weblog » 202 - Αύγουστος 19, 2006

[…] Πάλι κινδυνεύω να μειώσω ακόμη περισσότερο των ήδη μικρό αριθμό επισκεπτών στο blog με την εμμονή μου στα ηλεκτρονικά παιχνίδια αλλά τι να κάνουμε. Μαζί με τον κινηματογράφο, τα βιβλία και την μουσική είναι από τα λίγα πράγματα που πραγματικά χαίρομαι. Ξεκίνησα να ασχολούμαι με αυτά μαζί με το θρυλικό πια ZX Spectrum των παιδικών μου χρόνων, με τα λαστιχένια κουμπιά και τα παιχνίδια να”φορτώνονται” από κασετοφωνακί. Horace and the Spiders, Jet Pack, Spy vs. Spy και πολλά άλλοι τίτλοι πέρασαν από τα 48k της μνήμης του. Αργότερα έκανα κατά καιρούς γιούρια σε γνωστούς και φίλους που διέθεταν Commodore 64 παίζοντας Defender of the Crown μέχρι να με πετάξουν έξω από το σπίτι τους. Όταν τα θυμάμαι γελάω γιατί τα περισσότερα από αυτά ήταν εντελώς αστεία αποτελούμενα από κάπου 7-8 pixels και μονότονα”μπιπ” από το ηχειάκι του υπολογιστή. Όμως έμοιαζαν σαν ότι το πιο πρωτοποριακό και υπέροχο στα μάτια μου. Παρόλο που πια έχουν μόνο συναισθηματική άξια δεν μπορεί κανείς παρά να θαυμάσει ακόμα την εφευρετικότητα αυτών των ανθρώπων που προσπαθούσαν να χωρέσουν ένα παιχνίδι στην μνήμη που καταλαμβάνει μια μικρή εικόνα jpg. Είχα ανακαλύψει κάποτε με μεγάλη έκπληξη ότι σε κάποιο από αυτά τα παιχνίδια (δεν θυμάμαι πιο δυστυχώς) ο developer στην προσπάθεια του να εξοικονομήσει χώρο χρησιμοποίησε κομμάτια του κώδικα σαν background στην οθόνη! Ακόμη και σήμερα με τις τερατώδεις κάρτες γραφικών και τους ατελείωτους σκληρούς δίσκους, μνήμες, επεξεργαστική δύναμη τα games δεν παύουν να με εκπλήσσουν. Οι άνθρωποι που σχεδιάζουν και αναπτύσσουν τον κώδικα για αυτά τα παιχνίδια ανήκουν αναμφίβολα στους πιο ταλαντούχους πληροφορικάριους στον κόσμο. Έχοντας μια μικρή εμπειρία στην τέχνη του προγραμματισμού τους βγάζω το καπέλο. Δεν είναι λίγο να δημιουργείς ένα ολόκληρο ψηφιακό κόσμο και να τον φτιάχνεις έτσι ώστε ακόμη και ένα 12χρονο παιδί να μπορεί να το εγκαταστήσει σε 15λεπτα στο μηχάνημα του και να ξεκινήσει να παίζει. Αλλά δεν είναι μόνο ο κώδικας και η τεχνική αρτιότητα αυτών των παιχνιδιών που εκπλήσσει. Όπως έχω γράψει και σε παλαιότερο post το καλλιτεχνικό τους μέρος (σενάριο, ηθοποιία) έχουν βελτιωθεί σε τέτοιο βαθμό που ξεπερνούν σε ποιότητα αντίστοιχα προϊόντα του κινηματογράφου. Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια έχουν εδώ και πολύ καιρό ξεπεράσει τις ερασιτεχνικές προσπάθειες κάποιων εκκεντρικών προγραμματιστών και πλέον υποστηρίζονται από οργανωμένες γραμμές παραγωγής στις οποίες επενδύονται εκατομμύρια ευρω, λίρες και δολάρια και αποφέρουν σχεδόν πάντα τα πολλαπλάσια. Πια αποτελούν μέρος μιας τεραστίας βιομηχανίας που απορροφά τα καλύτερα ταλέντα από όλες τις άλλες τέχνες (είναι ενδιαφέρον να δει κανείς πόσοι διάσημοι ηθοποιοί του κινηματογράφου κάνουν voice-over) και τα προϊόντα της απολαμβάνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο. Όπως ο κινηματογράφος υπήρξε η τέχνη των μαζών του 20ου αιώνα έτσι και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια αποτελούν ήδη μια καινούρια αντίστοιχη μορφή τέχνης για τον 21ο . Σήμερα ακόμη και στην Ελλάδα χιλιάδες άνθρωποι παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια σε κονσόλες και PC. Έχουν πάψει εδώ και καιρό να είναι η διασκέδαση των πιτσιρικάδων και τον πρωτοετών φοιτητών πληροφορικης. Τέρμα πια τα 12χρονα που τρέχουν στο ηλεκτρονικάδικο για Double Dragon. Θυμάμαι στους ελληνικούς servers του Unreal Tournament παίκτες ανάμεσα στα taunts και τα βρισίδια να μας καληνυχτίζουνε γιατί έπρεπε να “σηκωθούν το πρωί για δουλειά” η γιατί “πάλι φωνάζει η σύζυγος”. Οι gamers έχουν πια ενηλικιωθεί, έχουν δουλεία, σπίτι, οικογένεια, ανήκουν στα μέσα και ανώτερα εισοδήματα και έχουν υψηλές απαιτήσεις από το προϊόν που αγοράζουν. Γι αυτό και τα παιχνίδια γίνονται όλο και πιο προσεγμένα, όλο και πιο πολύπλοκα με όλο και πιο όμορφες ιστορίες, σενάριο ηθοποιούς. Τα ηλεκτρονικά παιχνίδια ενηλικιώθηκαν μαζί με το κοινό τους. Γι αυτό εκνευρίζομαι τόσο πολύ με αυτά τα ρεπορτάζ και με την αντιμετώπιση που έχουν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια (μαζί με το internet) από τα ΜΜΕ. Ο κόσμος προχωράει με χίλια και οι μορφές διασκέδασης και”επικοινωνίας” που εκφράζουν σε ένα μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ μένουν συνεχώς πίσω και αντί να προσπαθήσουν να μεταλλαχθούν και να αφομοιωθούν με το καινούριο, όπως έκανε ο κινηματογράφος ο οποίος ήδη ανταλλάσσει σενάρια και ηθοποιούς με τα games, το πολεμούν. Και όσο πιο”κολλημένα” σε κάποια πρότυπα είναι τα ΜΜΕ και οι κοινωνικές ομάδες που εκφράζουν τόσο πιο λυσσαλέος είναι ο πόλεμος π.χ. εκτός από την ελληνική τηλεόραση ο”λαϊκός” τύπος σε όλη την Ευρώπη έχει επιτεθεί κατά καιρούς στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εφημερίδα Daily Mail. Φυσικά ότι και να κάνουν δεν μπορούν να εμποδίσουν το μέλλον απλά είναι μια ακόμη θλιβερή έκφραση του φόβου για το καινούριο που έρχεται. […]

18. Lida’s Weblog » 266 - Αύγουστος 19, 2006

[…] Σπάνια συμβαίνει να με νικήσει game. Συνήθως αν μου αρέσουν πολύ η τα ξεπετάω με την μια, η κρασαρουν αφού τα ταλαιπωρήσω για καμπόσες ώρες . Αν δεν μου αρέσουν και τόσο (τις περισσότερες φορές δηλαδή) μετά από λίγο τα βαριέμαι και το αφήνω για να τα συνεχίσω αργότερα. Το GTA: San Andreas δεν μπόρεσα να το αφήσω, ήταν αδύνατον. Ούτε όμως και αυτό μου έκανε την χάρη (??) να κρασαρει. Και έτσι κάποια στιγμή χτες το βράδυ κατέθεσα τα όπλα και πήγα για ύπνο αφού μετά από αμέτρητες ώρες gamming δεν άντεξα πια. Δεν θα καθίσω ακόμα να κάνω review μιας και δεν έχω περάσει ούτε το 1/10 του παιχνιδιού. Πάντως από όσο έχω δει μέχρι τώρα πρόκειται σίγουρα για το καλύτερο της σειράς και ένα από τα καλύτερα games αυτής της χρονιάς (μέσα στην πρώτη πεντάδα). Επιπλέον είναι η επιβεβαίωση της άποψης ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια είναι μια μορφή τέχνης που από πολλές πλευρές έχει ξεπεράσει κατά πολύ τον κινηματογράφο. Οι άνθρωποι της Rockstar Games είναι άξιοι συγχαρητηρίων και ελπίζω να συνεχίσουν να μας δίνουν τέτοια διαμάντια. […]


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: